تشدید (فیزیک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
افزایش دامنه با کاهش میرایی در نزدیکی فرکانس تشدید.[۱]

در فیزیک، بازآوایی یا رزونانس یا تشدید عبارت است از تمایل سیستم به نوسان با بیشینه دامنه در فرکانس‌هایی خاص که به آنها فرکانس رزونانس یا فرکانس تشدید گویند. در چنین فرکانس‌هایی انرژی ارتعاشی در جسم ذخیره می‌شود و در نتیجه نیرویی کوچک و متناوب می‌تواند باعث حرکتی نوسانی با دامنه بزرگ شود. به‌طور مثال تخریب پلی در آمریکا که به خاطر عمل تشدید فرو ریخت لازم ب ذکر است این پل پابرجا بوده، و با وزش بادی هم فرکانس این پل موجب این اتفاق افتاده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. Ogata, Katsuhiko. System Dynamics 4th Edition. University of Minnesota. 2004. (p. 617)