آریگو ساکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آریگو ساکی
Arrigo Sacchi.jpg
شناسنامه
زادروز ۱ آوریل ۱۹۴۶(۱۹۴۶-04-0۱) ‏(۶۸ سال)
زادگاه فوسینیانو،  ایتالیا
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
پُست مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۶۴-۱۹۷۷
۱۹۷۷-۱۹۷۹
فوسینیانو
بلاریا
دوران مربیگری
۱۹۸۵-۱۹۸۷
۱۹۸۷-۱۹۹۱
۱۹۹۱-۱۹۹۶
۱۹۹۶-۱۹۹۷
۱۹۹۸-۱۹۹۹
۲۰۰۱
۲۰۰۴-۲۰۰۵
پارما
میلان
ایتالیا
میلان
اتلتیکو مادرید
پارما
رئال مادرید(مدیر فوتبال)


آریگو ساکی(به ایتالیایی: Arrigo Sacchi) (زاده ۱ آوریل ۱۹۴۶ در فوسینیانو)، سرمربی سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه میلان است. وی در دوران فوتبالش بعنوان یک فوتبالیست سابقه درخشانی نداشت و در تیم‌های کوچکی بازی می‌کرد. اما دوران مربیگریش بسیار درخشان و موفقیت‌آمیز بود.[۱]

زندگینامه[ویرایش]

اولین حضور او در میادین فوتبال به عنوان مربی در سال ۱۹۸۲ در تیم ریمینی کالچو از سری سی باشگاه‌های ایتالیا بود. او تیم را به سری بی رساند و وقتی توانست در فصل ۱۹۸۷-۱۹۸۶ در جام حذفی، تیم پرقدرت و پرآوازه میلان را شکست دهد، توجهات را به سوی خود جلب کرد. بعد از آن، سیلویو برلوسکونی، رئیس باشگاه میلان، وی را به استخدام این تیم درآورد. بدین ترتیب تاریخ موفقیت‌آمیز منحصربه‌فردی آغاز شد.

ساکی تیمی با سبک بازی هجومی تشکیل داد که در فوتبال سری آ ایتالیا کمتر دیده شده بود. با فرانکو بارزی، کاپیتان و سازمان‌دهنده خط دفاع، پائولو مالدینی، مدافع کناری جوانی که رو به جلو بازی می‌کرد، مثلث هلندی فرانک ریکارد، رود گولیت و مارکو فان باستن توانست در همان سال ۱۹۸۸ قهرمانی باشگاه‌های دسته اول ایتالیا را برای هواداران میلان به ارمغان آورد. یک سال بعد قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده و سال بعد نیز موفق به دفاع از این عنوان شدند.

علاوه بر این‌ها، میلان با ساکی توانست در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ به قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و نیز قهرمانی سوپر جام اروپا برسد. در این زمان از ساکی به عنوان مدرن‌ترین مربی ایتالیا تجلیل شد.

این موفقیت‌ها سبب شد تا ساکی در سال ۱۹۹۱ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا معرفی شود، تیمی که در بحران قرار داشت و و نتوانسته بود به جام ملت‌های ۱۹۹۲ اروپا که در سوئد بر‌گزار می‌شد، راه پیدا کند. ساکی با ستاره‌های میلان تیمی تهاجمی ساخت که البته به دلیل نبودن ستاره‌های هلندی در آن، تیمی که کاملاً دلخواه او بود، شکل نگرفت. با این وجود ایتالیا با رهبری وی موفق شد به مسابقات جام جهانی سال ۱۹۹۴ در آمریکا صعود کند. اما این جام با یک نتیجه یاس‌آور آغاز شد.

ایتالیا در مقابل ایرلند با یک گل شکست خورد. این جام برای تیم ملی ایتالیا بسیار سخت و آزاردهنده بود، اما به لطف گل‌های روبرتو باجو، توانستند تا فینال پیش بروند. در دیدار فینال که در مقابل برزیل انجام می‌شد، ایتالیا با همان شیوه قدیمی دفاعی به میدان آمد و بازی در وقت قانونی بدون گل مساوی به پایان رسید تا ضربات پنالتی تکلیف قهرمان را مشخص کند. در این جا بود که فرانکو بارزی و روبرتو باجو، ستاره‌ها و قهرمانان تیم، پنالتی خود را به هدر دادند تا تیم ملی برزیل برای چهارمین مرتبه جام قهرمانی جهان را به چنگ آورد.

دو سال بعد، در جام ملت‌های اروپای سال ۱۹۹۶، تیم ملی ایتالیا نه تنها با انجام بازی‌های نه‌چندان زیبا و جذاب، هوادارانش را مایوس کرد، بلکه این تیم در مرحله مقدماتی نیز از دور رقابت‌ها حذف شد.

بعد از این ناکامی، چزاره مالدینی جانشین آریگو ساکی شد و وی به مربیگری در سطح باشگاهی بازگشت. اما در تیم‌های آتلتیکو مادرید و پارما نتوانست موفقیت‌هایی که قبلاً با میلان به دست آورده بود را تکرار کند.

ساکی از ۲۱ دسامبر سال ۲۰۰۴ مدیر ورزشی باشگاه رئال مادرید شد. وی در ۶ دسامبر سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که در پایان سال از دنیای فوتبال کناره‌گیری می‌کند.

افتخارات به عنوان مربی[ویرایش]

ملی[ویرایش]

ایتالیا

باشگاهی[ویرایش]

پارما

میلان

افتخارات شخصی[ویرایش]

  • تالار افتخارات فوتبال ایتالیا: ۲۰۱۱

منابع[ویرایش]

  1. «Arrigo Sacchi». ویکی‌پدیای انگلیسی، ۲۷ فوریه ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۴. 

الگو:مربیان آ. ث میلان