پاسخ فرکانسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمودار دامنهٔ پاسخ فرکانسی یک فیلتر پایین‌گذر که نشان می‌دهد پاسخ آن در باند قطع با ۶ دسی‌بل بر اکتاو یا ۲۰ دسی‌بل بر دهه، افت می‌کند.

پاسخ فرکانسی یک سیستم عبارت است از پاسخ آن به تحریک‌های اِعمال‌شده در فرکانس‌های مختلف، پس از چشم‌پوشی از پاسخ گذرای سیستم.

از نظر ریاضی، پاسخ فرکانسی سیستم برابر است با نسبت طیف فرکانسی خروجی (پاسخ) سیستم به طیف فرکانسی ورودی (تحریک) آن. از دیدگاهی دیگر، پاسخ فرکانسی سیستم، تبدیل فوریهٔ پاسخ ضربهٔ آن است.

پاسخ فرکانسی سیستم، در حالت کلی، تابعی مختلط است که دامنه (قدر مطلق) و فاز آن با فرکانس تغییر می‌کند.

در ساده‌ترین تعریف، اگر یک تحریک (ورودی) سینوسی با دامنه، فرکانس و فازی معیّن به یک سیستم خطی اِعمال شود، این سیستم در همان فرکانس پاسخ خواهد داد، به‌طوری‌که دامنه و فاز پاسخ (خروجی) سیستم به این تحریک، بر اساس پاسخ فرکانسی سیستم، قابل تعیین خواهد بود. اگر سیستم تغییرناپذیر با زمان باشد، پاسخ فرکانسی نیز با زمان تغییر نخواهد کرد.

چه‌بسا هدف سیستم‌های صوتی، بازتولید سیگنال ورودی بدون بروز هرگونه اعوجاج هارمونیکی در آن باشد. به این منظور، پاسخ فرکانسی یک سیستم صوتی ایده‌آل می‌بایست دارای دامنۀ (قدر مطلق پاسخ فرکانسی) ثابتی در محدودۀ فرکانسهای صوتی (حدود 20 هرتز تا 20 کیلوهرتز) باشد. از سوی دیگر، فاز پاسخ فرکانسی سیستم در این محدوده هم می‌بایست به طور خطی با فرکانس تغییر کند تا همۀ فرکانس‌های سیگنال صوتی به یک میزان دچار تأخیر شوند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Frequency response». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۸. منبع:ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی