مریخ‌نورد آپورچونیتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آپورچونیتی
KSC-03PD-0786.jpg
نوع ماموریت مریخ‌نورد
اپراتور ناسا
شناسهٔ کوسپار 2003-032A
وب‌گاه JPL's Mars Exploration Rover
مدت ماموریت Planned: 90 sols (92.5 days)
Current: 4989 days since landing Currently: 4856 sols
ویژگی‌های فضاپیما
نوع فضاپیما مریخ‌نورد اکتشاف
وزن خشک ۱۸۵ کیلوگرم (۴۰۸ پوند) (Rover only)
آغاز ماموریت
تاریخ راه‌اندازی July 7, 2003 03:18 UTC (2003-07-07UTC03:18)[۱][۲]
موشک دلتا ۲ 7925H-9.5[۲][۳][۴]
سایت راه‌اندازی پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال مجتمع شماره ۱۷ پرتاب موشک پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
پیمان‌کار بوئینگ
مشخصات مداری
سامانه مرجع مدار خورشید مرکزی (transfer)
Invalid value for parameter "type"
Spacecraft component مریخ‌نورد
Invalid parameter January 25, 2004,[۱] 05:05 UTC SCET
MSD 46236 14:35 AMT
"location" should not be set for flyby missions ۱°۵۶′۴۶″جنوبی ۳۵۴°۲۸′۲۴″شرقی / ۱.۹۴۶۲°جنوبی ۳۵۴.۴۷۳۴°شرقی / -1.9462; 354.4734 (Opportunity rover)[۵]

مریخ‌نوردهای «اسپیریت» (Spirit) و «آپورچونیتی» (Opportunity) دو مریخ‌نورد در واقع دو وسیله کاملاً مشابه بودند که در اوایل سال ۲۰۰۴ در دو سوی مقابل مریخ فرود آمدند.

Challenger Memorial Station At Meridiani Planum.jpg
MER Timeline English 2014.png

اگرچه این وسایل برای انجام ماموریت‌های اکتشافی به مدت سه ماه بر روی مریخ طراحی شده بودند اما در عمل به مدت چندین سال دوام آوردند و مریخ‌نورد آپورچونیتی هم اکنون (۲۰۱۵) نیز همچنان در حال فعالیت است. «مریخ‌نورد اسپیریت» نیز تا ۲۲ مارس ۲۰۱۰ فعال بود اما به دلیل قرار گرفتن در چهارمین زمستان سرد مریخ و عدم جهت گیری مناسب صفحات خورشیدی آن، توان الکتریکی آن از دست رفت و از کار افتاد.

وزن هر یک از این وسایل حدود ۱۸۰ کیلوگرم بود و برای انجام یک عملیات اکتشافی ۹۰ روزه در مریخ طراحی شده بودند، اگرچه توانستند سال‌ها در مریخ دوام بیاورند و به فعالیت خود ادامه دهند.

یکی از اهداف اصلی این دو مریخ‌نورد تحلیل طیف وسیعی از خاک و سنگ‌ها جهت مشخص کردن آثار قدیمی وجود آب در مریخ بود.

آزمایشگاه پیش‌رانش جت واقع در مؤسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادینا کنترل و هدایت مأموریت اکتشافی این مریخ‌نورد را بر عهده دارد.


در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۴، مریخ‌نورد «آپورچونیتی» پا به سطح مریخ گذاشت و در یازدهمین سالگرد (۲۲ ژانویه ۲۰۱۵) فرود آن بر سطح سیاره سرخ، این مریخ‌نورد تصویری سراسرنما از بلندی «تریبیولیشن» واقع در دهانه برخوردی ایندیور سیاره سرخ را به زمین ارسال کرد.

مریخ‌نورد اکتشافی «آپورچونیتی» چند هفته بعد از فرود دوقلوی خود «اسپیریت» در مریخ فرود آمد. اگرچه مأموریت این کاوشگر در آغاز برای ۹۰ روز مریخی و پیمودن حدود ۶۰۰ متر برنامه ریزی شده بود اما پس از ۱۱ سال و از زمان فرود در منطقه‌ای موسوم به «فلاته نیم‌روز» با پیمودن ۴۱٫۷ کیلومتر این کاوشگر هنوز هم فعالانه به اکتشاف در سیاره سرخ می‌پردازد. این بیشترین مسافتی است که یک خودرو در خارج زمین پیموده است. بدین ترتیب «آپورچونیتی» توانسته است رکورد جهانی طی مسیر در خارج از زمین که در سال ۱۹۷۳ توسط ماهنورد «لونوخود ۲» اتحاد شوروی با طی ۳۹ کیلومتر ثبت شده است را بشکند.

این مریخ‌نورد از سال ۲۰۱۱ در لبه غربی «دهانه ایندیور» در حال کاوش است. در طی ۱۱ سال مأموریت در سیاره سرخ، این کاوشگر به شواهد ارزشمندی از گذشته باستانی مریخ و اینکه این سیاره زمانی مرطوب بوده است دست یافته است. آپورچونیتی که در اواسط سال ۲۰۱۳ از بخش پایین دهانه اندیور موسوم به «بوتانی بای» عبور کرده است، با پیمودن ارتفاعی در حدود ۱۳۵ متر به بلندی «کیپ تریبیولیشن» رسیده است.

ناسا در یازدهمین سالگرد فرود «آپورچونیتی» در مریخ، تصویری سراسرنما از دماغه تریبیولیشن – واقع در دهانه برخوردی اندیور- که یکی از بلندترین ارتفاعاتی است که مریخ‌نورد اکتشافی ناسا به آن دست یافته است منتشر کرد.

دهانه برخوردی ایندیور


پرتاب و فرود[ویرایش]

  • پرتاب اسپیریت: ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳
  • پرتاب آپورچونیتی: ۷ ژوئیه ۲۰۰۳
  • فرود اسپیریت در مریخ: ۳ ژانویه ۲۰۰۴
  • فرود آپورچونیتی در مریخ: ۲۴ ژانویه ۲۰۰۴


طراحی و ساخت[ویرایش]

MER Pancam.JPG
  • بدنه
  • سیستم کنترل دما: هیترهای داخلی، یک لایه عایق و غیره. دمای کاری دستگاه از 40 °C زیر صفر تا 40 درجه بالای صفر است.
  • منبع انرژی: منبع انرژی اساسا از دو باتری قابل شارژ تشکیل شده است که به وسیله چند صفحه خورشیدی شارژ می‌شوند و در شرایط نوردهی بهینه ۱۴۰ وات تولید می‌کنند. هر یک از این مریخ‌نوردها برای حرکت بر روی مریخ نیازمند ۱۰۰ وات برق هستند. حداکثر سرعت این مریخ‌نورد ۵ سانتیمتر در ثانیه (۱۸۰ متر در ساعت) و سرعت معمول آن ۱ سانتیمتر در ثانیه (۳۶ متر در ساعت) است.
  • آنتن‌ها: برای ارسال و دریافت اطلاعات به کار می‌روند و شامل آنتن با بهره بالا و آنتن با بهره پایین می‌شوند. آنتن با بهره پایین در همه جهت‌ها اطلاعات دریافت و ارسال می‌کند و اصطلاحاً همه سویه است. این آنتن اطلاعات را با نرخ پایین برای آنتن‌های شبکه فضای عمیق (DNS) بر روی کره زمین ارسال می‌کند. آنتن با بهره بالا می‌تواند پرتوی از داده‌ها را در یک جهت معین ارسال کند و جهت آن قابل تنظیم است. مریخ‌نورد علاوه بر ارسال اطلاعات به زمین، می‌تواند اطلاعات را به مدارگردهای مریخ ارسال کند. این مدارگردها مدت زمان بیشتری کره زمین را در دید خود دارند.
  • دوربین‌ها و ابزارهایی که اطلاعات محیطی را بدست می‌دهند. دوربین نصب شده بر روی یک دکل که به اندازه قد یک انسان از سطح مریخ ارتفاع دارد تا تصویر را در مقیاس قد انسان ثبت کند. رزولوشن دوربین‌ها ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ پیکسل است.
  • چرخ‌ها: هر کدام از این مریخ‌نوردها دارای شش چرخ هستند و هر چرخ دارای موتور مستقلی است.
تجهیزات اصلی این دو مریخ نور شامل موارد زیر است
  • دوربین تمام‌نما
  • طیف‌سنج گرمایی
  • طیف‌سنج اشعه ایکس ذره آلفا
  • آهنربا: برای جمع‌آوری ذرات آهنربایی
  • تصویر بردار میکروسکوپی
  • ابزار سایش سنگ

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Nelson, Jon. "Mars Exploration Rover - Opportunity". Template:Spaceflight. Retrieved February 2, 2014. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Launch Event Details – When did the Rovers Launch?". Retrieved April 25, 2009. 
  3. "Mars Exploration Rover project, NASA/JPL document NSS ISDC 2001 27/05/2001". p. 5. Retrieved April 28, 2009. 
  4. Jonathan McDowell (July 15, 2003). "Jonathan's Space Report No. 504". Jonathan's Space Report. Retrieved April 28, 2009. 
  5. Staff. "Mapping the Mars Rovers' Landing Sites". Esri. Retrieved May 4, 2014.