روبرتو مانچینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روبرتو مانچینی
Roberto Mancini - Lech - Manchester 010.jpg
شناسنامه
نام کامل روبرتو مانچینی
زادروز ۲۷ نوامبر ۱۹۶۴ (۴۸ سال)
زادگاه یزی، ایتالیا
قد ۱.۷۹ متر
نام مستعار مانچو
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی گالاتاسرای
پُست مهاجم
باشگاه‌های جوانان
بولونیا
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۱–۱۹۸۲
۱۹۸۲–۱۹۹۷
۱۹۹۷–۲۰۰۲
۲۰۰۱
بولونیا
سمپدوریا
لاتزیو
لستر سیتی (قرضی)
۳۰ (۹)
۴۲۴ (۱۳۲)
۸۷ (۱۵)
۴ (۰)
تیم ملی
۱۹۸۴ - ۱۹۹۴ تیم ملی فوتبال ایتالیا ۳۶ (۴)
دوران مربیگری
۲۰۰۲–۲۰۰۱
۲۰۰۴–۲۰۰۲
۲۰۰۸–۲۰۰۴
۲۰۱۳–۲۰۰۹
۲۰۱۴-۲۰۱۳
فیورنتینا
لاتزیو
اینتر میلان
منچستر سیتی
گالاتاسرای

روبرتو مانچینی (به ایتالیایی: Roberto Mancini) (زاده ۲۷ نوامبر ۱۹۶۴) بازیکن پیشین و مربی فوتبال ایتالیایی است. او در گذشته بازیکن فوتبال بوده و به عنوان بازیکن در تیم‌های باشگاهی بولونیا و سمپدوریا و همچنین لاتزیو و لسترسیتی بازی کرده و در دوران بازیگری خود در تیم ملی ایتالیا ۳۶ بازی انجام داده‌است.

او مربیگری را در سال ۲۰۰۰ و به عنوان دستیار اسون گوران اریکسون در باشگاه لاتزیو آغاز کرد و سپس به عنوان سرمربی، در تیم‌های فیورنتینا، لاتزیو، اینتر میلان، منچستر سیتی و همچنین گالاتاسرای فعالیت داشته‌است. او تاکنون به تمام افتخارات در عرصهٔ باشگاهی (به عنوان بازیکن و مربی) دست یافته و تنها به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا دست نیافته‌است هرچند با تیم سمپدوریا به فینال این رقابتها رسیده‌است و هم‌اکنون شاید بتوان نام مانچینی را در میان برترین مربیان فوتبال دنیا در حال حاضر قرار داد. مانچینی توانست تیم اینتر را پس از ۱۷ سال به مقام قهرمان ایتالیا برساند.[۱] مانچینی ۵ دوره پیاپی بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به فینال جام حذفی ایتالیا رسید که یک بار با لاتزیو و ۴ بار با اینتر میلان بود.[۲] او همچنین به عنوان موفق ترین مربی اینترمیلان در ۳۰ سال گذشته شناخته می‌شود.[۳] با قهرمانی در لیگ برتر انگلستان، و همچنین باشگاه فوتبال منچسترسیتی را پس از ۴۴ سال قهرمان لیگ انگلستان کرد.[۴]

دوران اولیه زندگی[ویرایش]

مانچینی در سال ۱۹۶۴ در شهر کوچک یسی در مارکهٔ ایتالیا به دنیا آمد ولی اندکی بعد به همراه پدر، مادر و خواهر کوچک‌ترش، استفانی به شهر کوهستانی روکاداشپیده نقل مکان کرد. زندگی مانچینی کوچک که یک کاتولیک بار آورده شده بود بیشتر حول و حوش مذهب و فوتبال می‌چرخید.[۵] در جوانی دستیار کشیش بود و برای تیم محلی فوتبال آئورا کالچیو بازی می‌کرد. اولین مراسم عشای ربانی او با مسابقهٔ فوتبال تیمش همزمان شده بود. نیمه‌های مراسم بود که مشخص شد مانچینی ۸ ساله غیبش زده‌است. کشیش محلی او که مسئولیت برگزاری مراسم عشای ربانی را بر عهده داشت، معمولاً به مربی‌گری فوتبال نیز می‌پرداخت. کشیش که شنیده بود تیمش در انتهای نیمهٔ اول ۲ بر هیچ عقب افتاده‌است، پس از آنکه «جسم و خون عیسی را به مانچینی جوان داد» (نان و شراب در مراسم عشای ربانی نمادی از گوشت و خون عیسی در نظر گرفته می‌شوند)، از او پرسید که آیا کفش‌های فوتبال و ساک ورزشی‌اش را به همراه دارد. روبرتو پاسخ داد که آن‌ها در رختکن هستند و کشیش از او خواست که بی‌سروصدا و بدون آنکه چیزی به پدرش بگوید از در پشتی خارج شود و آن‌ها را بپوشد چرا که تیم به او نیاز دارد.[۵]

دوران بازیگری باشگاهی[ویرایش]

بولونیا[ویرایش]

مانچینی جوان در کنار جوزپه گالدرسی در مسابقه میان بولونیا ویونتوس فصل ۱۹۸۲-۱۹۸۱

مانچینی برخلاف بسیاری از همکاران خود که اکنون مربیانی موفقی هستند و بازیکنان بزرگی نبوده‌اند هم بازیکن بزرگی بوده و هم در حال حاضر به‌عنوان یک مربی خوشنام شناخته می‌شود. مانچینی فوتبال خود را به عنوان مهاجم در سال ۱۹۸۱ در تیم بولونیا آغاز کرد و در نخستین فصل حضورش، ۳۰ بازی انجام داد و ۹ گل زد.[۶]

سمپدوریا[ویرایش]

شادی پس ازگل مانچینی و جانلوکا ویالی در سمپدوریا

بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۷ برای سمپدوریا بازی کرد و آنجا در مجموع به همراه زوج خط حمله خود، جان لوکا ویالی نقش عمده‌ای در تبدیل باشگاه آن سال‌ها به موفق‌ترین دوره تاریخ‌اش داشت. مانچینی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۲ به سمپدوریا پیوست و تا سال ۱۹۹۷ در این تیم بازی کرد.[۷] مانچینی در ۲۴۲ بازی لیگ برای سمپدوریا به میدان رفت و در آن مدت ۱۳۲ گل به ثمر رساند. چند بار با این تیم قهرمان جام حذفی ایتالیا شد و در سال ۱۹۹۱ تیمش را به تنها قهرمانی در سری آ تا آن زمان رهنمون کرد. به علاوه سمپدوریا با مانچینی در سال ۱۹۹۰ قهرمان جام در جام اروپا شد و دو سال بعد به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید که در آن بازی در وقت اضافه به بارسلونا از اسپانیا باخت.[۸]

از جمله افتخارات او با تیم سمپدوریا به عنوان بازیکن قهرمانی در سری آ در فصل ۱۹۹۱-۱۹۹۰ و قهرمانی در جام حذفی در فصل‌های ۱۹۸۵-۱۹۸۴ و ۱۹۸۸-۱۹۸۷ و ۱۹۸۹-۱۹۸۸ و ۱۹۹۴-۱۹۹۳ است. او همچنین در این تیم قهرمان جام در جام اروپا (که حالا دیگر بر‌گزار نمی‌شود) در سال ۱۹۹۰-۱۹۸۹ و نایب قهرمان همین جام در فصل ۱۹۸۹-۱۹۸۸ شد. او با سمپدوریا نایب قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۲ شد.

لاتزیو[ویرایش]

بعد از پانزده سال بازی در سمپدوریا، در سال ۱۹۹۷ به مدت سه سال به لاتزیو پیوست که در آنجا ۸۷ بازی انجام داد و ۱۵ گل هم زد. او با لاتزیو قهرمانی‌های متعدد رسید. از جمله توانست به همراه این تیم قهرمانی در سری آ در سال ۲۰۰۰-۱۹۹۹ و قهرمانی در جام حذفی ایتالیا طی سال‌های ۱۹۹۸-۱۹۹۷ و فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ را با این تیم به دست آورد. او در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۹ با لاتزیو به قهرمانی آخرین دوره جام در جام اروپا رسید. در همان سال آن‌ها موفق شدند با غلبه بر منچستر یونایتد قهرمانی در جام برتر اروپا را هم به دست آورند.[۹][۱۰]

لستر سیتی[ویرایش]

مانچینی در ژانویه ۲۰۰۱ به طور قرضی به لسترسیتی پیوست[۱۱][۱۲] و اولین بازی خود برای این تیم را مقابل آرسنال و در سن ۳۶ سالگی انجام داد اما نتوانست تعداد زیادی بازی به صورت ثابت در ترکیب این تیم حضور یابد.[۱۳] سرانجام در ماه فوریه بنا به دلایل شخصی از این تیم جدا شد و مربیگری فیورنتینا را برعهده گرفت با وجود این، او زمان حضور خود در لسترسیتی را به عنوان دوره‌ای که در آن علاقه به کار در لیگ انگلستان پیدا کرد یاد می‌کند. بعدها این علاقه او را برای قبول کار در شهر منچستر متقاعد کرد.[۱۴]

دوران بازی (ملی)[ویرایش]

با وجود موفقیت در سطح باشگاهی، مانچینی در تیم ملی ایتالیا درخششی نداشت و هیچ‌گاه نتوانست موفقیت بزرگی به دست آورد. او در تیم زیر ۲۱ ساله‌های ایتالیا بازی کرد و با این تیم به موفقیت‌هایی دست یافت که از آن جمله رسیدن به نیمه نهایی در بازی‌های ۱۹۸۴ و همچنین نایب قهرمانی در بازی‌های سال ۱۹۸۶ بوده‌است. او اولین بازی ملی خود را برای ایتالیا در برابر کانادا و در سال ۱۹۸۴ انجام داد.[۱۵] بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۴، ۳۶ بار پیراهن تیم ملی کشورش را پوشید و چهار گل هم زد و با این تیم در سال ۱۹۸۸ در جام ملت‌های اروپا در آلمان و نیز در سال ۱۹۹۰ در جام جهانی در کشور خود حضور داشت، اما با حضور جان لوکا ویالی و روبرتو باجو کمتر به او فرصت بازی رسید. پس از اختلاف و درگیری با آریگو ساچی، پیش از آغاز جام جهانی ۱۹۹۴ از تیم ملی کناره‌گیری کرد. شاید بدشانسی مانچینی این بود که با بازیکن بزرگی مثل روبرتو باجو، جیان‌فرانکو زولا و کمی پس از آن هم آلساندرو دل‌پیرو و فرانچسکو توتی در یک دوران بازی می‌کرد و با آنها هم‌پست بود برای همین فرصت بازی در تیم ملی کمتر به او رسید.

تنها افتخار ملی او کسب عنوان سومی جام جهانی ۱۹۹۰ همراه با تیم ملی ایتالیا بود.

دوران مربیگری[ویرایش]

فیورنتینا[ویرایش]

مانچینی مربیگری را با تیم فیورنتینا در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ آغاز کرد[۱۶]. او در میانه این فصل جانشین فاتح تریم (مربی اهل ترکیه) شد و با این تیم به قهرمانی جام حذفی دست یافت. اما این موفقیت دوام نداشت باشگاه فیورنتینا به دلیل مشکلات مالی[۱۷] بیشتر ستارگانش را از دست داد که معرفترین آنها روی کاستا و فرانچسکو تولدو بودند که روی کاستا به میلان پیوست و فرانچسکو تولدو به اینتر میلان و همین موضوع باعث شد او در فصل بعد (۲۰۰۱-۲۰۰۲) با مشکلات فراوانی روبرو شود. حتی اوضاع به گونه‌ای بود که خود مانچینی درخواست بازی در تیم را داد؛ درخواستی که مورد پذیرش واقع نشد.[۱۷] سرانجام به دلیل مشکلات مالی و نتایج ضعیف تیم در میانه فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۲ از فیورنتینا جدا شد.[۱۸]

لاتزیو[ویرایش]

۲۰۰۲-۲۰۰۳[ویرایش]

او پس از فیورنتینا هدایت لاتزیو را برعهده گرفت (۲۰۰۲) و جانشین آلبرتو زاکرونی شد که آن تیم هم در شرایط خوب مالی نبود. از جمله آنها مجبور شدند نستا و کرسپو را به باشگاه‌های میلانی (میلان و اینتر) بفرستند و در طی دو فصل حضور در این تیم نتایج خوبی کسب کردند. او در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ این تیم را به نیمه نهایی جام یوفا رساند و با شکست برابر پورتو و شاگردان مورینیو از رسیدن به فینال بازماند. اما در همین فصل با این تیم که به علت شرایط بد مالی وضعیت خوبی نداشت، توانست به عنوان تیم چهارم به لیگ قهرمانان اروپا صعود کند. از به‌یادماندنی‌ترین نتایج این فصل (۲۰۰۲-۲۰۰۳) برد ۲ بر ۱ لاتزیو مقابل یوونتوس در دل آلپی و تساوی ۳ بر ۳ با اینتر بود. بازی با اینتر در حالی ۳ بر ۳ شد که لاتزیو ابتدا ۳ بر صفر جلو افتاده بود.

۲۰۰۳-۲۰۰۴[ویرایش]

او توانست با لاتزیو قهرمانی در جام حذفی ایتالیا را در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ به دست آورد.[۱۹] او همچنین در این فصل به همراه لاتزیو به مقام ششم رسید در پایان این فصل به دلیل مشکلات مالی لاتزیو این باشگاه را ترک کرد و به اینترمیلان پیوست.

اینتر میلان[ویرایش]

مانچینی بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ در اینترمیلان مربیگری کرد

روبرتو مانچینی در سال ۲۰۰۴ هدایت اینتر میلان را برعهده گرفت. ماسیمو موراتی مالک اینتر این مربی جوان را جانشین آلبرتو زاکرونی (مربی ناموفق این تیم) کرد.

۲۰۰۴-۲۰۰۵[ویرایش]

او در فصل ابتدایی حضورش (۲۰۰۵-۲۰۰۴) در اینترمیلان موفق به قهرمانی در جام حذفی ایتالیا شد و این تیم را در سری آ به عنوان سومی رساند. در این فصل او اینترمیلان را به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند و با شکست مقابل تیم میلان حذف شد.

۲۰۰۵-۲۰۰۶[ویرایش]

در سال ۲۰۰۵ با غلبه برتیم یوونتوس قهرمان سوپر جام ایتالیا شد. درفصل دوم(۲۰۰۶-۲۰۰۵) حضور در این تیم موفق شد اینتر را بار دیگر به مقام قهرمانی جام حذفی ایتالیا ایتالیا برساند و در سری آ بار دیگر به عنوان سومی رسید. او در دو فصل ابتدایی حضورش قهرمان جام حذفی ایتالیا شد، اما این موضوع رضایت موراتی را به همراه نداشت چون او قهرمانی در سری آ و لیگ قهرمانان اروپا را می‌خواست. مانچینی در آستانه برکناری بود اما دست تقدیر سرنوشت دیگری را رقم زد. به دنبال قضیه کالچو پولی قهرمانی توسط دادگاه از یوونتوس گرفته شد و به اینتر داده شد. شاید این جایزه فوتبال پاکی بود که اینتر انجام می‌داد. در این فصل او اینترمیلان را به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند و با شکست مقابل تیم ویارئال حذف شد.

۲۰۰۶-۲۰۰۷[ویرایش]

در سال ۲۰۰۶ با برتری برتیم رُم قهرمان سوپر جام ایتالیا شد. او در این فصل قهرمانی سری آ را بدست آورد ثبت رکورد ۱۷ پیروزی پیاپی و کسب ۹۷ امتیاز در یک فصل (طی فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۶) ارزشمندترین رکوردهای تاریخ اروپا را به نام شاگردان مانچینی کرد و نراتزوری‌ها توانستند با ۲۲ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرند. در این فصل او اینترمیلان را به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند و با شکست مقابل تیم والنسیا حذف شد.[۲۰]

۲۰۰۷-۲۰۰۸[ویرایش]

او در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ برای سومین بار پیاپی قهرمان سری آ شد، ولی با این وجود در سال ۲۰۰۸ مانچینی از کار در اینتر برکنار و خوزه مورینیو به عنوان جانشین او در تیم اینتر مشغول به فعالیت شد. در این فصل او اینترمیلان را به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند و با شکست مقابل تیم لیورپول حذف شد. او در کسب عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان ناکام بود و شاید دلیل اخراجش همین موضوع بود.[۲۱][۲۲] و درنهایت خوزه مورینیو پرتغالی جانشین او در اینتر میلان شد[۲۳]

او با اینتر ۳ بار فاتح سری آ باشگاهی ایتالیا و ۲ بار فاتح جام حذفی شد. مانچینی دوبار هم طی فصل‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۶ و ۲۰۰۸-۲۰۰۷ با شکست برابر تیم رم از کسب این جام باز ماند. همچنین ۲ بار درسال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ قهرمان سوپر جام ایتالیا شد. در سال ۲۰۰۵ با غلبه بر تیم یوونتوس و در سال ۲۰۰۶ با برتری برتیم رُم به این عنوان دست یافت.

منچستر سیتی[ویرایش]

او در میانه فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ هدایت باشگاه منچسترسیتی را برعهده گرفت

پس از اخراج از اینتر شایعات زیادی از مذاکره او برای پیوستن به تیم‌هایی همچون چلسی[۲۴] و رئال مادرید منتشر شد، شایعاتی که رنگ واقعیت به خود نگرفت تا سرانجام مانچو در اواخر سال ۲۰۰۹ و بعد از نتایج ضعیف منچستر سیتی تحت رهبری مارک هیوز، هدایت این تیم انگلیسی را بر عهده گرفت[۲۵]. به این ترتیب او هم به جمع مربیان ایتالیایی، مانند کاپلو و آنجلوتی و دیگرانی پیوست که به انگلیس مهاجرت کردند. و در آن زمان در انگلستان مشغول به کار بودند.

۲۰۱۰-۲۰۰۹[ویرایش]

او در میانه فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ با قراردادی ۳/۵ ساله به منچستر سیتی پیوست[۲۶] ورود او تاثیر سریعی بر موفقیت این تیم گذاشت و آنها موفق به کسب چهار پیروزی متوالی شدند. از جمله برتری ۲ بر ۱ مقابل منچستریونایتد در نیمه نهایی کارلینگ کاپ[۲۷] هرچند در بازی برگشت از منچستر یونایتد با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد و همچنین با شکست مقابل تاتنهام از راهیابی به لیگ قهرمانان بازماند،[۲۸] او توانست این تیم را از رده نهم لیگ برتر انگلستان در فصل قبل (۲۰۰۸-۲۰۰۹) به رده پنجم در فصل (۲۰۱۰-۲۰۰۹) برساند و این تیم را راهی لیگ اروپا کند. از جمله نتایج خوب او در این فصل (۲۰۱۰-۲۰۰۹) می‌توان به پیروزی ۴ بر ۲ مقابل تیم چلسی در استمفورد بریج اشاره کرد. سران باشگاه منچستر سیتی و مالک متمول این تیم، شیخ منصور بن زاید آل نهیان، امید زیادی به موفقیت او دارند و حدس و گمان‌هایی مبنی بر اینکه ممکن است در صورت راه نیافتن منچسترسیتی شغل خود را از دست دهد اشتباه بود.[۲۹]

۲۰۱۰-۲۰۱۱[ویرایش]

روبرتو مانچینی ودستیارش برایان کید در پیش فصل۲۰۱۰-۲۰۱۱ (تابستان)

باشگاه فوتبال منچسترسیتی در ابتدای این فصل بازیکنانی مانند ژرومه بواتنگ[۳۰] و داوید سیلوا[۳۱] و یحیی توره[۳۲] و الکساندر کلاروف[۳۳] را به خدمت گرفت. به خاطر نتایج نه چندان خوب تیم در ابتدای فصل فشارها بر مانچینی افزایش یافت[۳۴] و به خاطر تاکتیک‌های خود در دیدار با منچستریونایتد (که ۰-۰ تمام شد) و همچنین بیرمنگهام انتقادات از او افزایش یافت.[۳۵] اما در ماه دسامبر و اوایل ژانویه آنها نتایج خوبی کسب کردند و به صدر جدول نزدیکتر شدند همچنین مانچینی به عنوان برترین مربی ماه دسامبر سال ۲۰۱۰ انگلستان برگزیده شد.[۳۶][۳۷] آنها در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ لیگ اروپا توانستند در گروهی که گروه مرگ نام داشت با حذف تیم یوونتوس به عنوان تیم اول از گروه خود صعود کنند از دیگر نتایج آنها در نیم فصل اول فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ پیروزی در بازی‌های خانگی مقابل تیم‌های لیورپول و چلسی بود آنها لیورپول را با نتیجه ۳ بر ۰ شکست دادند و مقابل چلسی به برتری ۱ بر ۰ رسیدند گرچه در بازی برگشت در خانه این حریفان (لیورپول و چلسی) شکست خوردند.[۳۸] منچسترسیتی در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ با شکست مقابل دینامو کیف از لیگ اروپا حذف شد. آنها در بازی نیمه نهایی جام حذفی انگلستان با برتری ۱ بر ۰ مقابل منچستر یونایتد به فینال راه یافتند.[۳۹] منچسترسیتی با پیروزی بر استوک سیتی در ۱۴ مه ۲۰۱۱ جام حذفی را از آن خود کرد.[۴۰][۴۱][۴۲][۴۳][۴۴] همچنین آنها با کسب عنوان سوم لیگ برتر انگلستان توانستند در پایان فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را هم کسب کنند.[۴۵][۴۶][۴۷][۴۸] همینطور در پایان فصل مقابل بولتون به پیروزی رسیدند و فقط تفاضل گل کمتر از چلسی منجر شد تا آنها در جایگاه سوم قرار گیرند همچنین در پایان فصل سران سیتی به او پاداش یک میلیون پوندی دادند.[۴۹]

۲۰۱۱-۲۰۱۲[ویرایش]

مانچینی (چپ)، سمیر نصری و سرخیوآگرو با جام لیگ برتر انگلستان در جشن پیروزی در شهر منچستر، مه سال ۲۰۱۲

در این فصل آنها بازیکنانی مانند نصری و آگرو را به خدمت گرفتند و در مقایسه با سال‌های قبل هزینه کمتری کردند. در ۱۴ بازی ابتدایی لیگ برتر توانست در ۱۲ بازی پیروز شود در این فصل بازیکنانی مانند نصری و سیلوا و همچنین آگرو نمایش خوبی از خود ارائه کردند و ادین ژکو احیا شد.[۵۰][۵۱][۵۲] در لیگ قهرمانان اروپا منچسترسیتی همراه با تیم‌های بایرن مونیخ و ناپولی و ویارئال در گروه یک این رقابتها (که گروه مرگ نامیده می‌شد) قرار گرفت و در پایان در این گروه سوم شد و به لیگ اروپا رفت. در آنجا هم توفیقی کسب نکرد در جام حذفی انگلستان با شکست مقابل منچستر یونایتد از این جام حذف شد. در این بازی ابتدا سیتی با نتیجه ۳-۰ عقب افتاد[۵۳] و در نیمه دوم با ایجاد تغییرات تاکتیکی و در حالی که تیم سیتی ده نفره شده بود توانست دو گل را جبران کند ونتیجه را به۳-۲ تبدیل کند[۵۴] و در کارلینگ کاپ در مرحله نیمه نهایی این رقابتها در مجموع دو بازی رفت و برگشت مقابل لیورپول شکست خورد و از این رقابتها کنار رفت.[۵۵] در لیگ برتر انگلستان و در فصل ۱۲–۲۰۱۱ منچسترسیتی توانست در دو بازی رفت و برگشت رقیب همشهری خود منچستر یونایتد را شکست دهد که یکی از این نتایج نتیجه ۶ بر ۱ در الدترافورد بود.[۵۶][۵۷] در بازی برگشت در خانه توانست ۱ بر ۰ این تیم را شکست دهد آنها رکورد ۲۰ پیروزی متوالی خانگی را برجای گذاشتند[۵۸][۵۹]> و موفق شدند تیم‌های چلسی و لیورپول و آرسنال را در خانه شکست دهند و در پایان با یک پیروزی دراماتیک ۳ بر ۲ مقابل کویینز پارک رنجرز قهرمان لیگ برتر انگلستان شدند. در این بازی منچستر سیتی تا دقیقه ۹۰ بازی، ۱ بر ۲ مقابل حریف عقب بود ولی در وقت‌های اضافه توانست نتیجه را تغییر دهد و پس از ۴۴ سال قهرمان لیگ انگلستان شود.[۶۰][۶۱][۶۲][۶۳][۶۴][۶۵] مانچینی پس از این قهرمانی اعلام کرد که این قهرمانی خواست خدا بوده‌است[۶۶][۶۷][۶۸] پس از این قهرمانی مانچینی با پیشنهاد ۱۵ میلیون پوندی از سوی سران باشگاه برای تمدید قراردادش برای سه سال دیگر مواجه شد.[۶۹]

۲۰۱۲-۲۰۱۳[ویرایش]

مانچینی اعلام کرد در این فصل هدف اولش کسب عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا است.[۷۰][۷۱] همچنین اعلام کرد این فصل در نقل و انتقالات فعالیت کمتری خواهد کرد.[۷۲] این فصل همچنین با بازی سیتی مقابل چلسی در جام خیریه آغاز خواهد شد. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۲ او با یک پیشنهاد نجومی از سوی تیم ملی روسیه مواجه شد بر اساس این پیشنهاد او طی ۶ سال ۳۵ میلیون پوند از تیم ملی روسیه دریافت میکرد[۷۳]اما او بارد این پیشنهاد در تیم منچستر سیتی ماندگار شد و قراردادش با این تیم را تمدید کرد ،قراردادی که اورا به گران ترین مربی لیگ برتر تبدیل می کرد[۷۴]او قراردادش را با سیتی تا سال ۲۰۱۷ تمدید کرد[۷۵][۷۶] منچستر سیتی توانست با پیروزی ۳ بر۲ مقابل چلسی قهرمانی در جام خیریه راکسب کند[۷۷] در گروه مرگ لیگ قهرمانان با تیم های دورتموند ورئال مادرید هم گروه شد آن ها در دو بازی مقابل رئال مادرید قرار گرفتند که دراولی و در سانتیاگو برنابئو ۳ بر۲ مغلوب شدند و درورزشگاه خانگی خود به تساوی ۱بر۱ دست یافتند وسرانجام از لیگ قهرمانان اروپا حذف شدند.[۷۸] در لیگ برتر انگلستان نیز منچستر سیتی به جایگاه دوم دست یافت [۷۹] [۸۰]همچنین با شکست ۱ بر ۰ مقابل ویگان در جام حذفی انگلستان هم به مقام دوم دست یافت ۲ روز پس از شکست از ویگان مانچینی از منچسترسیتی اخراج شد[۸۱][۸۲][۸۳][۸۴]این برکناری مورد انتقاد مربیان سرشناس لیگ برتر از جمله فرگوسن و ونگر قرار گرفت[۸۵][۸۶] او در نامه ای از هواداران سیتی در نشریه «منچستر ایونینگ استاندارد» در یک صفحه کامل به خاطر حمایت شان از او تشکر کرد[۸۷][۸۸].

گالاتاسرای[ویرایش]

مانچینی در ۳۰ سپتامبر‎‎۲۰۱۳ هدایت گالاتاسرای ترکیه را برعهده گرفت و جانشین فاتح تریم شد.[۸۹][۹۰]گالاتاسرای توانست بابرتری ۱ بر ۰ بر یوونتوس وحذف این تیم از لیگ قهرمانان به عنوان تیم دوم گروه خود صعود کند[۹۱][۹۲][۹۳]گالاتاسرای در مرحله یک هشم نهایی با چلسی رو به رو شد آنها پس از تساوی ۱-۱ در استانبول در بازی برگشت با نتیجه ۲-۰ در لندن شکست خوردند ودر مجموع با باخت ۳بر۱ حذف شدند[۹۴]او توانست در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴ گالاتاسرای را به مقام قهرمانی در جام حذفی ترکیه برساند و با کسب مقام نایب قهرمانی لیگ ترکیه با این تیم سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا را برای فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵ کسب کند.او پس از ۹ ماه حضور در گالاتاسرای در ژوئن ۲۰۱۴ این باشگاه را ترک کرد.[۹۵]

سبک مربیگری[ویرایش]

مانچینی با وجود اینکه خود یک مهاجم بوده تاکید زیادی بر کارهای تدافعی دارد تا آنجا که گفت من دوست دارم با نتیجه ۱-۰ در بازی‌ها برنده باشم وبازی خسته کننده به نظر برسد ولی در آن بازی به پیروزی برسیم و با وجود بازیکنانی مثل سیلوا و ژکو وتوز به احتمال ۹۰ درصد برنده باشیم هرچند که بازی کم گل به نظر برسد.[۹۶] با این وجود برخی مانچینی را یک مربی تدافعی می‌دانند.[۹۷] سبک بازی تدافعی او بارها توسط مطبوعات بریتانیا به چالش کشیده شده و به نظر آنها او با این سبک نمی‌توانست موقعیت زیادی در بازی به دست آورد.[۹۸][۹۹][۱۰۰][۱۰۱] با این حال مانچینی زمانی که مربی سیتی شد تیم در دفاع بسیار ضعیف بود اما او توانست همواره یکی از بهترین خطوط دفاعی در لیگ برتر را همراه با این تیم به دست آورد و در فصل اخیر سیتی کمترین گلهای خورده را داشته‌است.

سیتی در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ با ۲۹ گل خورده بهترین خط دفاع و با ۹۳ گل زده بهترین خط حمله لیگ برتر انگلستان را در اختیار داشت.

مانچینی به خاطر روش‌های تمرینی خود از سوی برخی بازیکنان سیتی مورد انتقاد قرار گرفت[۱۰۲] و به‌ویژه توسط ریموند ورهجان از مربیان سابق سیتی وهمچنین کرگ بلیمی[۱۰۳] او برخورد قاطعی با بازیکنان سرکش تیم داشت و توانست نظم تیمی را به خوبی در تمرینات به وجود بیاورد[۱۰۴][۱۰۵] او همچنین با برخی بازیکنان از جمله کرگ بلیمی روابط سردی داشت[۱۰۶] او با جیمی مورفی فیزیو تراپیست تیم[۱۰۷] و امانوئل آدبایور[۱۰۸] مشکلاتی داشت و آنها ناراضیان شیوه‌های او در تیم بودند.

مانچینی توانایی خاصی در این دارد تا با استفاده از رسانه‌ها فشار را بر تیم خود کاهش دهد به طوریکه در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ وقتی با شکست از آرسنال ۸ امتیاز از صدر جدول عقب افتاد و در حالی که تنها ۶ هفته تا پایان فصل باقی‌مانده بود اعلام کرد تیمش شانسی برای قهرمانی ندارد اما پس از پیشی گرفتن از یونایتد، مانچینی اعلام کرد نظرش عوض شده و تیم او می‌تواند قهرمان شود.[۱۰۹][۱۱۰][۱۱۱][۱۱۲]

زندگی شخصی و خانواده[ویرایش]

مانچینی بیش از ۲۰ سال است که با همسرش فدریکا زندگی مشترک دارد. اویک کاتولیک است وحضور پر رنگی در خانواده اش دارد.[۱۱۳][۱۱۴] او یک دختر و دو پسر به نام‌های فیلیپو وآندره‌آ دارد که هردوی آنها بازیکن فوتبال هستند و در زمان مربیگری پدرشان در اینتر در این تیم حضور داشتند. فیلیپو در رقابت‌های جام حذفی (کوپا ایتالیا) دقایقی برای اینتر بازی کرد. پسران مانچینی در در تیم منزا از سری C ایتالیا عضویت داشتند. آنها همچنین در مقطعی عضو باشگاه منچستر سیتی بودند. ثروت شخصی مانچینی در سال ۲۰۱۱ حدود ۱۹ میلیون پوند تخمین زده شده‌است.[۱۱۵]

نکات جالب عملکردی و رکوردهای مانچینی[ویرایش]

مانچینی معمولاً از شال‌گردن هایی به رنگ پیراهن باشگاه استفاده میکند
  • مانچینی توانست تیم اینتر را پس از ۱۷ سال به مقام قهرمان ایتالیا برساند.[۱۱۶]
  • او توانست در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ رکورد ۴۰ بازی بدون شکست را در رقابت‌های مختلف (جام حذفی ولیگ قهرمانان اروپا و سری آ) رقم بزند این رکورد با شکست در داربی میلان از هم گسست.
  • طی سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ اینتر و رُم ۴ فینال پیاپی جام حذفی را بر‌گزار کردند که این موضوع یک پدیده استثنایی محسوب می‌شود.[۱۱۷]
  • در ابتدای دوران مربیگری و در تیم فیورنتینا مدتی به خاطر نداشتن مدرک مربیگری با مشکل مواجه شد.
  • در زمان حضور (به عنوان مربی) در لاتزیو و فیورنتینا جوان‌ترین مربی حاضر در سری آ شناخته می‌شد.
  • او در زمانی که مربی لاتزیو بود تنها مربی شاغل در سری آ بود که در هیات مدیره باشگاه هم عضویت داشت.
  • در زمانی که مانچینی مربی اینتر بود (در سال ۲۰۰۵-۲۰۰۶) با وجود اینکه اینتر به مقام سوم دست یافته بود، به خاطر شرکت یوونتوس و میلان در تبانی (کالچو پولی) عنوان قهرمانی به اینتر رسید.
  • مانچینی ۵ دوره پیاپی بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به فینال جام حذفی ایتالیا رسید که یک بار با لاتزیو و ۴ بار همراه با اینتر میلان رسید.[۱۱۸]
  • به خاطر موفقیت‌های فراوان در جام حذفی ایتالیا در دوران بازیگری و مربیگری، به مانچینی لقب «آقای جام حذفی» دادند (او ۴ بار به عنوان مربی و ۶ بار به عنوان بازیکن به این عنوان دست یافته‌است).[۱۱۹][۱۲۰]
  • بسیاری مانچینی را به خاطر شال‌گردن‌های معروفش می‌شناسند. شاید او اولین مربی باشد که مد اختصاصی خود را دارد. نکته جالب در مورد این شال گردن‌ها این است که آنها همیشه به رنگ پیراهن باشگاهی است که مانچینی در آن مربیگری می‌کند.[۱۲۱]
  • مانچینی بعد از عقد قرارداد با منچستر سیتی به یکی از مربیانی تبدیل شد که بیشترین حقوق را دریافت می‌کند.[۱۲۲]
  • مانچینی توانست به همراه منچستر سیتی ۲۰ پیروزی متوالی در بازی‌های خانگی و در لیگ برتر انگلستان بدست آورد این رکورد با تساوی ۳ بر ۳ مقابل ساندرلند پایان یافت.[۱۲۳][۱۲۴]
  • او در سال ۲۰۱۱ توانست با قهرمانی در جام حذفی انگلستان منچستر سیتی را پس از ۳۵ سال قهرمان یک جام معتبر کند.[۱۲۵][۱۲۶]
  • با قهرمانی در لیگ برتر انگلستان، این تیم را پس از ۴۴ سال قهرمان لیگ انگلستان کرد.[۱۲۷][۱۲۸][۱۲۹]
  • او بنا به گزارش فرانس فوتبال سومین مربی پردرآمد جهان در فصل۲۰۱۴-۲۰۱۳ شناخته شد[۱۳۰][۱۳۱].

افراد و دوستان تاثیرگذار در زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

افرادی که در زندگی حرفه‌ای مانچینی تاثیرگذار بوده‌اند عبارتند از اسون گوران اریکسون، سینیشا میهایلوویچ و خوان سباستین ورون.[۱۳۲] این دوستی‌ها از زمان حضور آنها در سمپدوریا آغاز شد. او مربیگری را با دستیاری اسون گوران اریکسون مربی سوئدی در لاتزیو اغاز کرد. اریکسون و مانچینی اولین بار در سمپدوریا با هم آشنا شدند. در آن زمان خریدهای بازیکن تیم سمپدوریا با مشورت اریکسون با مانچینی و ویالی انجام می‌شد. هنوز هم مانچینی اریکسون را استاد خود خطاب می‌کند و همچنین گفته‌است که اریکسون حکم برادر او را دارد.[۱۳۳] دیگر دوستان نزدیک مانچینی ورون[۱۳۴] سینیشا میهایلوویچ می‌باشند که در لاتزیو و سمپدوریا با یکدیگر هم‌بازی بودند و در اینتر میلان مانچینی مربی آنها بود. میهایلوویچ بعداً در اینتر به عنوان دستیار به همکاری خود با مانچینی ادامه داد. این رابطه دوستانه هنوز هم ادامه دارد. در ابتدای سال ۲۰۱۰ تماس مانچینی با ورون از سوی رسانه‌های بریتانیا به تلاش برای به خدمت گرفتن او تعبیر شد، اما مانچینی با تکذیب این خبر گفت که رابطه دوستانه آن‌ها و همچنین تبریک برای موفقیت ورون در کسب عنوان مرد سال فوتبال آمریکای جنوبی و سال نو دلیل این تماس بوده‌است.[۱۳۵]

آمار[ویرایش]

آمار بازیکن[ویرایش]

به روز شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲[۱۳۶]
فصل پاشگاه لیگ داخلی کوپا ایتالیا اروپا سوپر جام ایتالیا و اروپا کل
مسابقات تعداد بازی‌ها گل‌ها مسابقات تعداد بازی‌ها گل‌ها مسابقات تعداد بازی‌ها گل‌ها مسابقات تعداد بازی‌ها گل‌ها تعداد بازی‌ها گل‌ها
۱۹۸۱–۱۹۸۲ ایتالیا بولونیا A ۳۰ ۹ CI ۱ ۰ - - - - ۳۱ ۹
‎۱۹۸۲–۱۹۸۳ ایتالیا سمپدوریا A ۲۲ ۴ CI ۵ ۱ - - - - ۲۷ ۵
‎۱۹۸۳–۱۹۸۴ A ۳۰ ۸ CI ۸ ۲ - - - - ۳۸ ۱۰
‎۱‍۹۸۴–۱۹۸۵ A ۲۴ ۳ CI ۱۱ ۳ - - - - ۳۵ ۶
‎۱‍۹۸۵–۱۹۸۶ A ۲۳ ۶ CI ۱۱ ۴ EWC ۴ ۲ - - ۳۸ ۱۲
‎۱‍۹۸۶–۱۹۸۷ A ۲۶ ۶ CI ۵ ۰ - - - - ۳۱ ۶
‎۱‍۹۸۷–۱۹۸۸ A ۳۰ ۵ CI ۱۳ ۳ - - - - ۴۳ ۸
‎۱‍۹۸۸–۱۹۸۹ A ۲۹ ۹ CI ۱۱ ۵ EWC ۸ ۰ SI ۰ ۰ ۴۸ ۱۴
‎۱‍۹۸۹–۱۹۹۰ A ۳۱ ۱۱ CI ۳ ۲ EWC ۹ ۲ SI ۱ ۰ ۴۴ ۱۵
‎۱‍۹۹۰–۱۹۹۱ A ۳۰ ۱۲ CI ۱۰ ۲ EWC ۵ ۲ SE ۲ ۰ ۴۷ ۱۶
‎۱‍۹۹۱–۱۹۹۲ A ۲۹ ۶ CI ۶ ۲ EC ۹ ۴ SI ۱ ۱ ۴۵ ۱۳
‎۱‍۹۹۲–۱۹۹۳ A ۳۰ ۱۵ CI ۲ ۰ - - - - ۳۲ ۱۵
‎۱‍۹۹۳–۱۹۹۴ A ۳۰ ۱۲ CI ۷ ۰ - - - - ۳۷ ۱۲
‎۱‍۹۹۴–۱۹۹۵ A ۳۱ ۹ CI ۲ ۱ EWC ۴ ۲ SI ۱ ۰ ۳۸ ۱۲
‎۱‍۹۹۵–۱۹۹۶ A ۲۶ ۱۱ CI ۲ ۱ - - - - ۲۸ ۱۲
‎۱‍۹۹۶–۱۹۹۷ A ۳۳ ۱۵ CI ۲ ۰ - - - - ۳۵ ۱۵
کل-سمپدوریا ۴۲۴ ۱۳۲ ۹۸ ۲۶ ۳۹ ۱۲ ۵ ۱ ۵۶۶ ۱۷۱
‎۱۹۹۷–۱۹۹۸ ایتالیا لاتزیو A ۳۴ ۵ CI ۸ ۱ UC ۱۰ ۳ - - ۵۲ ۹
‎۱۹۹۸–۱۹۹۹ A ۳۳ ۱۰ CI ۶ ۲ EWC ۷ ۰ SI ۱ ۰ ۴۷ ۱۲
‎۱۹۹۹–۲۰۰۰ A ۲۰ ۰ CI ۷ ۳ UCL ۹ ۰ SE ۱ ۰ ۳۷ ۳
کل-لاتزیو ۸۷ ۱۵ ۲۱ ۶ ۲۶ ۳ ۲ ۰ ۱۳۶ ۲۴
۲۰۰۱ انگلستان لسترسیتی PL ۴ ۰
Total – Career ۵۴۱ ۱۵۶ ۱۲۰ ۳۲ ۶۵ ۱۵ ۷ ۱ ۷۳۳ ۲۰۴
توضیح (رقابتها)

A: مسابقات سری آ – CI: مسابقات کوپا ایتالیا – EWC: مسابقات جام در جام اروپا – EC: مسابقات لیگ قهرمانان اروپا – UC: مسابقات جام یوفا – UCL: مسابقات لیگ قهرمانان اروپا – SI:مسابقات سوپر جام ایتالیا – SE: مسابقات سوپر جام اروپا

=== آمار ملی === [۱۳۷]

تیم ملی فوتبال ایتالیا
سال بازی گل
۱۹۸۴ ۲ ۰
۱۹۸۶ ۱ ۰
۱۹۸۷ ۶ ۰
۱۹۸۸ ۹ ۱
۱۹۸۹ ۱ ۰
۱۹۹۰ ۳ ۰
۱۹۹۱ ۶ ۰
۱۹۹۲ ۱ ۰
۱۹۹۳ ۶ ۳
۱۹۹۴ ۱ ۰
جمع ۳۶ ۴
گلهای ملی[۱۳۸]
گل تاریخ محل برگزاری حریف حساب امتیازات(تابلوی نتیجه) نتیجه رقابت های
۱. ژوئن ٬۱۲ ۱۹۸۸ رین استادیوم٬ دوسلدورف٬ آلمان غربی  آلمان ۱–۰ ۱–۱ یورو ۱۹۸۸
۲. مارس ٬۲۴ ۱۹۹۳ ورزشگاه رنزو باربرا٬ پالرمو٬ ایتالیا  مالت ۴–۰ ۶–۱ مقدماتی جام جهانی۱۹۹۴
۳. مارس ٬۲۴ ۱۹۹۳ ورزشگاه رنزو باربرا٬ پالرمو٬ ایتالیا  مالت ۶–۱ ۶–۱ مقدماتی جام جهانی۱۹۹۴
۴. سپتامبر ٬۲۲ ۱۹۹۳ ورزشگاه کاردیرو٬ تالین٬ استونی  استونی ۲–۰ ۳–۰ مقدماتی جام جهانی۱۹۹۴

آمار مربی‌گری[ویرایش]

از تاریخ ۱۷ می ۲۰۱۴[۱۳۹]

Team From To Record
G W D L Win %
ایتالیا فیورنتینا ۲۰۰۱ ۲۰۰۲ ۲۷ ۶ ۵ ۱۶ ۲۲٫۲۲
ایتالیالاتزیو ۲۰۰۲ ۲۰۰۴ ۱۰۲ ۴۹ ۳۲ ۲۱ ۴۸٫۰۴
ایتالیااینتر میلان ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۲۷ ۱۴۰ ۶۱ ۲۶ ۶۱٫۶۷
انگلستانمنچستر سیتی ۲۰۰۹ ۲۰۱۳ ۱۹۲ ۱۱۴ ۳۸ ۴۰ ۵۹٫۳۸
ترکیهگالاتاسرای ۲۰۱۳ ۲۰۱۴ ۴۶ ۲۵ ۱۲ ۹ ۵۴٫۳۵
Total ۵۹۵ ۳۳۴ ۱۴۸ ۱۱۳ ۵۶٫۱۳

افتخارات[ویرایش]

افتخارات به عنوان بازیکن[ویرایش]

سمپدوریا

لیگ قهرمانان اروپا

  • نایب قهرمان: ۱۹۹۲–۱۹۹۱

جام در جام اروپا:

  • قهرمان: ۱۹۹۰–۱۹۸۹
  • نایب قهرمان: ۱۹۸۹–۱۹۸۸

لاتزیو

تیم ملی ایتالیا

در مجموع(به عنوان بازیکن)

افتخارات شخصی[ویرایش]

افتخارات به عنوان مربی[ویرایش]

باشگاه فوتبال فیورنتینا
باشگاه فوتبال لاتزیو
اینتر میلان
منچستر سیتی
گالاتاسرای
در مجموع (به عنوان مربی)

منابع[ویرایش]

  1. "Inter's winning run ends in draw with Udinese". Abc.net.au. 2007-03-01. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  2. Roberto Mancini semi-finals
    2002: Coppa Italia with Fiorentina
    2003: UEFA Cup semi-final with Lazio
    2004: Coppa Italia with Lazio
    2005, 2006, 2007, 2008: Coppa Italia with Internazionale
    2011: FA Cup with Manchester City
    2012: Carling Cup with Manchester City
  3. Rice, Simon (16 November 2009). "Football managers who never get the job – Mancini was Inter Milan's most successful manager in 30 years". London: Independent Online. Archived from the original on 13 June 2012. 
  4. "Fiorentina back where they belong". FIFA.com. 31 October 2007. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Jiggins, Paul (19 January 2010). "Fergie needs to start praying". London: The Sun. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-02-10. 
  6. همشهری آنلاین. «زندگی نامه روبرتو مانچینی»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۱ ژوئن ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  7. Mancini to return with great style
  8. همشهری آنلاین. «زندگی نامه روبرتو مانچینی»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۱ ژوئن ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  9. همشهری آنلاین. «زندگی نامه روبرتو مانچینی»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۱ ژوئن ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  10. Sven Goran Eriksson: 'I liked city. they'll win the league – absolutely' – News & Comment – Football. The Independent (2011-01-08). Retrieved on 2012-05-05.
  11. Winter, Henry (2001-01-18). "Mancini's move to Leicester will benefit England". London: telegraph.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2009-10-24. 
  12. "Mancini's Foxes fate in balance". BBC Sport. 2001-02-22. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-03-09. 
  13. "Just how close were Leicester City to signing Dutch master Johan Cruyff?". www.thebluearmy.co.uk. 2009-10-23. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2009-10-23. 
  14. "Roberto Mancini Is Inter A Good Thing". News of the World/www.newsoftheworld.co.uk. 2009-12-19. Archived from the original on 13 June 2012. 
  15. "Roberto Mancini profile". Uk.eurosport.yahoo.com. 1964-11-27. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  16. Lawton, Matt. (2001-02-15) Mancini leaves Leicester –. Telegraph.co.uk. Retrieved on 2012-05-05.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ "Hot 100 on Mancini". Manchester Evening News. 30 December 2009. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-02-02. 
  18. "Fiorentina back where they belong". FIFA.com. 31 October 2007. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  19. Marcotti, Gabriele (21 December 2009). "Temper and talent help Roberto Mancini stand out from the rest". London: Times Online. Archived from the original on 13 June 2012. 
  20. "Champions League brawl photos". BBC News. 2007-03-07. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  21. "F.C. Internazionale statement". FC Internazionale Milano. 2008-05-29. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2008-05-29. 
  22. "Roberto Mancini: Profile of the new Manchester City manager". London: Dailymail.co.uk. 2009-12-21. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27 – "the writing was already on the wall for Mancini, who had upset the Inter hierarchy with his repeated failure to transfer domestic success into a meaningful Champions League run".  Check date values in: |accessdate= (help)
  23. Fifield, Dominic (28 May 2008). "Mourinho set to replace ousted Mancini". London: Guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-02-03. 
  24. "Hughes & Mancini on Chelsea list". BBC Sport. 28 May 2008. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-03-10. 
  25. Buckley, Kevin (19 December 2009). "Roberto Mancini arrives at Manchester City, kissed by fortune". London: Guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-12-19. 
  26. Burt, Jason (10 January 2009). "Mancini linked to City after dinner-table negotiations". The Independent (London). Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 1 January 2010. 
  27. McNulty, Phil (19 January 2010). "Man City 2–1 Man Utd". BBC Sport. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-01-20. 
  28. Dawkes, Phil (9 May 2010). "West Ham 1–1 Man City". BBC Sport. Archived from the original on 13 June 2012. 
  29. "Chairman exclusive". mcfc.co.uk. 7 May 2010. Archived from the original on 13 June 2012. 
  30. "Manchester City sign Hamburg's Jerome Boateng". BBC Sport. 5 June 2010. Archived from the original on 13 June 2012. 
  31. "Manchester City complete £54m David Silva transfer". BBC Sport. 14 July 2010. Archived from the original on 13 June 2012. 
  32. "Manchester City sign midfielder Yaya Toure". BBC Sport. 2 July 2010. Archived from the original on 13 June 2012. 
  33. Bevan, Chris (24 July 2010). "City sign Kolarov". BBC Sport. Archived from the original on 13 June 2012. 
  34. "Roberto Mancini claims he is under fire at Manchester City because he is Italian". Guardian Media Group (London). 5 November 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 23 May 2011. 
  35. Wallace, Sam (11 November 2010). "Cautious City pass up golden chance to land blow on United". London: The Independent. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 29 January 2011. 
  36. ورزش سه. «مانچینی، مربی ایتالیایی باشگاه منچسترسیتی به عنوان برترین مربی ماه دسامبر سال ۲۰۱۰ انگلستان برگزیده شد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  37. "Mancini and Nasri receive Barclays awards". Premier League. 14 January 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 29 January 2011. 
  38. گل. «مانچینی: شکست تقصیر من بود»(فارسی)‎. گل، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  39. ورزش سه. «مانچینی: جام حذفی می‌تواند سکوی پرش ما در لیگ برتر باشد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  40. ورزش سه. «جشن قهرمانی رسمی منچسترسیتی؛ گزارش تصویری»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  41. تابناک. «منچسترسیتی قهرمان شد»(فارسی)‎. تابناک، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  42. Roberto Mancini on Manchester City's FA Cup win over Manchester United | Football – ITV Sport. Itv.com. Retrieved on 2012-05-05.
  43. Match report on Manchester City v Stoke City in the FA Cup final 14 May 2011 – Manchester City FC. Mcfc.co.uk (2011-05-14). Retrieved on 2012-05-05.
  44. White, Duncan (16 May 2011). "Manchester City 1 Stoke City 0 match report". Daily Telegraph (London). Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 16 May 2011. 
  45. ورزش سه. «رویای سیتی به واقعیت پیوست»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  46. ورزش سه. «مانچینی: پیروزی مقابل تاتنهام برای موفقیت در فینال اف ای کاپ مهم بود»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  47. Daglish, Kenny (13 December 2010). "Roberto Mancini's Manchester City prove why defence should come first". London: Daily Mail. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 13 May 2011. 
  48. Ferguson, Peter (29 April 2011). "Hart on brink of Blues record". Manchester City FC. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 13 May 2011. 
  49. ورزش سه. «پاداش ۱ میلیون پوندی برای مانچینی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  50. Holt, Oliver (15 August 2011). "Why Aguero's 30-minute cameo may have been the spark that changes Manchester City for ever". Daily Mirror. Archived from the original on 13 June 2012. 
  51. Lawton, James (17 August 2011). "Aguero's priceless gifts may be the making of City". The Independent (London). Archived from the original on 13 June 2012. 
  52. Taylor, Daniel (16 August 2011). "Can Sergio Agüero's artillery propel Manchester City to the title?". The Guardian (London). Archived from the original on 13 June 2012. 
  53. Cox, Michael (9 January 2012). "Roberto Mancini showed Sir Alex Ferguson how to play with 10 men". The Guardian. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  54. Jackson, Jamie (4 May 2012). "Roberto Mancini says league title is everything for Manchester City". Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  55. McNulty, Phil (25 January 2012). "Liverpool 2-2 Manchester City". BBC Sport. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  56. "Man Utd 1–6 Man City". BBC News. 23 October 2011. Archived from the original on 13 June 2012. 
  57. ویکی‌خبر. «پیروزی تاریخی منچستر سیتی مقابل منچستر یونایتد»(فارسی)‎. ویکی‌خبر، ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  58. گل. «گزارش تصویری: رکورد جدید پیروزی‌های خانگی لیگ برتر برای سیتی»(فارسی)‎. گل، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  59. ورزش سه. «رکورد جدید پیروزی‌های خانگی سیتی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  60. تابناک. «قهرمانی منچستر سیتی دروقت اضافه»(فارسی)‎. تابناک، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  61. ورزش سه. «منچستر پس از ۴۴ سال آبی شد!»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  62. ورزش سه. «مانچینی:می‌دانستم قهرمان می‌شویم»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  63. O'Rourke, Pete (14 May 2012). "Mancini Hails 'Incredible' win". Manchester: Sky Sports. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 14 May 2012. 
  64. همشهری آنلاین. «منچستر سیتی قهرمان شد»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  65. بی‌بی‌سی فارسی. «لیگ برتر انگلستان؛ قهرمانی در وقت تلف شده»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  66. ورزش سه. «مانچینی برای قهرمانی از خداوند کمک خواست»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  67. تابناک. «قهرمانی منچسترسیتی خواست خدا بود»(فارسی)‎. تابناک، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  68. ورزش سه. «قهرمانی منچسترسیتی خواست خدا بود»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  69. ورزش سه. «پیشنهاد ۱۵ میلیون پوندی من سیتی به مانچینی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  70. "Manchester City's Roberto Mancini wants Champions League glory next". The Guardian. 14 May 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  71. Conn, David (14 May 2012). "Manchester City's next task is to strike Champions League gold". Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  72. "Manchester City don't need another striker, says Roberto Mancini". Evening Standard. 30 May 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-31. 
  73. ورزش سه. «پيشنهاد هنگفت روس ها به مانچينی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۸ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  74. ورزش سه. «مانچينيی قراردادش بامنچسترسيتی را تمديد می کند»(فارسی)‎. ورزش سه، ۹ ژوئیه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۹ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  75. ورزش سه. «مانچينی و تمديد 5 ساله قراردادش با سيتی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۰ تیر ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۲. 
  76. "Roberto Mancini". Retrieved 2012-07-09. 
  77. ورزش سه. «اولين جام فصل جزيره براي پسران مانچو»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مرداد ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ مرداد ۲۰۱۲. 
  78. "Man City 1–1 Real Madrid". 21 November 2012. 
  79. ورزش سه. «اظهارنظرمانچينی در مورد فاصله يونايتد و سيتی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۱۵ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۳. 
  80. ورزش سه. «مانچيني: اين فصل خيلی بدشانس بوديم»(فارسی)‎. ورزش سه، ۸۱۵ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۸۱۵ مه ۲۰۱۳. 
  81. Roberto Mancini sacked as Manchester City manager, 13 May 2013, بی‌بی‌سی اسپورت
  82. "Mancini sacked! A year after winning the title City fire Italian boss with £7m pay-off... but Barca emerge as rivals for Pellegrini". Daily Mail. 12 May 2013. Retrieved 14 May 2013. 
  83. بی بی سی فارسی. «روبرتو مانچينیاز منچستر سیتی اخراج شد»(فارسی)‎. بی بی سی فارسی، ۱۵ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۳. 
  84. ورزش سه. «مانچينی اخراج شد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۱۵ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۳. 
  85. ورزش سه. «انتقاد شديد فرگوسن از برکناری مانچينی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۰ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۳. 
  86. گل. «ونگر سیتی نباید مانچینی را اخراج میکرد»(فارسی)‎. گل، ۲۰ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۳. 
  87. ورزش سه. «تشکر مانچينی از هواداران سيتی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۰ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۳. 
  88. "Pic of the day: Roberto Mancini thanks Man City fans with full-page newspaper ad". inside World Soccer. 19 May 2013. 
  89. ورزش سه. «مانچينی سرمربی تيم گالاتاسرای شد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۸ مهر ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۸ مهر ۱۳۹۲. 
  90. "Galatasaray appoint Roberto Mancini". ESPN FC. 30 September 2013. Retrieved 30 September 2013. 
  91. ورزش سه. «اسنايدر گالاتاسرای را به دور حذفی رساند»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۱ آذر ۱۳۹۲. 
  92. ورزش سه. «مانچينی: گالاتاسرای لياقت صعود را داشت»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۱ آذر ۱۳۹۲. 
  93. ورزش سه. «کونته:يووه نبايد کار را به بازی آخر می کشاند»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۱ آذر ۱۳۹۲. 
  94. خبرگزاری مهر. «چلسی با کمک اتوئو گالا را حذف کرد/ بازگشت بی‌نتیجه دروگبا به استمفوردبریج»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۸ اسفند ۱۳۹۲. 
  95. ورزش سه. «مانچينی گالاتاسرای را ترک کرد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۱ خرداد ۱۳۹۳. 
  96. Rich, Tim (4 February 2011). "Manchester City need to start being boring again, says Roberto Mancini". Guardian (London). Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 13 May 2011. 
  97. Hytner, David (6 January 2011). "Roberto Mancini stands up for Manchester City's defensive tactics". London: guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 7 January 2011. 
  98. White, Jim (6 January 2011). "Roberto Mancini's cautious approach at Manchester City is working, not matter what Arsenal's Cesc Fabregas says". London: www.telegraph.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 6 January 2011. 
  99. Hayward, Paul (6 January 2011). "Roberto Mancini's scrap merchants show mettle to back up title hopes". London: www.guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 7 January 2011. 
  100. "Roberto Mancini was right to be so negative against Arsenal, so long as the end result is positive for Manchester City". goal.com. 6 January 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 7 January 2011. 
  101. Dalglish, Kenny (13 December 2010). "Roberto Mancini's Manchester City prove why defence should come first". London: dailymail.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 7 January 2011. 
  102. Taylor, Daniel (13 April 2010). "Carlos Tevez criticizes Roberto Mancini's training methods". London: guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  103. Taylor, Daniel (23 September 2010). "Ex-coach attacks Roberto Mancini's 'crazy' training at Manchester City". London: guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  104. Taylor, Daniel (29 April 2010). "Roberto Mancini tells Carlos Tevez to shape up or ship out of City". London: guardian.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  105. Samuel, Martin (24 September 2010). "Roberto Mancini interview: I came to Manchester City to win – not for the weather!". London: dailymail.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  106. Custis, Neil (19 February 2010). "Bellamy in Mancini bust-up". London: thesun.co.uk. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  107. "City boss in bust-up with backroom staff". newsoftheworld.co.uk. 25 September 2010. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  108. "Emmanuel Adebayor and Roberto Mancini in training ground bust-up". London: dailymail.co.uk. 19 September 2010. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 26 September 2010. 
  109. "Mancini says title race is over despite City win as Tevez scores on first start since exile". Daily Mail. 11 April 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-06-05. 
  110. "Mancini reiterates Premier League title race is over despite Manchester City's 6–1 win". goal.com. 14 April 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-06. 
  111. "Mancini: United are favourites". ESPN. 1 May 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-06. 
  112. "Silva: Mancini mind games helped us". ESPN. 2 May 2012. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2012-05-06. 
  113. "Time for prayers? Mancini takes break from mind games at religious site in Bosnia". Daily Mail (London). Archived from the original on 13 June 2012. 
  114. Football manager speaks up for Medjugorje | MEDJUGORJE TODAY. Medjugorjetoday.tv. Retrieved on 2012-05-05.
  115. "Manchester City's Sheikh Mansour leads football's rich list with £20bn". The Guardian (London). 5 October 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2011-10-05. 
  116. "Inter's winning run ends in draw with Udinese". Abc.net.au. 2007-03-01. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  117. Roberto Mancini semi-finals
    2002: Coppa Italia with Fiorentina
    2003: UEFA Cup semi-final with Lazio
    2004: Coppa Italia with Lazio
    2005, 2006, 2007, 2008: Coppa Italia with Internazionale
    2011: FA Cup with Manchester City
    2012: Carling Cup with Manchester City
  118. Roberto Mancini semi-finals
    2002: Coppa Italia with Fiorentina
    2003: UEFA Cup semi-final with Lazio
    2004: Coppa Italia with Lazio
    2005, 2006, 2007, 2008: Coppa Italia with Internazionale
    2011: FA Cup with Manchester City
    2012: Carling Cup with Manchester City
  119. Samuel, Martin (2011-05-16). "Martin Samuel: Why Cup King Roberto embraces knockout competitions". London: Daily Mail. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2011-05-31. 
  120. Cox, Michael. "Talking Tactics: Mancini the cup specialist". ITV. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2011-05-31. 
  121. England (2010-01-03). "Manchester City Run Out Of Roberto Mancini Scarves". Goal.com. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 2010-04-27. 
  122. ورزش سه. «پیشنهاد ۱۵ میلیون پوندی من سیتی به مانچینی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  123. گل. «گزارش تصویری: رکورد جدید پیروزی‌های خانگی لیگ برتر برای سیتی»(فارسی)‎. گل، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  124. ورزش سه. «رکورد جدید پیروزی‌های خانگی سیتی»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  125. ورزش سه. «جشن قهرمانی رسمی منچسترسیتی؛ گزارش تصویری»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  126. تابناک. «منچسترسیتی قهرمان شد»(فارسی)‎. تابناک، ۲۳ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  127. تابناک. «قهرمانی منچستر سیتی دروقت اضافه»(فارسی)‎. تابناک، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  128. ورزش سه. «منچستر پس از ۴۴ سال آبی شد!»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  129. ورزش سه. «مانچینی:می‌دانستم قهرمان می‌شویم»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۵ مه ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲. 
  130. ورزش سه. «مورينيو پردرآمدترين مربی جهان است»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۹ اسفند ۱۳۹۲. 
  131. ایسنا. «پردرآمدترین مربیان فوتبال جهان»(فارسی)‎. ورزش سه، ۲۷ آذر ۱۳۹۲. 
  132. Taylor, Daniel (6 January 2012). "Roberto Mancini is Manchester City's very own Sir Alex Ferguson". The Guardian (London). Archived from the original on 13 June 2012. 
  133. ورزش سه. «مانچینی: اریکسون حکم برادر مرا دارد»(فارسی)‎. ورزش سه، ۱۸ دی ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲. 
  134. آفتاب. «تلاش مانچینی برای حفظ ورون»(فارسی)‎. آفتاب، ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲. 
  135. تابناک. «مانچینی: جذب ورون شوخی بود»(فارسی)‎. تابناک، ۲۲ دی ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲. 
  136. Roberto Mancini Player Stats
  137. :: National Football Teams ::.. Player - Roberto Mancini
  138. :: National Football Teams ::.. Player - Roberto Mancini
  139. "Roberto Mancini's Managerial statistics". Soccerbase. 23 June 2012. Retrieved 2012-06-23. 
  140. "Nasri and Mancini receive Barclays awards". premierleague.com. (FA Premier League). 7 January 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 5 November 2011. 
  141. "Manchester City boss Roberto Mancini named Manager of the Month". Manchester Evening News (MEN Media). 4 November 2011. Archived from the original on 13 June 2012. Retrieved 4 November 2011. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ روبرتو مانچینی موجود است.