کلیسای کاتارینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کلیسای کاتارینه
کلیسای کاتارینه در ایران قرار گرفته‌است
کلیسای کاتارینه
موقعیت در ایران
اطلاعات اولیه
موقعیتکوچه رامین، خیابان خاقانی، محله چهارسو، نو جلفا
مختصات۳۲°۳۷′۵۶٫۲۵۰۰۰۰۱۰۱۲۰۴″ شمالی ۵۱°۳۹′۲٫۳۸۰۰۰۰۰۹۹۵۹۶۴″ شرقی / ۳۲٫۶۳۲۲۹۱۶۶۶۶۹۴۷۷۶۲۱°شمالی ۵۱٫۶۵۰۶۶۱۱۱۱۱۳۸۷۷۴۱۱۸°شرقی / 32.63229166669477621; 51.650661111138774118مختصات: ۳۲°۳۷′۵۶٫۲۵۰۰۰۰۱۰۱۲۰۴″ شمالی ۵۱°۳۹′۲٫۳۸۰۰۰۰۰۹۹۵۹۶۴″ شرقی / ۳۲٫۶۳۲۲۹۱۶۶۶۶۹۴۷۷۶۲۱°شمالی ۵۱٫۶۵۰۶۶۱۱۱۱۱۳۸۷۷۴۱۱۸°شرقی / 32.63229166669477621; 51.650661111138774118
دینکلیسای حواری ارمنی
شهرستانشهرستان اصفهان
استاناستان اصفهان
کاربریفعال
متولّیخلیفه‌گری ارامنه اصفهان
گونه معماریکلیسا
سبک‌ معماریمعماری ارمنی
بنیان‌نهادندوره صفوی
تکمیل شدن۱۶۲۳
گنبد۱
کشور ایران
اطلاعات اثر
کاربریمذهبی
دورهٔ ساخت اثردوره صفوی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۹۰۹۰
تاریخ ثبت ملی۱۰ خرداد ۱۳۸۲

کلیسای کاتارینه مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، جلفا، محله چهارسو، خیابان خاقانی، کوچه رامین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

تاریخ[ویرایش]

کلیسای کاتارینه مقدس در محلهی چهارسو و در همسایگی کلیسای هواننس مگردیچ مقدس واقع شده‌است. این کلیسا را «خواجه یقیازار لازاریان» از بازرگانان جلفای اصفهان در سال ۱۶۲۳ میلادی برای خواهران راهبه ساخت. این بنا اولین کلیسا مخصوص خواهران راهبه در ایران است که در زمان فعالیتش تعداد راهبه‌های آن به ۳۲ تن می‌رسید، اما پس از فوت آخرین راهبه در سال ۱۹۵۴ میلادی به فعالیت خود خاتمه داد.

معماری کلیسا[ویرایش]

پلان مستطیل شکل کلیسای دیر با ابعاد ۹ * ۵/۶ متر در جهت شرقی-غربی قرار گرفته و دارای یک گنبد کوچک قوسی شکل و یک گنبد بزرگتر با هشت نورگیر است گنبدها و سقف بنا با قوسهایی بر روی ستونهای پهن متصل به دیوارهای داخلی ساختمان قرار گرفته‌اند.

فضای داخلی کلیسا از سه بخش مرتبط به یکدیگر تشکیل شده که بخش شرقی محراب کلیساست. ناقوس خانه کلیسا نیز در سمت غربی بنا و در بالای ورودی اصلی قرار گرفته.

مصالح به کار رفته در ساختمان عبارت اند از آجر و خشت. دیوارهای داخلی بنا با گچ پوشانده شده‌اند و در قسمت محراب نقاشیهایی با موضاعات مذهبی ترسیم شده. در ایوان غربی کلیسا هنوز چوبی که به جای ناقوس استفاده می‌شده (کوچناک) آویزان است.

عکس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • هوسپیان، شاهن (۱۳۸۶). «معماری کلیساهای اصفهان». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال دهم - تابستان (۴۰).
  • «دیر کاتارینهٔ مقدس». پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)
  • [۱]
  • کلیسای کاتارینیان (کاتارینه)، اصفهان
  • لوون میناسیان، کلیساهای ارامنهٔ جلفا. اصفهان، جلفا: چاپخانهٔ کلیسای وانک، ۱۹۹۲.