پادشاهی ساسکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پادشاهی ساکسون‌های جنوبی

Sūþseaxna Rīce
Sussex
ح. ۴۷۷[الف]–860[۲][۳]
بریتانیا در حدود ۸۰۰ میلادی
بریتانیا در حدود ۸۰۰ میلادی
وضعیتدست نشانده وسکس (۶۸۶–۷۲۶, ۸۲۷–۸۶۰)
دست نشانده مرسیا (۷۷۱–۷۹۶)
زبان(های) رایجانگلیسی باستان (Ænglisc)
دین(ها)
پگانیسم (قبل از قرن هفتم)
Christianity
جدایی شرق و غرب (پس از قرن هفتم)
حکومتسلطنت
Monarchs (see full list) 
• 477–491 or later
Ælle
• fl. ح. ۶۶۰ – ح. ۶۸۵
Æðelwealh
قوه مقننهویتناگمونت
دوره تاریخیپادشاهی‌های هفتگانه انگلستان
• بنیان‌گذاری
ح. ۴۷۷[الف]
• تابع وسکس
ح. ۶۸۶ to 726
• تابع مرسیا
771 to ح. ۷۹۶
• تابع وسکس
From ح. ۸۲۷[۴]
• ادغام کامل در پادشاهی وسکس
860[۲][۳]
جمعیت
• ۴۵۰
25000[۵]
• ۱۱۰۰
35000[۵]
واحد پولاسکیت(سکه)
پیشین
پسین
بریتانیای زیرمجموعه روم
هاستینگاس
پادشاهی وسکس
امروز بخشی ازبریتانیا
  جنوب شرقی انگلستان

پادشاهی ساسکس (انگلیسی باستان: Sūþseaxna rīce)پادشاهی ساکسون‌های جنوبی، که امروزه به عنوان پادشاهی ساسکس (/ˈsʌsɪks/؛ انگلیسی باستان: Sūþseaxna rīce) شناخته می‌شود، یکی از هفت پادشاهی سنتی انگلستان آنگلوساکسون بود. این پادشاهی در ساحل جنوبی جزیره بریتانیا، در ابتدا یک مستعمره ساکسون در قرن ششم و بعداً یک پادشاهی مستقل بود. این پادشاهی یکی از کم‌شناخته‌ترین پادشاهی‌های آنگلوساکسون است، ساکسون‌های جنوبی توسط پادشاهان ساسکس اداره می‌شدند تا اینکه این کشور احتمالاً در سال ۸۲۷ میلادی پس از نبرد الندون به وسکس ضمیمه شد. افسانه پایه‌گذاری پادشاهی ساسکس این است که در سال ۴۷۷ میلادی آل و سه پسرش با سه کشتی وارد شدند و ساسکس فعلی را فتح کردند. او بر دیگر پادشاهی‌های آنگلوساکسون در جنوب هامبر فرمانروایی کرد. مورخان در مورد اینکه آیا او واقعاً وجود داشته یا نه، اختلاف نظر دارند، با این حال شواهد باستان‌شناسی این دیدگاه را تأیید می‌کند که ممکن است در قرن پنجم گسترش کوتاه مدت اقتدار ساکسون جنوبی تا منطقه میدلندز اتفاق افتاده باشد. در قرن‌های هفتم و هشتم، ساسکس با پادشاهی وسکس در غرب خود درگیر بود. پادشاه وقت با کریستین مرسیا علیه وسکس اتحاد تشکیل داد و اولین پادشاه مسیحی ساسکس شد. با حمایت سنت ویلفرد، ساسکس به آخرین پادشاهی بزرگ آنگلوساکسون تبدیل شد که مسیحی شد. نیروهای ساکسون جنوبی و مرسیا مناطقی را که اکنون شرق همپشایر و جزیره وایت است کنترل کردند و «ساسکس را با کشتار و ویرانی شدید ویران کرد». ساکسون‌های جنوبی کادوالا را از ساسکس بیرون کردند و توانستند به کنت لشکرکشی کنند. در این زمان ساسکس دوباره به یک قدرت منطقه ای تبدیل شد. اندکی پس از آن، کاداوالا به ساسکس بازگشت، پادشاه را کشت و مردم آن را در شرایطی قرار داد که سنت بید آن شرایط را «وضعیت بدتر برده داری» می‌نامید. روحانیون ساکسون جنوبی تحت کنترل وینچستر وست ساکسون قرار گرفتند. تنها در حدود سال ۷۱۵، ادبرت سلسی اولین اسقف ساکسون‌های جنوبی شد، پس از یک دوره حکومت توسط پادشاه آفا از مرسیا، ساسکس استقلال خود را بازیافت، اما در حدود سال ۸۲۷ توسط وسکس ضمیمه شد و در سال ۸۶۰ به‌طور کامل در پادشاهی وسکس ادغام شد.

منابع[ویرایش]

  1. Brandon 2006, p. 68
  2. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Higham 2013 245 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kirby 2000 169 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام EcgODNB وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Brandon 1978 225 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

پیوند به بیرون[ویرایش]


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().