پرفشاری ریوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پُرفشاری شریان ریه
در میکروگراف بعلت هایپرتنسیون ریوی برگشت ناپذیر٬ ضایعه شبکه‌مانند در شش دیده می‌شود. رنگ‌آمیزی اچ‌ای.
آی‌سی‌دی-۱۰ I27.0, I27.2
آی‌سی‌دی-۹ 416.0
دادگان بیماری‌ها 10998
مدلاین پلاس 000112
ای‌مدیسین med/1962
پیشنت پلاس پرفشاری ریوی
سمپ D006976

هایپرتنسیون ریوی یا پُرفشاری شش در پزشکی به افزایش فشار خون در سرخرگ ریوی یا سیاهرگ ریوی و بطورکل افزایش فشار خون در عروق شش‌ها شناخته شده‌است و منجر به تنگی نفس، سرگیجه، غش کردن، تورم پا و علائم دیگر می‌شود. فشار خون ریوی می‌تواند یک بیماری شدید با کاهش در تحمل فعالیت بدنی و نارسایی قلبی درنظر گرفته شود.[۱]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

علائم این بیماری بسیار پله‌پله و آرام ظاهر می‌شوند بطوریکه ممکن است بیمار پس از سالها به پزشک مراجعه کند. این علایم بطور معمول تنگی نفس، خستگی، سرفه بدون خلط، آنژین صدری، غش یا سنکوپ ، ادم محیطی (تورم اطراف مچ پا و پاها) و نیز به ندرت هموپتیزی (سرفه خونی) هستند.

طبقه‌بندی[ویرایش]

طی نشست سال ۱۹۷۳ سازمان بهداشت جهانی برای نخستین‌بار اقدام به طبقه‌بندی پرفشاری خون ریوی٬ تمایز بین پرفشاری اولیه و ثانویه نمود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Simonneau G, Robbins I, Beghetti M, et al. (30 June 2009). "Updated Clinical classification of pulmonary hypertension". J. Am. Coll. Cardiol. 54 (1 Suppl S): S43–S54. PMID 19555858. doi:10.1016/j.jacc.2009.04.012. 
  2. Hatano S, Strasser R (1975). Primary pulmonary hypertension. Geneva: World Health Organization.