باشگاه فوتبال یوونتوس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
یوونتوس (juventus FC) از مشهورترین باشگاههای تاریخ فوتبال ایتالیا و جهان است. این باشگاه را به «بانوی پیر» ملقب کردهاند.
[ویرایش] مشخصات
سال تاسیس باشگاه ۱۸۹۷
ادرس پستی باشگاه تورینو - خیابان گالییه و فراریس ۳۲
ادرس ورزشگاه باشگاه تورینو-استادیوم المپیکو، ۲۵٫۴۵۱ خیابان فیلادلفیا ۸۸
ادرس محل تمرین باشگاه مرکز یوونتوس- خیابان استوپینیجی ۱۸۳ وینوو
صاحب اصلی باشگاه خانواده بزرگ انیلی
مدیریت باشگاه جیامپیرو بونی پرتی - فرانزو گراند استیونس
مدیرعامل باشگاه کوبولی جیلی
مربی باشگاه کلودیو رانیری
نائب رئیس باشگاه کلود بلانک
مدیر ورزشی باشگاه جیان مونتالی
مدیر نقل و انتقالات باشگاه السیو سکو
شرکت تولیدی اجناس باشگاه شرکت نایک
اسپانسر اصلی باشگاه نیو هلند - فیات
مربی بدن ساز :ریکاردو کاپاننا
وبگاه باشگاه : www.juventus.com
وبگاه فارسی و رسمی باشگاه:www.juventus.ir
تاریخ تأسیس باشگاه: ۱۸۹۷ میلادی
نام استادیوم فعلی : المپیک تورین
نام استادیوم اسبق : دل آلپی
رنگ لباس : سفید و سیاه (بیانکونری)
رنگ لباس دوم : زرد مایل به طلایی
یوونتوس واژهای لاتین است به معنای جوانی. و بیانکونری واژهای است ایتالیایی به معنای سیاه و سفید
[ویرایش] تاریخچه باشگاه یوونتوس ایتالیا
افسانه خواستن ؛ در یک روز زیبا و به یاد ماندنی در اولین روز ماه نووامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان داتزلیو تحصیل میکردند، درکنار رویای داشتن یک تیم ورزشی، همراه با تاسیس یک تیم فوتبال اغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ 1 نووامبر 1897 در تورینو متولد شد. مجموعه ای متمدن که برای بازی فوتبال ، تفریح و لذت بردن از فوتبال و خواستهها و ایدههای نو توسط شاگردان مدرسه ماسیمو داتزلیو تاسیس شد. برادران کنفاری سرانجام در اولین روز ماه نووامبر تصمیمی که از مدتها پیش در نظر گرفته بودند را عملی ساختند تا حیات باشگاهی به عظمت یوونتوس اغاز شود.
اولین دیدار این تیم تازه تاسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواستههای بزرگ باشگاه صحبت میکند، وی تاکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و ارزویی که از مدتها پیش داشته اند به وقوع پیوست.
ایوجنیو و انریکو تصمیم مهمی در زندگی خود گرفته بودند و خواستار داشتن یک باشگاه حرفه و بزرگ فوتبال بودند، بنابر این زمانی که با شوق جوانان روبرو شدند با قاطعیت بیشتری برنامه و کار خود را ادامه دادند.
[ویرایش] نخستین محل باشگاه
سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو42 تشکیل جلسه میدهند، جلسه ای که با حضور مسولین ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار میشود و اخرین اندیشه این جوانان که رویای داشتن مقر و محلی برای باشگاه است مطرح میشود، برادران کنفاری میدانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیات پیدا میکنند که میتوانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تاسیس باشد.
[ویرایش] نام گذاری باشگاه
با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه ای دیگری نیز بر شانههای تاسیس کننده گان سنگینی میکرد، این باشگاه می بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه ای تشکیل دادند و سه نام، جامعه ای که با قدرت پیش میرود، جامعه ورزشی ماسیمو داتزلیو و باشگاه ورزشی یوونتوس مد نظر گرفته شد. با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان دراین تیم بازی میکردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تایید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام گذاری شد.. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه ای لاتین دارد و به معنای جوان و یا جوانان است. ایوجنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال 1898 به ریاست باشگاه رسید. پس از این تغییر در سطح مدیریت، باشگاه برای نخستین بار محل خود را به ساختمانی سه اتاقه همراه با یک حیات به نام کروچتا در خیابان پیاتزای 4 تغییر میدهد.
[ویرایش] نخستین دیدار رسمی یوونتوس
یووه ابتدا به صورت غیر حرفه ای در رقابت های مختلف حاضر میشود و در نهایت بیانکونری ها اولین حضورشان را در رقابت های قهرمانی در سال 1900 تجربه میکنند. نخستین بازی رسمی در تاریخ 11 مارس 1900 برابر تورینو است که با شکست همراه میشود. سپس در سال 1901 به نیمه نهایی میرسند و در سال های 1903 و 1904 در دیدار فینال برابر جنوا تن به شکست میدهند.
[ویرایش] رنگ پیراهن یوونتوس
لباس نخستین این تیم پیراهن های صورتی بود که بعدها رنگ خود را به راه راه سیاه و صورتی تغییر داد؛ ناهماهنگی این رنگ ها نارضایتی مدیران ان زمان یووه را به وجود اورده بود و در نهایت صورتی جای خود را به رنگ سفید داد تا رنگ محبوب سیاه و سفید فعلی به وجود اید، این رنگ تاثیر پذیری زیادی از باشگاه تاتنهام انگلیس داشت و خیلی زود با کسب اولین افتخار نزد هواداران محبوب شد. البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال 1905 فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست امد، مدیری که سال ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.
[ویرایش] تاریخچه مختصر باشگاه یوونتوس
از روی یک نیمکت رویایی بزرگ اغاز شد (1897)
اولین اسکودتوی یوونتوس (1905 - 1898)
همراه با شروع اولین جنگ جهانی (1923 - 1906)
دومین اسکودتوی یوونتوس (1929 - 1923)
دوران طلایی و رویایی یوونتوس (1935 - 1930)
در حاشیه جنگ جهانی دوم (1949 - 1935)
اولین اسکودتوی بونیپرتی (1957 - 1949)
دوران شکوه سیوری و چارلز (1961 - 1957)
همراه هررا اسکودتوی دیگری از ان یووه شد (1969 - 1961)
سه اسکودتوی دیگر به افتخارات باشگاه افزوده شد (1976 - 1969)
اولین اسکودتوی تراپاتونی (1982 - 1976)
دوران شکوه پلاتینی (1986 - 1982)
دوران شکوه زوف (1990 - 1986)
اغاز نه سال باشکوه (1994 - 1991)
جام هایی که با لیپی به دست امد (1998 - 1995)
اغاز حرکتی نو با مربیگری انچلوتی (2001 - 1999)
لیپی بار دیگر در کنار بانوی پیر بود (2003 - 2002)
همراه مربی سابق رم، کاپلو بازیکنانی نظیر امرسون و زلاتان راهی یووه شدند (2006 - 2004)
تبعید به سری ب و قهرمانی در رقابت های سری ب همراه با دیدیه دشام (2006 - 2007)
ایستادن در جایگاه سوم و عنوان اقای گلی رقابت ها توسط الساندرو دل پیرو (2008 - 2007)
[ویرایش] 1906 - کسب دومین اسکودتو
لحظات خوش و زیبایی در حال سپری شدن نبود و یووه نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سالها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگاه داری گفتگوها و حوادث، مجله ای نیاز است، بنابر این در 10 ژوئن 1915 مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می اید متولد شد. همچنین گفته میشود کارادو کورادینی که در فصل 1920 - 1919 رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده است. روال ناکامی ها ادامه داشت تا سال 1923 که خانواده مطرح انیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در 24 جولای سال 1923 ریاست باشگاه را ادواردو انیلی ( پدر جووانی ( جانی ) و اومبرتو انیلی ) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیانگذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی های بانوی پیر نیز اغاز شد. بیانکونری ها با او در سال 1926 دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جنو کارولی به دست امد و بازیکنانی نظیر کومبی، روزتا، الماندی، ویولا، بیگاتو، هیتزر و توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.
[ویرایش] 1930 تا 1935 - شکوه یوونتوس و تولد افسانه یوونتوس با فتح 5 اسکودتو
طی سال های 1935 - 1930 افسانه یوونتوس متولد میشود و قدرت برتر و محبوب ایتالیا از راهمیرسد. ادواردو که همچنان تا سال 1935 رهبری باشگاه بزرگ یووه را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه سی یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. سیاه و سفید پوشان سرزمین چکمه ای طی سالیان 31 الی 35 توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه ای را به نام خود به ثبت برسانند. بازیکنان بزرگ ان زمان نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، بورل مهاجم بیانکونری ها در فصل 1932 باورنکردنی ظاهر شد وی در 28 بازی 29 گل به ثمر رساند و رکوردی فوق العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران انیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه 1934 یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله ( المپیکوی فعلی ) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطورههایی مانند بونیپرتی، به ته گا و پلاتینی در خود زنده نگاه داشته است. در مسابقات جام جهانی 1934 و 1938 بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل میدادند، اتفاقی که در جام جهانی 1982 نیز تکرار شد. در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام های کومبی، روزتا، مونتی، فراری،بورتولینی، بورل و اورسل را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی 1934 شوند، درست زمانی که یووه قدرت برتر و بی نظیر ایتالیا محسوب میشد و هفت اسکودتو را در کارنامه حیات خود می دید یک حادثه تلخ و ناگوار برای باشگاه رخ داد، در جولای ان سال ادواردو انیلی مدیر موفق و دوست داشتنی در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت و از ان اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت 12 سال که یک انیلی دیگر در راس مدیریت باشگاه امد به حاشیه رفت.
[ویرایش] 1935 تا 1955 - جنگ جهانی دوم و بازگشت یک انیلی دیگر
تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال ها قهرمانی در دو کوپا ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ 1938 با مربیگری ویرجینو روزتا باز میگردد. در فصل 39 - 38 یووه با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را میگذراند. اما این بار یوونتوس عزم خود را برای بازگشتی قدرتمند زجم میکند تا بار دیگر به پیروزی هایی ارزشمند دست یابد. پس از مدتها دربی تورینو فرامیرسد، 14 اکتبر 1945، تورینو همان تیم قدرتمند گذشته است اما یووه نیز بسیار قدرتمند به نظرمیرسد و درپایان نیز به پیروزی 2 بر یک برابر تورینی ها دست مییابد تا برتری خود را به همشهری خود ثابت نماید. طی سال های 35 الی 47 مدیرانی نظیر کراوری، ده لا فورست و دوزیو در راس کار قرار گرفتند و نتواستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دوزیو جای خود را به جانی ( جووانی ) انیلی داد، فرزند ادواردو به باشگاه و خانه خود در تاریخ 22 جولای 1947 بازگشته بود تا پیروزی های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پدرش را تکرار کند. با امدن جانی ( جووانی ) اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل های 52-51 ، 50 - 49 از راه رسید. اما افسوس که عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود از سمت خود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، پارولا و هنسن همچنان به افتخارات خود می افزود. گل های زیبا و به یاد ماندنی فراوان از این ستارگان عظمت دوست داشتنی را تقدیم بانوی پیر میکرد. جانی انیلی ( جووانی ) 18 سمپتامبر 1954 پست ریاست را رها میکند و از باشگاه جدا میشود.
[ویرایش] 1955 تا 1971 - درخشش سیوری و بونیپرتی در کنار مدیریت اومبرتو انیلی
با جدایی جانی انیلی ( جووانی )، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه مسول هدایت شد و یک سال بعد در نووامبر 56 اومبرتو انیلی برادر جانی ( جووانی ) راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده انیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال 1962 سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره گیری کرد. این تیم در این سال ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام های سیوری و چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. بروسیس دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل 58 - 57 به دست اورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای ارم باشگاه نیز اضافه شود. قدرت مدیریت جدید به همراه درخشش بونیپرتی شکوه زیبایی را برای باشگاه به ارمغان اورده بود و یووه توانست با هدایت مربیانی مانند چزارینی، پارولا، امارال و هررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه 60 با کسب سه اسکودتو و سه قهرمانی در کوپا ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه 30 بود. طی این سال ها ستارگانی برجسته همچون؛ هنسن، پارولا، پرایست، بونیپرتی، چارلز و سیوری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میادین فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. سیوری با درخشش بی نظیر و گلزنی های ارزشمند خود تبدیل به مهره ای خوش نام در دنیای فوتبال شد و در سال 1961 توانست توپ طلا را از ان خود کند. با پایان فصل 69 هیربرتو هررا مربی استثنایی نیمکت بیانکونری ها را ترک میکند و کارنیلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه میشود. گفتنی است که طی سالهای 62 الی 71 هدایت باشگاه به ویتوره کاته لا واگذار شده بود.
[ویرایش] 1971 تا 1990 - خداحافظی بونیپرتی و اغاز دوران موفقیت امیز بونیپرتی
سرانجام زمان خداحافظی فرامیرسد و بونیپریتی پس از چند سال بازی و حضوری استثنایی در سال 71 از دنیای فوتبال خداحافظی میکند و بلافاصله به مدیریت باشگاه منصوب میشود. در زمان ریاست وی چهار مربی بزرگ و نامی همچون ویکپالک، پارولا، تراپاتونی و زوف هدایت بانوی پیر را به عهده گرفتند. بونیپرتی نزدیک به بیست سال رهبری بانوی پیر را به عهده گرفت و توانست درخشش دوران بازیگری اش را در این پست نیز تکرار کند؛ کسب نه اسکودتو و رساندن شمار اسکودتوهای یوونتوس به عدد بیست و دو و گرفتن ستاره دوم باشگاه با قهرمانی در سال 82، دو قهرمانی در جام حذفی به همراه نخستین عنوان قهرمانی بانوی پیر در اروپا و کسب جام لیگ قهرمانان اروپا در سال 85 ، قهرمانی در سال 77 در جام یوفا برای نخستین بار؛ رسیدن به کاپ قهرمانی رقابت های جام در جام در سال 84، یک سوپر جام اروپا که در سال 85 به دست امد از افتخارات بسیار ارزنده و بزرگی به شمار میرود که در دوران دو دهه مدیریت موفق بونیپرتی به دست امد. جووانی تراپاتونی که ده سال هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود توانست در سال 82 با قهرمانی یووه در سری آ ستاره دوم را از ان باشگاه نماید تا بانوی پیر تنها تیم ایتالیایی باشد که قهرمانی هایش به عدد بیست میرسید.در دو دهه ستارگان مشهوری پیراهن سیاه وسفید یوونتوس را برتن کردند؛ ستارگانی مانند : دینوزوف ، پلاتینی، تاردلی، بونیک، کابرینی، روسی، جنتیله، اناستازی، به نه تی، شیره آ از جمله بازیکنان بسیار مهم دهه 70- 80 این باشگاه بودند. اما این بار نیز یک اتفاق تلخ دیگر برای سیاه و سفیدپوشان یووه، باشگاه را تحت تاثیر قرار میدهد، اتفاقی که در دهه 80 برای بانوی پیر ایتالیا به وقوع می پیوندد، رویدادی سیاه که به مانند سال 35 همزمان با شکوه و بزرگی یووه است، این حادثه در فینال لیگ قهرمانان در28 می سال 1985 در ورزشگاه هیسل بلژیک روی داد، در دیدار یوونتوس برابر لیورپول انگلیس به دلیل درگیری هواداران دو تیم 39 هوادار کشته ( برخی منابع شمار کشته شدگان را 49 نفر اعلام کردند) و بیش از 300 زخمی به جای می ماند و لقب فینال خونین را به خود میگیرد. در این دیدار یووه با تک گل میشل پلاتینی که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید قهرمان این دیدار خونین میشود تا نخستین قهرمانی خود را در اروپا جشن بگیرد البته جشنی که همراه با تلخی و از دست دادن تعدادی هوادار بود. در فصل 1986 - 1985 روزهای خوش یووه همچنان ادامه دارد و سیاه و سفید پوشان در 8 دسامبر 86 راهی توکیو میشوند تا در جام بین قاره ای شرکت کنند و در نهایت نیز با قهرمانی در این جام به کار خود پایان میدهند. قدرت یووه پس از این سال چند سالی رو به افول رفت و ستارگانی مانند پلاتینی و شیره آ مهره ای که با 552 بازی یکی از ستارههای استثنایی حیات یووه محسوب میشود از تیم خداحافظی کردند. فصل جدید در راه است و این بار پس از ده سال جووانی تراپاتونی بر روی نیمکت سیاه و سفیدپوشان مشهور ایتالیا حضور ندارد و دوره جدیدی اغاز میشود. در دهه 80 پائولو روسی مهاجم سرشناس یووه و ایتالیا نیز در سال 82 توپ طلا را به خود اختصاص میدهد تا دومین ستاره بیانکونری باشد که این افتخار را کسب میکند. این افتخار طی سه سال متوالی 83 الی 85 توسط میشل پلاتینی تکرار شد تا ستاره سوم یووه در این زمینه باشد. یوونتوسی ها در جام جهانی 82 هفت نماینده در تیم ملی ایتالیا داشتند تا خاطره جام جهانی 34 تکرار شود؛ زوف، جنتیله، کابرینی، شیره آ، کایزیو، تاردلی و روسی ستارههای بیانکونری حاضر در تیم اتزوری ها بودند که قهرمانی دیگری را به دست می اورند. تمام این افتخارات با مدیریت ستاره سالیان گذشته یووه جامپیرو بونیپرتی رقم خورد. در فصل 90 - 89 یوونتوسی ها تیمی رویایی تشکیل داده بودند، جوانانی نظیر اسکیلاچی، کازیراگی و مدافعینی همچون داریو بونتی توانسته بودند فرم یک تیم ایده ال و دوست داشتنی را به دست بیاورند، یک جام قهرمانی در کوپا ایتالیا نتیجه تلاش و ارزش این بازیکنان بزرگ بود.
[ویرایش] 1991 تا 2003 - دوران شکوه یوونتوس همراه با مربیگری لیپی
سال 1990 ویتوریو کایزوتتی جانشین بونیپرتی شد، او تا سال 2003 درکنار یووه ماند و در طول ریاست خود افتخارات و پیروزی های ارزنده دیگری را به مجموعه بیانکونری افزود. با اغاز دهه 90 بار دیگر شکوه یوونتوس شروع شد؛ و استادیوم مه گرفته دل الپی که به تازگی میزبانی رقابت های یوونتوس را به عهده گرفته بود شاهد افتخارات زیادی شد. در سال 90 یک کوپا ایتالیا و قهرمانی دوم در جام یوفا با مربیگری دینو زوف به کارنامه ورزشی باشگاه افزوده شد و جام سوم یوفا نیز در سال 93 با تراپاتونی راهی ساختمان باشگاه یووه میشود. بانوی پیر که از اواسط دهه 90 دوباره به اوج بزرگی خود رسیده بود در لیست تیم خود بازیکنان خوش نام و مطرحی مانند باجو، ویالی، راوانلی، دل پیرو( بهترین گلزن تاریخ یووه همراه با بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس) ،پروتزی، دشام، کونته، فرارا، داویدز و زیدان ( دارنده توپ طلا در سال 98 ) را می دید که در کنار مدیران و مربیانی برجسته برای بزرگی یووه می کوشیدند. در ان دوران سرشناش ترین ستارگان ان دهه در سطوح بازیگری و مربیگری و مدیریت دنیای فوتبال در مجموعه بیانکونری گردهم امده بودند و یووه با این بزرگان توانست قدرت بزرگ اروپا شود و پیروزی ها و افتخارات ارزشمندی کسب کند. طی سال های 91 الی 94 یوونتوس ستاره ارزشمندی به نام روبرتو باجو را در کنار خود می دید، مهره ای که در سال 93 موفق به دریافت توپ طلا شد تا به بازیکنان یووه در این افتخار اضافه شود. تراپاتونی که از سال 91 بار دیگر به تیمشش بازگشته بود پس از اتمام فصل 94 از تیم جدا میشود و راه برای حضور مربی ای مطرح و برجسته هموار میشود و در نهایت مارچلو لیپی بر روی نیمکت هدایت سیاه و سفیدپوشان یووه می نشیند.. در سطوح مدیریت نیز مهرههایی نظیر به ته گا، جیرائدو و موجی وارد عرصه فعالیت میشوند. لیپی همراه خود سه اسکودتوی متوالی را در فصل های 95- 94، 97 - 96 و98 - 97 به نام یوونتوس ثبت میکند. یک قهرمانی در کوپا ایتالیا در فصل 1995، دو سوپر کوپای ایتالیا در فصول 95 و 97 و قهرمانی دوم بانوی پیر در لیگ قهرمانان اروپا که در فصل 96 - 95 به دست امد و جام بین قاره ای سال 96 نیز از افتخارات ارزنده مارچلو لیپی به شمار میروند. یوونتوس دهه نوه فوق العاده با عظمت و باشکوه بود، لیپی در کنار ویالی و جوانی خوش چهره به نام الساندرو دل پیرو که بعدها تبدیل به محبوب ترین ستاره بیانکونری میشود تیمی دوست داشتنی و بزرگی را تشکیل داده بود. تیم این مربی برجسته در رقابت های اروپایی نیز می درخشید؛ تاریخ روز 22 می 96 را نشان میداد و ورزشگاه المپیکوی رم منتظر برگزاری دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا میان دو تیم یوونتوس و اژاکس بود، بازیکنان دو تیم 90 دقیقه قانونی را با نتیجه یک بر یک به پایان رساندند تا ضربات پنالتی برنده دیدار را مشخص کند، سیاه و سفیدپوشان شهر تورینو با نتیجه 4 بر 2 در ضربات پنالتی بر حریف غلبه میکنند و قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در سال 96 میشوند و به این ترتیب به کسب افتخارات ادامه میدهند. در این سال سیاه و سفید پوشان شهر تورینو اندره افورچوناتو یکی از بزرگان گذشته خود را از دست داد. یوونتوس در سال های 97 - 96 و 98 - 97 نیز به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت اما برابر حریفان شکست خورد و در جایگاه دوم ایستاد. یووه ابتدا در فینال برابر دورتموند با نتیجه 3 بر یک شکست خورد تا به دومین جام قهرمانی متوالی خود در لیگ اروپا دست نیابد و در فصل اتی نیز برابر کهکشانی های رئال با نتیجه یک بر صفر متحمل شکست شد و دومین ناکامی متوالی خود را در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه میکند. در سال های 97 و 98 یووه صاحب مهاجمانی تیزهوش و فرصت طلب بود، دل پیرو و فیلیپو اینزاگی خط حمله ای زهردار و فوق العاده ای تشکیل داده بودند و گل های حساس و ارزشمندی که یکی پس از دیگری توسط این دو مهاجم بزرگ به ثمر میرسید و پیروزی های ارزنده ای از ان یووه خود میشد. در حالی که چهره جوان و دوست داشتنی بیانکونری ها الساندرو دل پیرو؛ امید دریافت جوایزی نظیر توپ طلا در سال 98 بود، شدیدا از ناحیه زانو اسیب می بیند، مصدومیتی که او را برای مدتها خارج از میادین می فرستد تا تیم و مربیان را تنها گذارد و از دریافت این جوایز نیز محروم شود. با پایان دهه 90 فروغ بیانکونری ها نیز کمرنگ شد، رفتن لیپی و امدن انچلوتی چندان موفق امیز نبود و کارلتو تنها یک قهرمانی در جام اینترتوتو را در کارنامه دو سال مربیگری خود در یووه به جای می گذارد. تابستان 2000 یووه یکی از مهمترین خریدهای خود را انجام میدهد، یک روز پس از فینال یورو 2000 در دیداری که اتزوری های ایتالیا در اخرین دقایق با گل معروف به گل مرگ دیوید ترزگه از فتح جام دور می مانند، پیشنهاد سران یووه برای جذب ترزگه در کلیه رسانهها و مطبوعات ورزشی منتشر میشود و سرانجام با توافق طرفین این مهاجم بزرگ راهی شهر مه گرفته تورینو میشود تا دوران گلزنی خود را با پیراهن یووه ادامه دهد با پیوستن به پرافتخارترین تیم ایتالیا دوران تازه ای از زندگی ورزشی دیوید اغاز میشود. یووه که با انچلوتی به افتخار بزرگی دست نیافته بود تصمیم به تغییر مربی میگیرد و درخشش بیانکونری با بازگشت مرد همیشه پیروز یووه، مارچلو لیپی که از فصل 2002 - 2001 بار دیگر هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود به تیم روی می اورد و قدرت گیری سرشناس ترین تیم ایتالیایی با ستارگانی بوفون، ندود و سالاس از سر گرفته میشود. این مربی بار دیگر یوونتوس را به اوج خود بازگرداند وتیم محبوب و دوست داشتنی ای را به جهان معرفی کرد. دو قهرمانی در سوپر کوپای ایتالیا به همراه شکوه و عظمت عجیب بیانکونری در دنیای فوتبال در کنار ستارگانی دوست داشتنی همچون دل پیرو، ترزگه، داویدز، زیدان و ندود هافبک چک تبار و دارنده توپ طلا در سال 2003، از یووه تیمی استثنایی ساخته بود. لیپی خود با محبوبیتی که نزد هواداران کسب کرده بود توانست بر ارزش و محبوبیت بانوی پیر بیافزاید و به این ترتیب اسکودتوهای بیست و شش و بیست و هفت در سال های 2002 - 2001 و 2003 - 2002 نیز ما هدایت این مربی ارزنده راهی باشگاه بزرگ یوونتوس شدند. در این سالها اتفاق مهم دیگری در حیات باشگاه روی داد و در تاریخ 20 دسامبر 2001 باشگاه یوونتوس وارد بورس شد تا به اعتبار خود بیافزاید. طی این سال ها یوونتوسی ها در خرید بازیکنان مطرح و ستارگان نامی فوق العاده استثنایی ظاهر شدند و با مدیریت منظم توانستند تیمی قدرتمند و شایسته را راهی میدان نمایند. در تمام این سالها خانواده بزرگ و قابل احترام انیلی به عنوان مالک اصلی باشگاه حامی تیم و بازیکنان بودند و همواره با حضور در صحنههای حساس حمایت خود را از باشگاه ثابت میکردند؛ ستارگان و تیفوسی های بیانکونری نیز به خوبی و با احترام خاصی از جووانی ( جانی ) و اومبرتو انیلی مدیران گذشته و صاحبان ان زمان باشگاه نام میبردند. در نخستین ماه سال 2003 حادثه ای تلخ، بار دیگر مجموعه بیانکونری را در سوگ نشاند، در حالی که تنها 24 روز از اغاز سال جدید می گذشت، جووانی انیلی ( جانی ) مدیر اسبق باشگاه که با خود افتخارات ارزشمندی را برای باشگاه به همراه اورده بود درگذشت. تنها یک سال پس از مرگ جووانی انیلی ( جانی ) وکیل و صاحب باشگاه بانوی پیر که شخصی محترم و بزرگ برای ورزش ایتالیا محسوب میشد، برادرش اومبرتو انیلی نیز درگذشت، اومبرتو در تاریخ 27 می سال 2004 از دنیا رفت تا به یکباره بانوی پیر حامیان اصلی خود را از دست بدهد با فوت این بزرگان خانواده انیلی همچنان حمایت خود را از باشگاه دریغ نکرد و در کنار یوونتوس ماند. مارچلو لیپی همچنان مربی یوونتوس بود اما در پایان فصل 2003 نوبت به رفتن مربی موفق و بزرگ یووه رسید، لیپی هواداران و بازیکنان را تنها گذاشت.
[ویرایش] 2004 تا 2006 - اغاز دوران مربیگری کاپلو و انتشار مسئله کالچو پولی
با رفتن لیپی، در تابستان 2004 فابیو کاپلو وارد باشگاه مطرح شهر شمالی و مه گرفته تورینو، یوونتوس شد. دن فابیو مربی اسبق جالوروسی ها که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب میشد در میان تعجب و بهت همگان بر روی نیمکت مربیگری پرافتخارترین تیم سرزمین چکمه ای ایتالیا نشست. هم زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان، کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست در دل و قلب تیفوسی های وفادار یووه راه یابد، با رفتار عجیب و ناپسندی که با ستارگانی مانند الساندرو دل پیرو داشت خیلی زود به فراموشی سپرده شد. فابیو کاپلو به هیچ عنوان نتوانست خواستههای طرفداران را براورده نماید و با انتشار مسئله کالچو پولی و بازپس گیری دو قهرمانی که توسط وی به دست امده بود تبدیل به منفورترین مربی حیاب باشگاه یووه شد. یوونتوس دو سال متوالی 2005- 2004 و 2006 - 2005 به اسکودتوهای بیست هشتم و بیست و نهم خود رسید، قهرمانی هایی که این تیم را به ستاره سوم نزدیک و نزدیک تر میکرد. در این سالها بی شک یووه قدرت برتر ایتالیا بود و در سطح فوتبال اروپا نیز جز تیم های نخست و قدرتمند محسوب میشد که ستارگان ارزشمند و دوست داشتنی زیادی در خود می دید، قدرت تیزهوشی مدیران بانوی پیر در کنار خرید مهرههای سرشناس و حفظ ستارگان مطرح دنیای توپ گرد برخی از مخالفان و رقبای این تیم استثنایی را ناخرسند کرده بود، با پایان فصل 2006 - 2005 که به قهرمانی سیاه و سفید پوشان انجامید شایعاتی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل ناگوار همراه با رقابت های جام جهانی 2006 مطرح میشد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اتزوری ها برای قهرمانی در این جام مبارزه میکردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهرههای اسبق یووه رخ داد، جان لوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت های باشگاهها تا پایان رقابت های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی اتزوری با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی جام قهرمانی مسبقات جهانی 2006 المان را فتح کرد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسما اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داواران از جمله پاپاراتی از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاههای ورزشی ایتالیا مطرح شد.
[ویرایش] تابستان 2006 - حکم دادگاه ورزشی و تبعید یووه به سری ب
با برگزاری جلسات مختلف، در نهایت حکم نهایی دادگاه ورزشی کشور محرومیت ها و مجازات های باشگاههای متخلف را صادر کرد. با حکم اعلام شده بانوی پیر به سری ب تبعید شد، دو اسکودتوهای یووه از این تیم بازپس گرفته شد و به تیم رقیب و دشمن همیشگی، اینتر داده شد ( اسکودتوهای بیست و هفتم و بیست و هشتم در دو فصل 2005- 2004، 2006 - 2005 که با کاپلو به دست امده بود)، لوچانو موجی مدیر و نماینده اصلی یووه به مدت پنج سال از حضور در تمامی صحنهها و مسولیت های ورزشی کشور محروم و از کار برکنار شد. در ابتدا مشخص شد بیانکونری ها با 30 امتیاز کسر در رقابت های فصل 2007 - 2006 سری ب شرکت خواهند کرد که این رای با اعتراض باشگاه و تجدید نظر به 17 امتیاز کسر تغییر کرد. زمانی که حکم تبعید به سری ب با منفی 30 امتیاز اعلام شد، برخی از بازیکنان سرشناس بانوی پیر راه خروجی باشگاه را در پیش گرفتند و از تیم بزرگ یووه جدا شدند، مربی یوونتوس؛ فابیو کاپلو نیز بلافاصله راهی مادرید و تیم مطرح ان شهر، رئال شد و با خود بازیکنانی چون امرسون و کاناوارو را به رئال برد. برخی از بازیکنانی که هواداران امید زیادی به انان داشتند نیز به مانند مربی تیم ترجیح دادند برای ادامه دوران بازیگری خود از سیاه و سفید پوشان جدا شوند، کاناوارو، زامبروتا، ویرا، امرسون، زلاتان و تورام که در خود توان حضور در سری ب را نمی دیدند در سخت ترین شرایط بانوی پیر و تیفوسی های بهت زده را تنها گذاشتند.( کاناوارو و امرسون راهی رئال مادرید شدند، زلاتان و ویرا به اینتر دشمن اصلی یووه پیوستند و زامبروتا و تورام بارسا را برای ادامه فعالیت خود برگزیدند) این شش بازیکن با اخذ این تصمیم و انتخاب از سوی هواداران بیانکونری به خائنین تغییر نام دادند و نزد تیفوسی های یووه منفور شدند.
[ویرایش] 2006/07 - مربیگری دشام در یووه همراه با ثبت وفاداری ستارگان
حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزو گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت موجب شد تا تابستان 2006 تبدیل به تابستانی سخت و ناخوشایند برای تمام بیانکونری های جهان شود. زمانی که موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جووانی انیلی به مانند یک قهرمان راهی یوونتوس شد تا در یکی از سخت ترین و حساس ترین لحظات حیات یووه، مسولیتی مهم و دشوار را به عهده گیرد، الکان در کنار کوبولی مدیر تازه تعیین شده و جان کلود بلان مدیر اجرایی در این مدت کوتاه کوشیدند تا حیات باشگاه را به نحوه شایسته ای ادامه دهند و از فروپاشی باشگاه جلوگیری نمایند. هدف نخست مسولین جدید حفظ ستارگان با ارزشی بود که با پیراهن سیاه و سفید یووه در میادین مختلف درخشیده بودند و محبوبیت و ارزش بانوی پیر را افزایش داده بودند. یوونتوس بازیکنانی نظیر دل پیرو، بوفون، کامورانزی را در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار اسانی نبود. اما وفاداری ستارگان بیانکونری ثابت کرد که همچنان تعصب و وفاداری باشگاهی بر مبلغ قرارداد ها چیره میشود و همچنان ستارگانی در دنیای فوتبال حضور دارند که با عشق به پیراهن تیمی که در ان حضور دارند زندگی میکنند و در قلب هواداران زنده خواهند ماند. با تلاش مسولین مجموعه؛ درکنار خواسته شخصی و قلبی این بازیکنان استثنایی و محبوب؛ الساندرو دل پیرو، جان لوئیجی بوفون، مائوروژرمن کامورانزی، دیوید ترزگه و پاول ندود در کنار یوونتوس ماندند تا بانوی پیر وارد عرصه جدیدی از حیات ورزشی خود شود. حضور یک مربی دلسوخته که برای یوونتوس و بزرگی ان تلاش کند تنها راه حل بازگشت مجدد یووه به دوران اوج خود بود، دیدیه دشام بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم جام قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال 96 - 95 را تجربه کرده بود در تاریخ 10 جولای 2006 به تیم سابقش بازگشت؛ اما نه به عنوان بازیکن؛ بلکه این بار دشام مربی جوان سیاه و سفیدپوشان یووه شده بود تا به نجات یووه کمک کند. این مربی جوان و با انگیزه در کنار بازیکنانی که هدفی جز بازگشت یووه به شکوه گذشته اش نداشتند در بحرانی ترین شرایط با کسر 17 امتیاز در رقابت های سری ب فصل 2007 - 2006 در کنار تیم های گمنام ایتالیا و در عین حال سرسخت حاضر شدند. یوونتوسی ها رسما از تاریخ 30 اگوست 2006 به سری ب راه یافتند. کسر 17 امتیاز امید حضور در سری ا را پس از یک سال کمی کم رنگ کرده بود اما مجموعه بیانکونری تاکید داشت که فصل اتی مطمئنا به خانه اصلی خود بازخواهد گشت. مسابقات خسته کننده و دشوار اغاز شد و در حین برگزاری مسابقات کسر امتیاز به 9 تغییر کرد. یوونتوس در نخستین دیدار خود در سری ب برابر ریمینی تن به تساوی یک بر یک داد تا امیدها کمرنگ و کمرنگ تر شود با این حال دشام نبود انگیزه لازم را علت اصلی این تساوی عنوان کرد. در دیدار دوم به سختی به پیروزی رسید و در سومین دیدار با شکست سنگین سه بر صفر برابر کروتونه روبرو شد، شکستی که بازیکنان یووه را به خود اورد تا با جدیت بیشتری برابر رقبای کوچک و سرسخت حاضر شوند. یووه در دو دیدار بعدی خود به پیروزی رسید اما همچنان همان تیم همیشگی نبود، این تیم در هفتههای نخستین با افت و خیزهای زیادی روبرو شد و سرانجام توانست بر شرایط مسلط شود و از 14 بازی بعدی خود 28 امتیاز کسب کرد. با نزدیک شدن به انتهای نیم فصل نخست یووه خود را به صدر جدول نزدیک کرد و با شروع نیم فصل دوم در چهار دیدار اول 12 گل به ثمر رساند تا نشان دهد روزهای بزرگ در راه اند. مطمئنا حضور در چنین مسابقاتی سختی و حساسیت خاص خود را داشت و دشام و بازیکنان تیم فشار و سختی بسیار زیادی را متحمل شدند تا توانستند بار دیگر با درخشش و تلاش فوق العاده خود یوونتوس را به خانه اصلی یعنی رقابت های سری آ بازگردانند. در طول فصل لحظاتی پیش می امد که بسیار خسته کننده و دلگیر بود اما در تمام این لحظات ستارگان دوست داشتنی و وفادار یووه رضایت خود را از ماندن در کنار تیم اعلام میکردند و تاکید داشتند ایمان دارند که بار دیگر به شکوه یوونتوس در کنار یکدیگر خواهند رسید. سرانجام یووه بزرگ در سخت ترین شرایط و رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر 9 امتیاز بر سکوی نخست رقابت ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسبقات سری ب را در فصل 2007 - 2006 از ان خود کرد و الکس دل پیرو با به ثمر رساندن 20 گل اقای گل رقابت ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفتههای پایانی لیگ با کسب 85 امتیاز تثبیت شد( امتیاز یوونتوس در این فصل به 94 رسید که با کسر 9 امتیاز به عدد 85 تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشام مربی بیانکونری ها که نقش موثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشام با مدیرورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دشام اعلام شد و در عین حال دیدیه دشام تاکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت های سری ا نمی دید.
[ویرایش] 2007/08 - بازگشت به خانه اصلی سری آ و کسب عنوان سوم رده بندی
در حالی که مخالفین این تیم بزرگ انتظار بازگشت یووه را طی یک سال نداشتند این تیم مطرح با ستارگان دوست داشتنی خود راهی مسابقات سری ا شد تا بار دیگر شایستگی خود را ثابت نماید. یووه با صعود به رقابت های سری ا نیاز به تصریح شرایط و تغییراتی بود، این تیم برای شروعی دوباره می بایست شرایط مالی خود را سروسامان میداد زیرا با تبعید به سری ب برخی از اسپانسر ها و حامیان مالی بزرگ خود را از دست داده بودند و در بورس کشور نیز وضیعت خوشایندی نداشتند اما تلاش، همت در کنار علاقه و وفاداری مسولین و بازیکنان که در کنار خود میلیون ها هوادارار متعصب و پرشور را می دیدند از هم پاشیدگی یوونتوس بزرگ جلوگیری کرد تا باردیگر شاهد شکوه یوونتوس باشیم همین مسئله به حمایت گروه فیات انجامید تا یووه زندگی دوباره خود را با قدرت و اطمینان اغاز نماید. پس ازاتمام فصل، حضور یک مربی باتجربه بر روی نیمکت یووه نخستین دغدغههای مدیران به حساب می امد و سرانجام در تاریخ 4 ژوئن 2007 کلودیو رانیری مربی 57 ساله اهل رم ایتالیا به عنوان مربی سیاه و سفیدپوشان یوونتوس معرفی شد. با بازگشت به سری ا دور جدید حیات باشگاه چهره تازه ای به خود گرفت و سران در تلاش بودند یوونتوس تازه را با قدرت و برنامه ریزی منظمی وارد صحنه رقابت ها نمایند. با بررسی مدیران و مربیان اهداف و خواستهها در کنار اندوخته و امکانات و شرایط فعلی یووه مشخص شد و بر پایه انچه مد نظر مربیان و مسولین بود، بازیکنانی خریداری و برنامه دقیقی تنظیم شد. با خرید مهرههای نظیر؛ تیاگو، المیرون، صالی امیجیچ، یاکوئنتا در کنار حفظ بازیکنان همیشگی؛ تمرینات تابستانی یوونتوسی ها در پینتزولو اغاز شد. حمایت همیشگی خانواده انیلی و حضور جان الکان در کنار یووه و معرفی گروه نیوهلند فیات ( شرکت ماشین های سنگین فیات ) به عنوان حامی مالی یوونتوس بیان کننده روزهای خوش اینده بود. مدیران و مربیان بانوی پیر قرار گرفتن در میان چهار تیم بالای جدول به همراه راه یابی به لیگ قهرمانان اروپا در فصل 2009 - 2008 را به عنوان اهداف نخست باشگاه یووه در فصل پیش روی اعلام نمودند و به این ترتیب برنامههای ویژه ای برای رسیدن به اهداف فوق ترتیب داده شد. یوونتوس فصل سخت و تازه ای را همراه مربی جدید خود رانیری و ستارگان گذشته و جدید اغاز کرد، بازگشت بانوی پیر بار دیگر روند و هیجان رقابت ها را به اوج رسانده بود و نگاهها و توجهات معطوف این تیم بود. اکثر کارشناسان و دوست داران فوتبال در انتظار نتایج تیم و نمایش بازیکنان این تیم بزرگ بودند، هر حرکت و نتیجه ای شدیدا مورد توجه قرار میگرفت. یوونتوس فصل را خوب شروع کرد اما ناهماهنگی در خط دفاع در کنار مصدومیت چند مهره کلیدی راه پیشروی را دشوار تر از قبل میکرد، در اغاز راه اندراده مدافع بیانکونری ها شدیدا مصدوم شد و تا پایان فصل قادر به همراهی یووه نشد، کامورانزی مصدوم بعدی تیم بود و در دوره ای بوفون نیز به جمع مصدومین یووه اضافه شد تا شرایطی سخت اردوی بانوی پیر را فرا گیرد. ورزشگاه المپیکو میزبان اولین دیدار یوونتوس تازه احیا شده بود، بیانکونری با 5 گل برابر تک گل لیورنو پیروزی شیرینی را از ان خود کرد تا روحیه و شادابی بازیکنان دوچندان شود. ( ترزگه سه گل و یاکوئنتا دو گل برای یووه به ثمر رساندند) در ادامه راه، مهرههای پرافتخار ترین تیم ایتالیا در اولین دیدار برابر رقبای مطرح خود در المپیکوی شهر رم مهمان جالوروسی ها بود، ستارگان یووه پس از یک سال دوری در انتظار حضور برابر رقیبی مطرح بودند، این دیدار با گلهای ترزگه و یاکوئنتا برای یووه و دو گل توتی با تساوی دو بر دو به پایان رسید و در صورتی که الکس ضربه پنالتی خود را از دست نمیداد شاید نخستین پیروزی یووه برابر سه رقیب اصلی ( رم، اینتر و میلان ) رقم میخورد. این نتیجه که در هفتههای نخستین فصل به دست امد موقعیت تیم را مطلوب تر کرد، در ادامه مسابقه ای حساس و مهم از راهمیرسد، دیداری انتقامی که تمام ناکامی ها و اتفاقات تلخ دو سال اخیر را در خود جای میداد، اینتر که با اسکودتوهای یوونتوس جشن قهرمانی به پا کرده بود و نامی برای خود به دست اورده بود راهی شهر شمالی تورینو شد تا نخستین دیدار رسمی یووه و اینتر پس از اتفاقات کالچو پولی برگزار شود، تیفوسی های یووه در انتظار شکوه تیم و ستارگان دوست داشتنی خود بودند، هواداران انتقام خود را در این دیدار می دیدند و بر این باور اعتقاد داشتند که یووه در زمین بر نراتزوری که بدون زحمت قهرمانی را از ان خود کرده چیره خواهد کرد. نمایش سیاه و سفید پوشان در این دیدار ستودنی بود، یازده بیانکونری یک نیمه راه را بر یازده نراتزوی بسته بودند، 45 دقیقه نخست بازی کاملا در دست میزبان بزرگ بود، با این وجود کروز دروازه یووه را گشود و در ادامه حملات شاگردان رانیری نتیجه داد و این تیم توسط کامورانزی به گل رسید تا دومین تساوی برابر رقبای اصلی به دست اید. سه هفته بعد بیانکونری ها راهی میلان شدند تا ورزشگاه سن سیرو در کنار روسونری ها میزبان انان باشند، این دیدار نیز با تساوی بدون گل انجامید تا سه دیدار مهم بانوی پیر برابر حریفان نامی با سه تساوی خاتمه یابد. تیم راهی تعطیلات زمستانی میشود؛ یووه در فاصله دو هفته استراحت زمستانی با تیم لاوالنتا دیدار کرد و به نتیجه یک بر یک دست یافت. بانوی پیر نیم فصل دوم را نیز با پیروزی 3 بر یک برابر لیورنو اغاز کرد و در ادامه در هفته 23 سری ا به مصاف رم رفت، این بار ورزشگاه المپیکوی شهر تورینو میزبان جالوروسی ها بود و بیانکونری های قدرتمند و باانگیزه توانستند با ارائه یک دیدار زیبا و منظم با ضربه ایستگاهی بسیار زیبا و دقیق کاپیتان دوست داشتنی خود؛ الساندرو دل پیرو بر رقیب خود چیره شوند، به این ترتیب اولین پیروزی برابر رقبای نامی با تک گل دل پیرو رقم میخورد. برتری در این دیدار هیجان را نزد تیفوسی ها به اوج رساند و اعتمادی که بازیکنان برای ادامه نشان دادن قدرت خود نیاز داشتند به تیم تزریق شد، اما یک هفته بعد سیاه و سفیدپوشان در میان ناباوری برابر رجینا تن به شکست 2 بر یک دادند و در ادامه برابر تورینو به مساوی بدون گل دست یافتند و هفته بعد مقابل یاسهای بنفش فیورنتینا در حالی که از حریف پیش بودند با شکست 3 بر 2 روبرو شدند. یووه و رانیری طی سه هفته هشت امتیاز با ارزش را از دست دادند تا اعتراض تیفوسی ها شدیدا به گوش مسولین رسیده شود. هواداران معترض با انتشار بیانیهها و پیام هایی رسما اعتراض خود را از نحوه مربیگری کلودیو رانیری اعلام کردند و خواستار تغییر مربی تیم شدند، در این شرایط مدیران با احترام به نظر طرفداران، این گروه را به حفظ ارامش دعوت کردند و از مربی تیم حمایت کردند؛ به دنبال تایید مسولین، بازیکنان نیز از مربی تیم حمایت نمودند و از تیفوسی های بی شمار خود درخواست داشتند با حمایت و ارامش یوونتوس را در کسب نتایج مطلوب یاری دهند. روند افت یووه در هفتههای اخیر کمی ناامیدکننده بود اما دو پیروزی برابر جنوا و ناپولی از راه میرسند تا شرایط به روال عادی بازگردد. رقابت ها به هفته سی ام خود نزدیک میشود و این بار استادیوم سن سیرو یا جوزپه مه اتزا خود را اماده دیدار برگشت دو تیم یووه و اینتر درسری رقابت های سری ا میشود، یک دیدار حساس و فوق العاده دیگر در حال نزدیک شدن بود. شاگردان رانیری برابر دشمن دیرینه صف ارایی میکنند و به خوبی میدانند برنده این مسابقه در پایان نباید تیمی به جز یوونتوس باشد. یووه بار دیگر هنر و قدرت خود را نشان داد و با ارائه یک بازی دیدنی هیجان لازم را به حاضرین در ورزشگاه هدیه میکند و سرانجام با گل های کامورانزی و ترزگه برابر تک گل مانیش به پیروزی بسیار ارزشمند و مهمی دست مییابد. این برتری موجب شادی واقعی و درونی میلیون هوادار بیانکونری که بیش از یک سال انتظار چنین پیروزی را می کشیدند شد. جشن برتری رنگ سیاه و سفید برابر سیاه و ابی بسیار لذت بخش و زیبا بود. با این پیروزی شرایط رو به بهبودی گشایید و بانوی پیر که مدتها در رده سوم جدول را به خود اختصاص داده بود توانست امید های خود را برای حضور در لیگ قهرمانان پررنگ تر از گذشته نماید. سه هفته بعد یووه در اخرین دیدار برابر سه رقیب اصلی میزبان روسونری ها بود، مطمئنا مصاف این دو تیم نیز حساس و مهم است؛ یوونتوس ابتدا با گل دقیقه 12 الساندرو دل پیرو از حریف پیش می افتد اما اینزاگی مهاجم سابق بانوی پیر گل تساوی را به فاصله دو دقیقه وارد دروازه بوفون میکند و همین حرکت را در دقیقه 31 بار دیگر تکرار میکند تا یووه از حریف عقب بیافتد. اما صالی امیجیچ بهترین مهره یووه در ان دیدار در اخرین دقایق نیمه اول گل تساوی را به ثمر می رساند تا دو تیم با تساوی دو بر دو راهی رختکن شوند. بازی و نمایش خوب هافبک بوسنیایی در نیمه دوم به اوج خودمیرسد و زمانی که گل دوم خود و سوم یووه را راهی دروازه روسونری ها میکند و یووه به سه امتیاز مهم دیگرمیرسد تبدیل به قهرمان بیانکونری ها میشود. به انتهای فصل نزدیک می شویم و شاگردان رانیری هفتههای پایانی را با افت به پایان می رسانند، یک شکست برابر سیه نا، دو تساوی برابر کاتانیا و سمپدوریا این تیم را که برای رسیدن به سکوی دوم خیز برداشته بود و راه طولانی پیش روی نداشت، از عنوان نایب قهرمانی دور میکند با این حال رقابت نزدیک و تنگاتنگ برای راه یابی به لیگ قهرمانان ما بین یووه و فیورنتینا تا اخرین هفتهها ادامه مییابد و سرانجام یوونتوس با کمک تجربه و انگیزه بازیکنانش با کسب امتیاز 72 در رده سوم جدول رده بندی می ایستد و به لیگ قهرمانان اروپا صعود میکند تا بار دیگر به تیفوسی های خود هیجان حضور در این رقابت های ارزشمند و مهم را هدیه دهد و شایستگی های خود را ثابت نماید. گفتنی است که سران یووه در طول فصل توانستند با الساندرو دل پیرو و جان لوئیجی بوفون دو ستاره ارزشمند خود قرارداد تمدید نمایند که ماندن این دو بازیکن بزرگ در کنار مجموعه بیانکونری از پیروزی های شخصی مسولین و باشگاه یووه در فصل 2008 - 2007 به شمار میرود. بانوی پیر با میلیون ها هوادار یکی از پرطرفدارترین و محبوب ترین تیم های فوتبال جهان است که در طول حیات خود ستارگان دوست داشتنی و درخشانی را در ترکیب خود می بیند و افتخارات بسیار زیادی در سطوح داخلی و خارجی نصیب خود و تیفوسی هایش نموده و همواره جز برترین تیم های اروپایی به شمار میرود. یوونتوس اولین غول اروپایی است که توانست سه جام معتبر اروپایی را از ان خود کند و با پیراهن سیاه و سفید این تیم اسطورههایی نظیر بونیپرتی، شیره آ و پلاتینی در میادین سبز فوتبال حاضر شده اند، الساندرو دل پیرو کاپیتان فعلی باشگاه با محبوبیت فراوانی که نزد عاشقان فوتبال کسب کرده تبدیل به پرچم دار و اسطوره پایان نیافتنی یوونتوس شده است. شماره 10 بانوی پیر در رقابت های امسال توانست رکورد 552 بازی شیره ا را بشکند و با ثبت 560 بازی همراه با پیراهن سیاه و سفید یوونتوس خود به تنهایی در صدر رکورداران بیشترین تعداد بازی در باشگاه یوونتوس بیاستد.
[ویرایش] افتخارات
سری آ باشگاههای ا یتالیا ( ۲۷ بار )
۱۹۰۵؛۱۹۲۵–۲۶ [۵]؛۱۹۳۰–۳۱؛۱۹۳۱–۳۲؛۱۹۳۲–۳۳؛۱۹۳۳–۳۴؛۱۹۳۴–۳۵؛۱۹۴۹–۵۰؛۱۹۵۱–۵۲؛۱۹۵۷–۵۸؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۰–۶۱؛۱۹۶۶–۶۷؛۱۹۷۱–۷۲؛۱۹۷۲–۷۳؛۱۹۷۴–۷۵؛۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۷۷–۷۸؛۱۹۸۰–۸۱؛۱۹۸۱–۸۲؛۱۹۸۳–۸۴؛۱۹۸۵–۸۶؛۱۹۹۴–۹۵؛۱۹۹۶–۹۷؛۱۹۹۷–۹۸؛۲۰۰۱–۰۲؛۲۰۰۲–۰۳
جام حذفی ایتالیا ( ۹ بار )
۱۹۳۷–۳۸؛۱۹۴۱–۴۲؛۱۹۵۸–۵۹؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۴–۶۵؛۱۹۷۸–۷۹؛۱۹۸۲–۸۳؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۴–۹۵
سوپر کاپ ایتالیا ( ۴ بار )
۱۹۹۵؛۱۹۹۷؛۲۰۰۲؛۲۰۰۳
جام باشگاههای اروپا ( ۲ بار )
۱۹۸۴–۸۵؛۱۹۹۵–۹۶
جام یوفا ( ۳ بار )
۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۲–۹۳
جام در جام اروپا ( ۱ بار )
۱۹۸۳–۸۴
سوپر کاپ اروپا ( ۲ بار )
۱۹۸۴؛۱۹۹۶
جام بین قاره ای ( ۲ بار )
۱۹۸۵؛۱۹۹۶
سری ب باشگاههای ایتالیا ( ۱ بار )
۲۰۰۶
یوونتوس در مجموع در اروپا سومین تیم پر افتخار این قاره میباشد
[ویرایش] آمار و رکورد ها
-
- بيشترين گل خورده در یک فصل:۵۶ گل
- کمترین گل خورده در یک فصل: ۱۴ گل
- بیشترین پیروزی در یک فصل:۲۸ پیروزی
- کمترین پیروزی در یک فصل:۸ پیروزی
- بیشترین شکست در یک فصل:۱۵ شکست
- کمترین شکست در یک فصل:۱ شکست
- بهترین پیروزی خانگی:۹-۱ مقابل اینتر
- بدترین شکست خانگی:۴-۱ مقابل میلان
- بزرگترین پیروزی خارج خانه:۷-۰ مقابل [[میلان
-
- بدترین شکست خارج خانه:۴-۰ مقابل اینترمیلان
- بهترین گلزن باشگاه:الساندرو دل پیرو با 999** بهترین گلزن در یک فصل:فلیسی بورل با ۳۱ گل
- بیشترین بازی باشگاهی:الساندرو دلپیرو با 601 بازی
- بهترین گلزن اروپایی:روبرتو بته گا با ۲۷ گل
- بیشترین بازی اروپایی:گتانو شیرا با ۸۷ بازی
- بیشترین گل زده در یک فصل:۱۰۳ گل
- کمترین گل زده در یک فصل:۲۸ گل
[ویرایش] اسامی بازیکنان یوونتوس در فصل 2008-09
دروازه بانان :
مدافعان :
هافبک ها :
مهاجمان :
[ویرایش] منبع
یوونتوس دات ای ار (وبگاه رسمی و تخصصی هواداران یوونتوس در ایران)
