مهندسی صوت‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Hamer Hall equipment detail.jpg

مهندسی آکستیک (به انگلیسی: Acoustical engineering) شاخه ای از مهندسی است که با صدا و ارتعاش سروکار دارد. این شامل کاربرد آکوستیک (دانش صدا و ارتعاش) در فناوری است. مهندسان آکوستیک معمولاً با طراحی ، تجزیه و تحلیل و کنترل صدا مشغول هستند. کاهش نویز ناخواسته تا کاربردهای مثبت صدا، از اهداف مهندسی آکوستیک است.


یکی از اهداف مهندسی آکوستیک می تواند کاهش نویز ناخواسته باشد که به آن کنترل سر و صدا گفته می شود. سر و صدای ناخواسته می تواند تأثیرات قابل توجهی بر سلامتی و رفاه حیوانات و انسانها داشته باشد ، میزان پیشرفت دانش آموزان در مدارس را کاهش داده و باعث کاهش شنوایی شود. اصول کنترل نویز به طرق مختلف از جمله کنترل از طریق طراحی مجدد منابع صوتی ، طراحی موانع سر و صدا ، جاذب های صدا ، مهارکننده ها و مناطق حفاظتی و استفاده از محافظ شنوایی (گوشگیر) اجرا می شود.

اما مهندسی آکوستیک فقط در مورد کنترل نویز نیست. همچنین کاربردهای مثبت صدا را شامل می شود ، از استفاده از سونوگرافی در پزشکی گرفته، تا برنامه نویسی دستگاه های دیجیتالی صدا؛ و از طراحی یک سالن کنسرت برای افزایش صدای ارکستر ، تا مشخص کردن سیستم صوتی ایستگاه راه آهن به طوری که اعلانات قابل فهم باشند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Acoustical engineering». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۹.