رایانه ترکیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رایانه ترکیبی (انگلیسی: Hybrid computer) یا رایانه هیبریدی، به کامپیوترهایی اطلاق می‌شود، که ویژگی‌های رایانه‌های آنالوگ و دیجیتال را دارا می‌باشند. در رایانه‌های ترکیبی بخش دیجیتال به‌طور معمول به عنوان سیستم کنترل‌کننده عمل می‌کند و عملیات منطقی و آنالیز عددی را ارائه می‌نماید، در حالی که بخش آنالوگ اغلب محاسبات ریاضی و نیز محاسبات مربوط به معادلات دیفرانسیل را انجام می‌دهد. نخستین سیستم رایانه ترکیبی در سال ۱۹۶۱ توسط شرکت پکارد بل ارائه شد و Hycomp 250 نام داشت.


منابع[ویرایش]