زبان تُرکی عُثمانی (به ترکی عثمانی: لسان عثمانی، به ترکی: Osmanlıca یا Osmanlı Türkçesi) زبان رایج و غالب در امپراتوری عثمانی بود.این زبان شمار فراوانی وامواژهٔ عربی و فارسی داشت و با الفبای عربی نوشته میشد.
شعری از کتاب وحدتنامه نوشته اسحق خواجه[۱]:
| پرتوانداز نور پیشانی |
|
یوق عجب دینسه یوسف ثانی |
| جان و دل داده حسننه نسوان |
|
عشق و سوزی ایله زلیخاسان |
| سایهآسا فتادهٔ راهی |
|
ذرهدن چوق ایدی هواخواهی |
[ویرایش] مقایسه واژگان
| فارسی |
عثمانی |
ترکی استانبولی |
| واجب |
واجب vâcib |
zorunlu |
| دشوار |
مشکل müşkül |
güçlük, zorluk |
| شهر |
شهر şehir |
kent/şehir |
| جنگ |
جنک cenk |
savaş |
Wikipedia contributors, "Ottoman Turkish language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ottoman_Turkish_language&oldid=195828076 (accessed March 6, 2008).
- ↑ احمد افندی المشهور باسحق خواجه، وحدتنامه، درسعادت (استانبول): ناشر: حافظ رفیع، ۱۳۰۲ هجری. ص۹۶
|
کد زبانهای معرفیشده در ایزو ۶۳۹-۳ که حرف اول عنوان بینالمللی آنها حرف O است |
|
|
|
|