ژوزفین بوهارنه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ژزفین (۱۷۶۳- ۱۸۱۴) وی در سال ۱۷۷۹ به عقد ازدواج ویکنت الکساندر بوهارنه درآمد، وی پس از مرگ وی با ژنرال بناپارت در سال ۱۷۹۶ ازدواج کرد و در سال ۱۸۰۴ ملکه فرانسه شد. ناپلئون او را در سال ۱۸۰۹ طلاق گفت. وی مادربزرگ مادری ناپلئون سوم نیز هست.[۱]
نام او در کودکی ماری ژوزه روزه و از خانواده دولاپاگری بود. پدر الکساندر نامه ای به پدر وی می نویسد و درخواست ازدواج پسرش با دزیره (خواهر ژوزفین ) را مطرح می کند. نامه چندروز پس از مرگ دزیره می رسد و لاجرم ژوزفین به ازدواج الکساندر در می آید. [۲]
رابطه زناشویی آنان مدت طولانی ادامه نمیابد. الکساندر بهانه جویی میکند و او را به یک صومعه می فرستد. جدایی آنان با اعدام لویی و تغییر وضع حکومتی تکمیل می شود. ژوزفین جزء زنان درجه اول پاریس می شود و با بناپارت ازدواج می کند. مدتها پیش از تاجگزاری، این دو نیز رابطه خود را با یکدیگر سرد می بینند. نقش خواهران بناپارت و ولخرجی های ژوزفین در این رابطه بی تاثیر نبوده است. [۳]
[ویرایش] منابع
