بی‌سیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موتورولا HT1000 یک بیسیم دستی

بی‌سیم یک نوع رادیو است که برخلاف رادیو که تنها گیرنده‌است، یک دستگاه فرستنده-گیرنده است.

بی‌سیم هم به صورت دستی و هم به صورت ثابت (در خودرو یا مکان ثابت) در دسترس است. گونه دستی آن اغلب به نام واکی تاکی (walkie-talki) نامیده می‌شوند که با فشار دادن یک دکمه (push to talk) جهت مکالمه آماده می‌شوند. فرکانس کار دستگاه‌های بیسیم متفاوت است، اما پرکاربردترین آن‌ها از ۱۳۶-۱۷۴ مگاهرتز(VHF) و ۴۰۰-۴۷۰ مگاهرتز(UHF)می‌باشد. برد یک دستگاه بیسیم به قدرت خروجی آن بستگی دارد و عوامل محیطی بر برد این دستگاه‌ها تاثیرگذار است.

تلفن همراه یک نمونه از دستگاه بی‌سیم حساب می‌شود که در یک زمان فرستندگی و گیرندگی را با هم انجام می‌دهد. در این روش از دو فرکانس مختلف استفاده می‌شود.

انواع بی سیم[ویرایش]

رادیوهای بی سیم دارای انواع مختلفی هستند

۱- بی سیم‌های دستی معمولی

۲- بی سیم‌های دستی آی اس (ضد گاز)

۳- بی سیم‌های دستی ضد انفجار (ای ایکس)

۴- بی سیمهای خودرویی

5- بی سیمهای دریایی

بی سیم ها در دو مد دیجیتال و آنالوگ ارائه می شوند . بی سیمهای دیجیتال قابلیت پروگرام در دو مد آنالوگ و دیجیتال را دارا می باشند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Two-way radio»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ می ۲۰۱۱).