نویز سفید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شکل موج یک سیگنال نویز سفید گاوسی.

در مهندسی برق و پردازش سیگنال، نویز سفید به سیگنالی گفته می‌شود که توان آن به‌طور یکنواخت در همهٔ فرکانس‌ها توزیع شده‌ باشد. به همین دلیل به آن، «سفید» می‌گویند؛ زیرا تابع چگالی طیف توان آن در همه فرکانس‌ها مقداری تقریباً ثابت دارد؛ مانند نور سفید. تابع خودهمبستگی نویز سفید به صورت تابع دلتای دیراک است.
نویز سفید، ذاتاً یک فرایند اتفاقی (Stochastic Process) است؛ بنابراین، یک مدل آماری برای سیگنال‌ها و منابع سیگنال است، نه یک سیگنال خاص.
نویز سفید به هر سیگنال گسسته در زمان (Discrete time signal)، که نمونه‌های آن دنباله‌ای از متغیرهای تصادفی ناهمبسته که دارای میانگین صفر و واریانس متناهی هستند هم گفته می‌شود. بسته به کاربرد ممکن است لازم باشد نمونه‌ها مستقل و با توزیع احتمالی مشابه در نظر گرفته شوند.

اما واژه نویز سفید (White noise) در اصطلاح علم روان شناسی، به گونه ای جدید به کار گرفته می شود. در واقع نویز سفید (وایت نویز) به صداهایی انتخابی با فرکانس و توان یک نواخت گفته می شود که آگاهانه در محیط کار و یا استراحت پخش می شوند تا به موجب آن، شخص احساس آرامش و تمرکز داشته باشد.

تصویری از "نویز سفید"
صدای "نویز سفید"

منابع[ویرایش]

  • Papoulis, Athanasios; Pillai, S. Unnikrishna (2005). Probability, random variables, and stochastic processes. Boston: McGraw-Hill. ISBN 0071226613.