مرکوری-اطلس ۶

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مرکوری-اطلس ۶
Glenn62.jpg
جان گلن در مدار، در داخل مدارگرد. گرفته شده توسط دوربین فیلمبرداریFriendship 7
نوع ماموریت پرواز آزمایشی
اپراتور ناسا
شناسهٔ هاروارد ۱۹۶۲ گاما ۱
شماره ستکات ۲۴۰
مدت ماموریت ۴ hours, 55 minutes, 23 seconds
مسافت طی شده ۱۲۱٬۷۹۴ کیلومتر (۶۵٬۷۶۳ مایل دریایی)
تعداد مدارهای کامل کرده ۳
ویژگی‌های فضاپیما
فضاپیما Mercury No.۱۳
سازنده مک‌دانل
وزن پرتاب ۱٬۲۲۴٫۷ کیلوگرم (۲٬۷۰۰ پوند)
خدمه
تعداد خدمه ۱
اعضا جان گلن
آغاز ماموریت
تاریخ راه‌اندازی Not recognized as a date. Years must have 4 digits (use leading zeros for years < 1000). UTC
موشک اطلس ال وی-بی۳ ۱۰۹-دی
سایت راه‌اندازی Cape Canaveral LC-14
پایان ماموریت
بازیابی به وسیله یواس‌اس نوا (دی‌دی-۸۴۱)
تاریخ فرود Not recognized as a date٫ Years must have ۴ digits (use leading zeros for years < ۱۰۰۰)٫ UTC
سایت فرود ۲۱°۲۰′ شمالی ۶۸°۴۰′ غربی / ۲۱.۳۳۳° شمالی ۶۸.۶۶۷° غربی / 21.333; -68.667
مشخصات مداری
سامانه مرجع Geocentric
رژیم مأموریت Low Earth
حضیض gee ۱۴۹ کیلومتر (۸۰ مایل دریایی)
اوج gee ۲۴۸ کیلومتر (۱۳۴ مایل دریایی)
انحراف مداری ۳۲٫۵ degrees
تناوب ۸۸٫۴۷ minutes
مبدأ ۲۰ فوریه ۱۹۶۲
Friendship 7 insignia.jpg

مرکوری-اطلس۶ (به انگلیسی: Mercury-Atlas 6) بخشی از پروژهٔ مرکوری و سومین پرواز فضایی با سرنشین ایالات متحدهٔ آمریکا بود. این پرواز فضایی توسط ناسا و در تاریخ ۲۰ فوریه سال ۱۹۶۲ میلادی انجام شد. این مأموریت فضایی توسط جان گلن تفنگدار دریایی سابق ایالات متحده؛ و در نهایت عضو مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا، خلبانی شد. جان گلن با انجام سه بار گردش در مدار زمین نخستین فضانورد ایالات متحده آمریکا بود که در مدار نزدیک زمین قرار گرفت و آن را دور زد.

مدارگرد با سرنشین مرکوری-اطلس ۶ توسط یک فروند موشک «اطلس ال وی ۳بی» از مجتمع شماره ۴ پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا به مدار زمین حمل شد. بعد از ۴ ساعت و ۵۶ دقیقه پرواز فضایی، مرکوری-اطلس ۶ به اتمسفر رمین بازگشت و خود را در آب‌های اقیانوس اطلس انداخت و توسط ناو یواس‌اس نوا (دی‌دی-۸۴۱) از آب گرفته شد. این فضاپیمای مرکوری، «دوستی هفت» (Friendship 7) نامیده شد.

آماده‌سازی[ویرایش]

پس از پایان موفقیت آمیز مرکوری-اطلس ۵ که شامپانزهٔ فضانورد اینوس را زنده به زمین بازگردانید، ناسا در نوامبر ۱۹۶۱ میلادی اعلام کرد که جان گلن به عنوان خلبان اول مرکوری۶ نخستین مدارگرد با سرنشین ایالات متحدهٔ آمریکا برگزیده شده و مالکوم اسکات کارپنتر او را پشتیبانی خواهد کرد. در همین هنگام همچنین اعلام شد که دیک اسلایتون و والی شیرا هم به ترتیب به عنوان خلبان اول و پشتیبان برای مدارگردی با سرنشین بعدی (مرکوری-اطلس ۷) برگزیده شده‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mercury-Atlas 6»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ آوریل ۲۰۱۵).