بازیابی گرانش و آزمایش اقلیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بازیابی گرانش و آزمایش اقلیم
GRACE spacecraft model 2.png
ماهواره‌های گریس
فهرست نام‌هاگریس-۱ و گریس-۲[۱][۲]
تام و جری[۱][۲]
ESSP-2A and ESSP-2B[۳]
نوع مأموریتعلوم گرانشی
اپراتورناسا / مرکز هوافضای آلمان
شناسهٔ کوسپار2002-012A و2002-012B
شماره ستکات۲۷۳۹۱ و ۷۳۹۲
وبگاهwww.csr.utexas.edu/grace
مدت مأموریتبرنامه‌ریزی: ۵ سال
نهایی: ۱۵ سال، ۷ ماه، ۹ روز
ویژگی‌های فضاپیما
BusFlexbus[۳]
سازندهآستریوم
وزن پرتاب۴۸۷ کیلوگرم (۱٬۰۷۴ پوند)هرکدام[۴]
ابعاد۱٫۹۴۲ × ۳٫۱۲۳ × ۰٫۷۲ متر (۶٫۴ × ۱۰٫۲ × ۲٫۴ فوت)[۴]
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی۱۷ مارس ۲۰۰۲، ۰۹:۲۱ UTC[۵]
موشکRokot-KM #2[۳]
سایت راه‌اندازیپایگاه فضایی پلستسک LC-133/3[۳]
پیمان‌کارEurockot
پایان مأموریت
تاریخ واپاشیگریس-۱: ۱۰ مارس ۲۰۱۸,
     ۰۶:۰۹ UTC[۶]

     ۴۵°۵۴′جنوبی ۲۰°۲۴′شرقی / ۴۵٫۹°جنوبی ۲۰٫۴°شرقی / -45.9; 20.4
گریس-۲: ۲۴ دسامبر ۲۰۱۷,
     ۰۰:۱۶ UTC[۷]

     ۶۳°۵۴′شمالی ۱۶۰°۵۴′غربی / ۶۳٫۹°شمالی ۱۶۰٫۹°غربی / 63.9; -160.9
مشخصات مداری
سامانه مرجعمدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریتمدار خورشیدآهنگ
نیم‌قطر بزرگ۶٬۸۷۳٫۵ کیلومتر (۴٬۲۷۱٫۰ مایل)
خروج از مرکز۰٫۰۰۱۸۲
حضیض gee۴۸۳ کیلومتر (۳۰۰ مایل)
اوج gee۵۰۸ کیلومتر (۳۱۶ مایل)
انحراف مداری۸۹٫۰°
تناوب۹۴٫۵ دقیقه
مبدأ۱۷ مارس ۲۰۰۲، ۰۴:۲۱ ساعت هماهنگ جهانی[۵]

بازیابی گرانش و آزمایش اقلیم (انگلیسی: Gravity Recovery and Climate Experiment) که به اختصار گریس (GRACE) نامیده می‌شود، پروژه مشترک ناسا و مرکز هوافضای آلمان بود که دو ماهواره آن از زمان پرتاب در مارس ۲۰۰۲ تا پایان مأموریت در اکتبر ۲۰۱۷ به اندازه‌گیری دقیق ناهنجاری گرانشی در میدان گرانش زمین می‌پرداختند.

گریس با اندازه‌گیری ناهنجاری‌های گرانش نشان داد که چه اجرامی پیرامون زمین پراکنده شده و تغییرات آنها در طول زمان چقدر است. داده‌های ماهواره‌های گریس ابزاری مهم در مطالعه اقیانوس‌ها، زمین‌شناسی و اقلیم‌شناسی به‌شمار می‌رود.

دو ماهواره گریس (گریس-۱ و گریس-۲) از پایگاه فضایی پلستسک در روسیه در ۱۷ مارس ۲۰۰۲ به فضا پرتاب شدند.

کاوش‌ها و کاربردها[ویرایش]

نقشه‌های ماهانه نمایش ناهنجاری گرانشی تهیه‌شده توسط گریس تا ۱۰۰۰ برابر دقیق‌تر از نقشه‌های پیشین بود و به‌طور قابل ملاحظه‌ای دقت تکنیک‌های مورد استفاده در اقیانوس‌نگاری، آب‌شناسی، یخچال‌شناسی، زمین‌شناسی و دیگر علومی که به مطالعه پدیده‌های تأثیرگذار بر اقلیم می‌پردازند را بهبود بخشید.

اندازه‌گیری‌های گریس از کاهش ضخامت یخسارها تا جریان آب در آبخوان‌ها و نمایش جریان ماگمای درون زمین به دانشمندان کمک کرد تا درک بهتری از این فرایندهای طبیعی داشته باشند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "GRACE 1". National Space Science Data Center. NASA. Retrieved 17 August 2016.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "GRACE 2". National Space Science Data Center. NASA. Retrieved 17 August 2016.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ "GRACE (ESSP 2)". Gunter's Space Page. Retrieved 10 December 2017.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "GRACE Launch: Press Kit" (PDF). NASA. March 2002. Retrieved 11 December 2017.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "Trajectory Details: GRACE 1". National Space Science Data Center. NASA. Retrieved 10 December 2017.
  6. "Decay Data: GRACE-1". Space-Track. 10 March 2018. Retrieved 11 March 2018.[پیوند مرده]
  7. "Decay Data: GRACE-2". Space-Track. 24 December 2017. Retrieved 13 February 2018.[پیوند مرده]

پیوند به بیرون[ویرایش]