پرفشاری ریوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پُرفشاری شریان ریه
Plexiform lesion - Pulmonary hypertension.jpg
در میکروگراف بعلت هایپرتنسیون ریوی برگشت ناپذیر، ضایعه شبکه‌مانند در شش دیده می‌شود. رنگ‌آمیزی اچ‌ای.
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصپزشکی قلب
آی‌سی‌دی-۱۰I27.0, I27.2
آی‌سی‌دی-9-CM416.0
دادگان بیماری‌ها10998
مدلاین پلاس000112
ئی‌مدیسینmed/1962
پیشنت پلاسپرفشاری ریوی
سمپD006976

هایپرتنسیون ریوی یا پُرفشاری شش در پزشکی به افزایش فشار خون در سرخرگ ریوی یا سیاهرگ ریوی و بطورکل افزایش فشار خون در عروق شش‌ها شناخته شده‌است و منجر به تنگی نفس، سرگیجه، غش کردن، تورم پا و علائم دیگر می‌شود. فشار خون ریوی می‌تواند یک بیماری شدید با کاهش در تحمل فعالیت بدنی و نارسایی قلبی در نظر گرفته شود.[۱]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

علائم این بیماری بسیار پله‌پله و آرام ظاهر می‌شوند بطوریکه ممکن است بیمار پس از سال‌ها به پزشک مراجعه کند. این علایم به‌طور معمول تنگی نفس، خستگی، سرفه بدون خلط، آنژین صدری، غش یا سنکوپ، ادم محیطی (تورم اطراف مچ پا و پاها) و نیز به ندرت هموپتیزی (سرفه خونی) هستند.

طبقه‌بندی[ویرایش]

طی نشست سال ۱۹۷۳ سازمان بهداشت جهانی برای نخستین بار اقدام به طبقه‌بندی پرفشاری خون ریوی، تمایز بین پرفشاری اولیه و ثانویه نمود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Simonneau G, Robbins I, Beghetti M; et al. (30 June 2009). "Updated Clinical classification of pulmonary hypertension". J. Am. Coll. Cardiol. 54 (1 Suppl S): S43–S54. doi:10.1016/j.jacc.2009.04.012. PMID 19555858.
  2. Hatano S, Strasser R (1975). Primary pulmonary hypertension. Geneva: World Health Organization.