پرده‌های صوتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرده‌های صوتی
Gray956.png
Laryngoscopic view of the vocal folds.
Illu07 larynx02.jpg
جزئیات
لاتین plica vocalis
شناسه‌ها
فهرست گری p.۱۰۷۹
سرعنوان پزشکی A04.329.364.737
دورلندز
/السویر
Vocal folds
واژگان آناتومی A06.2.09.013
اف‌ام‌اِی 55457
واژگان کالبدشناسی

پرده‌های صوتی یا تارهای صوتی (به انگلیسی: vocal folds) شامل دو غشای لعاب‌مانند هستند که به صورت افقی در حنجره کشیده شده‌اند. با ارتعاش آنها در اثر عبور هوا، پدیده واک‌داری روی می‌دهد.

این پرده‌ها هنگام دم و بازدم، باز هستند و هنگامی که انسان نفس خود را حبس می‌کند، بسته می‌شوند. ارتعاش این پرده‌ها باعث ایجاد پدیده واک‌داری آواها می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

نام‌گذاری[ویرایش]

عبارات «تارآوا» یا «تارهای صوتی» (به انگلیسی: Vocal cords) نیز برای اشاره به پرده‌های صوتی به کار می‌روند. ظاهراً اولین بار آنتوان فرن کالبدشناس فرانسوی در سال ۱۷۴۱ از این واژه استفاده کرده است. او که صدای انسان را به ویولن تشبیه کرده بود، کارکرد حرکت هوا را همچون حرکت آرشه بر تارهای صوتی می‌پنداشت.[۱] اما در حقیقت این پرده‌ها به شکل تار نیستند و دارای مساحت هستند. یک سر این پرده‌ها به غضروف تیروئید و سر دیگر آنها به غضروف آریتنوئید متصل است.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Ferrein، Antoine. De la formation de la voix de l'homme. Paris: Mémoires de l' Académie Royale، 1741. 409–432.