زبان‌های هوری-اورارتویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هوری-اورارتویی
هورارتویی, آسیانیک
پراکندگی جغرافیایی: آناتولی
خانواده زبان: زبان آلارودینی ?
  • هوری-اورارتویی
تقسیمات:

زبان‌های هوری-اورارتویی یک خانواده منقرض شده از زبان‌های خاورنزدیک باستان هستند که تنها از دو زبان شناخته شده تشکیل شده است: زبان هوری و زبان اورارتویی که هر دوی آنها در رشته کوه‌های توروس سخن گفته می‌شده است.

رده بندی[ویرایش]

خانواده هوری-اورارتویی نه به زبان‌های سامی و نه به زبان‌های هندو-اروپایی این منطقه وابستگی نداشته است.

برخی بر این باورند که این خانواده زبانی از زیردسته آلارودینی در قفقاز بوده است و با زبان‌های قفقازی و زبان‌های قفقازی شمالشرقی در ارتباط بوده است. اما این نظریه در جریان اصلی زبان‌شناسی بدون پشتیبانه است.[۱]

گمان می‌رود که زبان کاسیتی با زبان‌های هوری و اورارتویی ارتباط داشته باشد.[۲]

منبع[ویرایش]

  1. Igor M. Diakonoff, Sergei A. Starostin. "Hurro-Urartian and East Caucasian Languages", Ancient Orient. Ethnocultural Relations. Moscow, 1988, pp. 164-207 http://starling.rinet.ru/Texts/hururt.pdf
  2. Arnaud Fournet (June 2011). "The Kassite Language In a Comparative Perspective with Hurrian and Urartean". The Macro-Comparative Journal 2 (1): 1–19.