اپیگلوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اپیگلوت
Gray958.png
نمای پشت حنجره، ساختار اپیگلوت مشخص شده است..
جزئیات
لاتین ‎Pronounced (epig-lottis)‏
پیش‌ساز برجستگی هیپوفارنکس[۱][منبع نامعتبر؟]
شناسه‌ها
فهرست گری p.۱۰۷۵
سرعنوان پزشکی A02٫۱۶۵٫۲۵۷٫۶۲۵٫۴۱۱
دورلندز
/السویر
epiglottis
واژگان آناتومی A06.2.07.001
اف‌ام‌اِی 55130
واژگان کالبدشناسی

اپیگلوت (به انگلیسی: Epiglottis) یا بَرچاک‌نای[۲] زبانه‌ای است که بالای حنجره قرار دارد و مانع ورود غذا به نای می‌شود.

برچاک‌نای پرده‌ای است که از بافت غضروفی انعطاف‌پذیر و پوشیده‌شده با غشای لعاب‌مانند تشکیل می‌شود و به ورودی حنجره متصل است. این پرده در تولید برخی آواهای زبانی در برخی زبان‌ها مانند عربی نقش دارد.

برچاک‌نای به صورت مایل به پشت در انتهای خلفی زبان و پشت استخوان لامی قرار دارد و در معاینه داخل حلق اغلب به سختی قابل مشاهده است. اپیگلوت هنگام بلع غذا مانع ورود آن به نای می‌شود.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Stevenson, Roger E. (2006). Human malformations and related anomalies. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-516568-3. 
  2. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب