سهم عادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سهام عادی (به انگلیسی: Common stock) سندی است که نشان می‌دهد یک سرمایه‌گذار، مالک درصد معینی از یک شرکت است، و درصد معینی از سود شرکت، و مزایای دیگری که به سهامداران تعلق می‌گیرد را دریافت خواهد کرد.[۱] دارندگان سهام عادی اداره امور شرکت را از طریق انتخاب مدیران و اعضای هیئت‌مدیره شرکت و همین‌طور نظرسنجی در مورد سیاست‌های کاری شرکت، در دست می‌گیرند. دارندگان سهام عادی در اولویت آخر برای دریافت سود قرار دارند. به این معنی که در صورت ورشکست شدن شرکت، ابتدا طلبکاران شرکت، سپس دارندگان سهام ممتاز و در آخر مالکان سهام عادی حق دارند حق‌وحقوق خود را از دارایی‌های باقی‌مانده مطالبه کنند.[۲]


دارندگان سهام عادی، مالکان اصلی شرکت بوده، و از حقوق و مزایای زیر برخوردارند:

  • حق دریافت سود سهام؛
  • حق رأی دادن در مجامع عمومی عادی، و مجمع فوق‌العاده؛
  • حق تقدم در خرید سهام جدید؛
  • حق باقی‌مانده دارایی پس از انحلال شرکت؛
  • حق اطلاع از فعالیت‌های شرکت؛

اکثر سهام شرکت‌ها به صورت سهام عادی است و به همین دلیل، معمولاً صاحبان این نوع سهام کنترل و مدیریت شرکت‌ها را در دست دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. یاری. ر.ک. مدخل سهام عادی.
  2. مدیرمالی

منابع[ویرایش]

  • یاری، محمدحسن. آکسفورد بورس: اولین دیکشنری بازار بورس اوراق بهادار تهران، چاپ اول. تهران: مؤسسهٔ انتشاراتی مرکز فکر، ۱۳۸۶. ISBN ۹۶۴-۲۶۴۹-۱۷-۹
  • مدیر مالی