کپلر (فضاپیما)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کپلر
Kepler Space Telescope spacecraft model 1.png
بنیادناسا
پیمان‌کاران کوچک Ball Aerospace & Technologies Corp.
تاریخ پرتاب ۷ مارس ۲۰۰۹ ۰۳:۴۹:۵۷ UTC
پرتاب شده از کیپ کاناورال[۱]
وسیله حامل دلتا ۲
جرم۱٬۰۳۹ کیلوگرم
نوع مدار Heliocentric orbit
ارتفاع مدار یک واحد نجومی
دوره مدار ۳۷۲٫۵ روز
طول موج۴۰۰–۸۶۵ nm[۲]
قطر۰٫۹۵ متر
منطقه در دسترس ۰٫۷۰۸ m۲[۳]

فضاپیمای کپلر (به انگلیسی: Kepler) یک تلسکوپ فضایی ساخت ناسا است که باهدف کشف سیارات فراخورشیدی مشابه زمین به فضا پرتاب شده‌است.[۴] و برای این‌کار درخشندگی ۱۰۰٬۰۰۰ ستاره را در عرض ۳٫۵ سال بررسی می‌کند تا نشانه‌ای از کاهش درخشندگی بر اثرگذار سیاره‌ای بیابد. این مأموریت به نام ستاره‌شناس آلمانی یوهانس کپلر نامگذاری شده‌است.[۵]

در آخرین دستاوردهای سال ۲۰۱۳، ستاره‌شناسان مأموریت کپلر می‌گویند سیاره‌ای همانند زمین موجود است که قابل سکونت می‌باشد. دانشمندان می‌گویند این سیاره که به اسم کپلر ۶۹سی نامیده شده‌است همانند سیاره‌های سامانه خورشیدی در مداری ویژه پیرامون ستاره‌ای می‌چرخد. این سیاره یکی از نخستین نامزدهای احتمالی داشتن زندگی فرازمینی در خود است که انسان از وجود آن آگاهی پیدا کرده‌است.[۶]

تلسکوپ فضایی کپلر حتی پس از بازنشستگی هم دست از اکتشاف برنداشت و تصاویری از یک سیاره گازی شبیه به نپتون، یک اَبَر زمین و یک سیاره شبیه به زحل (که به دور ستاره ای در ابعاد خورشید ما می چرخید) را به زمین ارسال کرد.
سازمان هوافضای ناسا آخرین تصویر ثبت شده توسط تلسکوپ فضایی کپلر به اسم «Last Light» یا «آخرین نور» را منتشر کرده است.  ناسا همچنین اظهار داشته که تلسکوپ مذکور یک ماه پس از ثبت این عکس، با اتمام سوخت به پایان عمر خود رسیده است.

سیاره‌ی #K2_18b (سیاره تازه کشف شده سکونت پذیر )در نقطه‌ای مطبوع دور ستاره‌ی میزبان خود که K2-18 نام دارد، در گردش است؛ منطقه‌ی زیست‌پذیری که در آن دما برای جمع شدن آب روی سطح سیاره کاملا مناسب است. پژوهشگران K2-18b را به کمک تلسکوپ فضایی کپلر کشف کردند.

نتایج[ویرایش]

آخرین جمع‌بندی‌ها نشان می‌دهد که یک پنجم ستاره‌های موجود در کهکشان راه شیری، قد و قواره و مشخصات نزدیک به خورشیدِ منظومه شمسی ما را دارا هستند. با یک حساب سرانگشتی رقمی بالاتر از ۱۰ میلیارد ستاره شبیه خورشید در کهکشان ما وجود دارند که ممکن است سیاره‌های مشابه زمین داشته باشند.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. NASA's Shuttle and Rocket Missions
  2. Kepler Mission: Photometer and Spacecraft
  3. Aperture of 0.95 m yields a light-gathering area of Pi×(0.95/2)2 = 0.708 m2; the 42 CCDs each sized 0.050m × 0.025m yields a total sensor area of 0.0525 m2: [۱]
  4. NASA Kepler Mission Official Site
  5. Edna DeVore (9 June 2008), Closing in on Extrasolar Earths (SPACE.com ed.) Retrieved on 2009-01-19.
  6. "Most Earth-Like Alien Planet Possibly Found". Space.com. 9 January 2013. Retrieved 5 February 2013.
  7. «بیش از ده میلیارد سیاره مشابه زمین». مرد روز. نوامبر ۷, ۲۰۱۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]