ایراس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایراس

ایراس (مخفف انگلیسی: IRAS) به معنی ماهواره نجومی فروسرخ (به انگلیسی: Infrared Astronomical Satellite) یک تلسکوپ فضایی است که در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۳ در مدار زمین قرار گرفت. هدف اصلی این ماهواره بررسی تابش‌های حرارتی ستارگان دور از زمین بود.[۱] در این ماموریت بیش از 96% از کل آسمان، چهار مرتبه و در چهار فیلتر 12،25،60 و 100 میکرومتر مساحی شد. توان تفکیک تصاویر از 30 ثانیه قوسی در طول موج 12 میکرومتر تا 2 دقیقه قوسی در طول موج 100 میکرومتر متغیر بود. در نتیجه این رصد ها حدود 350000 جرم آشکار شد که هنوز خیلی از آنان در انتظار تعیین ماهیت هستند و کار اصلی ما در این پایان نامه نیز، تعیین ماهیت تعدادی از این اجرام است. عمر این ماهواره همچون اغلب ماهواره های فروسرخ پیش از آن، وابسته که عمر سیستم خنک کننده آن است. برای بالابردن بازدهی، تلسکوپ می بایست در دمای بسیار سرد نگه داری می شد. در مورد این تلسکوپ 73 کیلوگرم ابرشاره هلیوم، دمای تلسکوپ را در 2 کلوین نگه می داشت. تلسکوپ با بخار هلیوم خنک نگه داشته می شد تا اینکه در نهایت پس از 10 ماه در 22 نوامبر 1983، بدلیل بخار شدن کل مخزن هلیوم و افزایش دمای تلسکوپ و ناتوانی در ادامه رصد ها، ماهواه به تدریج با کاهش ارتفاع مدار به زمین نزدیک شد. پروژه IRAS برای بررسی منابع ساکن طراحی شده بود، بنابراین گروهی با جستجوی منابع متحرک و با هدف، حذف آنها از داده ها، موفق به کشف 3 سیارک، 6 دنباله دار و مشاهده دنباله غباری بزرگی از دنباله دار تمپل-2 شدند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Asimov، Isaac. The World's Space Programs. Gareth Stevens، 1990.