فیبروز ریه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فیبروز ریه (Pulmonary fibrosis) به معنی تشکیل بافت فیبروز (بافت همبند) در ریه است.

A chest X-ray demonstrating pulmonary fibrosis. By history, the pulmonary fibrosis is thought to be due to amiodarone.

تظاهرات بالینی[ویرایش]

کوتاهی تنفس، سرفه مزمن، تنگی نفس، خستگی، بی اشتهایی و کاهش وزن، کاهش توان تأمین اکسیژن بدن، تغییرات کدورتی در عکس رادیوگرافی و تغییرات عملکرد در تست‌های ریوی. سی‌تی اسکن ریه با تفکیک بالا (high-resolution CT) بخوبی فیبروز را نشان می‌دهد. تشخیص قطعی با نمونه برداری (بیوپسی) ریه انجام می‌شود.

علل[ویرایش]

فیبروز ریوی ایدیوپاتیک Idiopathic Pulmonary Fibrosis(IPF) شایع‌ترین نوع فیبروز ریه را تشکیل می‌دهد.

پنومونیت ازدیاد حساسیتی، بیماری بافت بینابینی ریه (Interstitial lung disease)، بیماریهای روماتولوژی مانند لوپوس منتشر و روماتوئید آرتریت، سارکوئیدوز، نارسایی احتقانی قلب چپ عفونت ، مصرف دخانیات، داروها (مانند آمیودارون، نیتروفورانتوئین، متوتروکسات و بلئومایسین)، مواد رادیو اکتیو و رادیاسیون. فیبروز ریه غالبآ افراد بالای ۴۰ سال را گرفتار می‌کند.

نارسایی قلب چپ و به دنبال آن ادم ریوی سبب خونریزی آلوئولی می‌شود که ماکروفاژها با بلعیدن RBCها و آزاد کردن فیبرینوژن سبب ایجاد فیبروز ریوی می‌شوند.

Lung with end-stage pulmonary fibrosis at autopsy

درمان[ویرایش]

درمان هرچند زیاد مؤثر نیست داروهای ضدالتهاب، کورتونها و داروهای کاهش دهنده ایمنی (مانند آزاتیوپرین و سیکلوسپورین)؛ اکسیژن کمکی و نهایتاً پیوند ریه .

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی