تلسکوپ فضایی اسپیتزر
 An artist rendering of the Spitzer Space Telescope | |
| فهرست نامها | Space Infrared Telescope Facility |
|---|---|
| گونه مأموریت | Infrared space telescope |
| اپراتور | NASA / JPL / Caltech |
| شناسهٔ کوسپار | 2003-038A |
| شماره ستکات | ۲۷۸۷۱ |
| وبگاه | |
| مدت مأموریت | Planned: 2.5 to 5+ years[۱] Primary mission: ۵ سال، ۸ ماه، ۱۹ روز Final: ۱۶ سال، ۵ ماه، ۴ روز |
| ویژگیهای فضاپیما | |
| سازنده | Lockheed Ball Aerospace |
| جرم پرتاب | ۹۵۰ کیلوگرم (۲٬۰۹۴ پوند)[۱] |
| جرم خشک | ۸۸۴ کیلوگرم (۱٬۹۴۹ پوند) |
| جرم بار مفید | ۸۵۱٫۵ کیلوگرم (۱٬۸۷۷ پوند)[۱] |
| توان | 427 W[۲] |
| آغاز مأموریت | |
| تاریخ راهاندازی | 25 August 2003, 05:35:39 UTC[۳] |
| موشک | Delta II 7920H[۴] |
| سایت پرتاب | Cape Canaveral SLC-17B |
| Entered service | ۱۸ دسامبر ۲۰۰۳ |
| پایان مأموریت | |
| Disposal | Deactivated in Earth-trailing orbit |
| پایان فعالیت | 30 January 2020[۵] |
| مشخصات مداری | |
| سامانه مرجع | Heliocentric[۱] |
| رژیم مأموریت | Earth-trailing[۱] |
| خروج از مرکز | 0.011[۶] |
| حضیض helion | 1.003 AU[۶] |
| اوج helion | 1.026 AU[۶] |
| انحراف مداری | ۱٫۱۳°[۶] |
| تناوب | 373.2 days[۶] |
| مبدأ | ۱۶ مارس ۲۰۱۷ ۰۰:۰۰:۰۰ |
| تلسکوپ اصلی | |
| گونه | Ritchey–Chrétien[۷] |
| قطر | ۰٫۸۵ متر (۲٫۸ فوت)[۱] |
| فاصله کانونی | ۱۰٫۲ متر (۳۳ فوت) |
| طول موج | infrared, 3.6–160 μm[۸] |
| |
تلسکوپ فضایی اسپیتزر (SST اساستی) یک تلسکوپ فضایی در آغاز (SIRTF اسآیآرتیاف) در طول موج مادون قرمز بود. این چهارمین و آخرین مرحله از پروژهٔ تلسکوپهای بزرگ فضایی ناسا بود. تلسکوپ پروژهٔ ۸۰۰ میلیون دلاری[۹] اسپیتزر در دوشنبه ۲۵ اوت ۲۰۰۳ در ۱:۳۵:۳۹ (EDT) از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال با موشک دلتا ۲ ۷۹۲۰H ELV rocket پرتاب شد.
قطر آینهٔ اصلی اسپیتزر ۸۵ سانتیمتر است، f/۱۲ (به معنی فاصله کانونی ۱۲ برابر قطر آینه است) و از برلیم ساخته شده است و تا ۵٫۵ کلوین سرد شده است. تلسکوپ برای دوسال و نیم کار در دمای منفی ۲۶۸ درجه سانتیگراد طراحی شدهبود. اما تانک هلیم مایع آن توانست بیش از ۵ سال عمر کند و سرانجام در بهار سال ۲۰۰۹ از کار افتاد. اما پژوهشگران آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) در دانشگاه کلتک که اتاق فرمان اسپیتزر در آنجا قرار دارد، توانستند با تغییر در ساختار پروژه همچنان از دستگاههای تصویربرداری فروسرخ (IRAC) اسپیتزر استفاده کنند. بهاینترتیب اسپیتزر وارد فاز جدیدی از مأموریت خود شد که Spitzer Warm Mission نام دارد. در این فاز گرم، دمای تلسکوپ منفی ۲۴۳ درجه سانتیگراد بود. از آن زمان تا بیش از ۱۰ سال بعد، اسپیتزر توانست نقش مهمی در کشف سیارههای فراخورشیدی داشته باشد.
مداری که اسپیتزر دنبال میکند مدار معمول مدار زمینمرکزی[۱۰] نیست بلکه یک مدار خورشید مرکزی[۱۱] است و در نتیجه این تلسکوپ سالانه ۰٫۱ واحد نجومی از زمین دور میشود.
تیمی از ستارهشناسان تا سال ۲۰۱۰، با مسّاحی وسیع آسمان، موسوم به «نقشهبرداری گستردهٔ فروسرخ فراکهکشانی اسپیتزر» (SWIRE)، بخش پهناوری از آسمان را که شاید بتوان با ۲۵۰ قرص ماه کامل آن را پوشاند، رصد کرد. در این رصد کهکشانهای بسیار باستانی از جمله یک خوشه کهکشانی به نام CLG J02182-05102 کشف شدند.[۱۲]
سرانجام تلسکوپ فضایی اسپیتزر در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰ ریاستارت شد و در حالت Safe Mode بالا آمد و برای همیشه ارتباطش با مرکز زمینی قطع شد.
نامگذاری
[ویرایش]اسپیتز، قرار بود با شاتل فضایی به فضا پرتاب شود. برای همین ابتدا اسمش «تجهیزات رصدخانهای زیرسرخ شاتل» بود. اما در دهه ۱۹۹۰ معلوم شد که با توجه به تجهیزات و آشکارسازهای این تلسکوپ و مداری که باید در آن قرار بگیرد و همینطور وزن کمتر آن، موشکهای سری دلتا، گزینه بهتری برای پرتاب آن است. برای همین ابتدا لغت شاتل در اسم آن، جایش را به فضا داد. سپس اسمش به «اسپیتزر» تغییر پیدا کرد.
لایمن اسپیتزر، فیزیکدان نظری بود که در سالهای پس از جنگ جهانی بهخاطر تحقیقاتش در زمینه فیزیک پلاسما، مشهور شد و سرانجام مدال ملی علوم را در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد. اسپیتزر یکی از اولین کسانی بود که در مقالهای که توسط اتاق فکر مشهور «رند کورپوریشن» منتشر شد، اعلام کرد که تجهیزات رصدخانهای باید به فضا منتقل شده و ایده رصدخانه فضایی را توسعه داد. بههمین خاطر سرانجام در سال ۲۰۰۰ و سه سال بعد از مرگش، نامش روی یکی از بزرگترین و مهمترین تلسکوپهای فضایی تاریخ قرار گرفت.
تجهیزات
[ویرایش]
روی اسپیتزر، سه دوربین نصب شدهبود. اولین دوربین «آرایه زیرسرخ» (IRAC) نام داشت. این دوربین توسط مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین طراحی شده بود. در طول موجهای ۳ تا ۸ میکرون عکاسی میکرد و آشکارساز آن ۲۵۶ در ۲۵۶ پیکسل رزولوشن داشت.
دوربین دوم طیفنگار زیرسرخ (IRS) نام داشت. این دستگاه را دانشگاه کرنل طراحی کردهبود و در طول موجهای چند ده میکرون عمل میکرد. آشکارساز این دوربین هم ۱۲۸ در ۱۲۸ پیکسل، رزولوشن داشت. دوربین سوم فوتومتر چند بانده (MIPS) بود. این دوربین هم در طول موجهای چند ده میکرون کار میکرد و در دانشگاه آریزونا توسعه پیدا کردهبود.
نگارخانه
[ویرایش]
جستارهای وابسته
[ویرایش]- COBE
- DIRBE
- برنامه رصدی بزرگ
- تلسکوپ فضایی هرشل
- ستارهشناسی فروسرخ
- ایراس
- تلسکوپ مادون قرمز فضایی
- تلسکوپ فضایی
منابع
[ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ "About Spitzer: Fast Facts". Jet Propulsion Laboratory. 2008. Archived from the original on 3 October 2023. Retrieved 22 April 2007.
- ↑ "The Solar Panel Assembly". Jet Propulsion Laboratory. Archived from the original on 28 September 2023.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامsfnow20030825وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ "Spitzer Space Telescope: Launch/Orbital Information". National Space Science Data Center. 2003-038A. Archived from the original on 24 September 2023. Retrieved 26 April 2015.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامSciAm 2019وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ "HORIZONS Web-Interface". Jet Propulsion Laboratory. Retrieved 16 March 2017.
- ↑ "About Spitzer: Spitzer's Telescope". Jet Propulsion Laboratory. Archived from the original on 3 October 2023. Retrieved 22 April 2007.
- ↑ Van Dyk, Schuyler; Werner, Michael; Silbermann, Nancy (March 2013) [2010]. "3.2: Observatory Description". Spitzer Telescope Handbook. Infrared Science Archive. Archived from the original on 10 April 2023. Retrieved 18 October 2015.
- ↑ Spaceflight Now | Breaking News | First images from Spitzer Space Telescope unveiled
- ↑ geocentric
- ↑ heliocentric
- ↑ هدهیزی، ادم بایگانیشده در ۱۶ مه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine، کاوشی در کهنشهر کهکشانها بایگانیشده در ۷ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine، برگردان: احسان سنایی. در: رادیو زمانه، بازدید: مه ۲۰۱۰.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- Spitzer official site
- Spitzer Space Telescope Profile by NASA's Solar System Exploration
- Spitzer images: http://www.spitzer.caltech.edu/Media/mediaimages/index.shtml بایگانیشده در ۲۲ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
- Spitzer newsroom: http://www.spitzer.caltech.edu/Media/index.shtml بایگانیشده در ۲۸ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
- Spitzer podcasts: http://www.spitzer.caltech.edu/features/podcasts/index.shtml بایگانیشده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
- Spitzer video podcasts: http://www.spitzer.caltech.edu/features/hiddenuniverse/index.shtml بایگانیشده در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
- Simulation of Spitzer's orbit
- [www . iasa .ir آکادمی علوم فضایی ایران]
| سیاستها و پیشینه |
|  | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| برنامههای فضاپیمای رباتیک |
| ||||||
| برنامههای پرواز فضایی سرنشیندار |
| ||||||
| ماموریتهای مستقل برجسته (انسانی و رباتیک) |
| ||||||
| ارتباطات و ناوبری | |||||||
| فهرستهای ناسا | |||||||
- آزمایشگاه پیشرانش جت
- برنامه رصدخانههای بزرگ
- بنیانگذاریهای ۲۰۰۳ (میلادی) در فلوریدا
- پرواز فضایی در ۲۰۰۳ (میلادی)
- تصویربرداری فروسرخ
- تصویربرداری نجومی
- تلسکوپ فضایی اسپیتزر
- تلسکوپهای فروسرخ
- تلسکوپهای فضایی
- فضاپیماهای پرتابشده با موشکهای دلتا ۲
- کاوشگرهای فضایی پرتابشده در ۲۰۰۳ (میلادی)
- لاکهید مارتین در بخش ماهواره و فضا
- ماهوارههای از کار افتاده در مدار خورشید مرکزی
- ماهوارههای مدار خورشید