پادشاهی بریتانیای کبیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۱°۳۰′۰″ شمالی ۰°۰۷′۰″ غربی / ۵۱.۵۰۰۰۰° شمالی ۰.۱۱۶۶۷° غربی / 51.50000; -0.11667

پرچم پادشاهی بریتانیای کبیر ترکیبی از پرچم اسکاتلند و انگستان بود.
برای دیگر کاربردهای واژه بریتانیا به صفحهٔ بریتانیا (ابهام‌زدایی) مراجعه کنید.

پادشاهی بریتانیای کبیر (به انگلیسی: Kingdom of Great Britain) نام حکومتی است که بین ۱۷۰۷ تا ۱۸۰۱ میلادی در شمال غربی اروپا و بخشی از جزایر بریتانیا برقرار بود.[۱] این کشور با اتحاد دو پادشاهی انگلستان و اسکاتلند به وجود آمد.

پادشاهی بریتانیای کبیر پس الحاق مجدد ایرلند در سال ۱۸۰۱ به «پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند»، و پس از استقلال ایرلند جنوبی نهایتاً به «پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی» تغییر نام داد.

منابع[ویرایش]