مهندسی فرایند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهندسی فرایند (به انگلیسی: Process engineering) از شاخه‌های مهندسی است، که بر طراحی، بهره‌برداری، کنترل، بهبود و بهینه‌سازی فرایندهای شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی تمرکز دارد. مهندسی فرایند شامل طیف گسترده‌ای از صنایع شیمیایی، پتروشیمی، مهندسی کشاورزی، مهندسی معدن، مواد پیشرفته، صنایع غذایی، دارویی، توسعه نرم‌افزار و بیوتکنولوژی می‌شود.

مهندسی فرایند شامل ترجمه نیازهای مشتریان، به تأسیسات تولیدی است، تا مواد خام را به موادی با ارزش افزوده تبدیل نماید، که به مرحله بعدی زنجیره تأمین مواد (مرحله بسته‌بندی) منتقل می‌شود. در بعضی فرایندهای در حجم‌های بزرگ‌تر مانند پالایشگاه‌های نفت، تمایل به انتقال محصول خروجی، با شبکه حمل‌ونقل (جاده‌ای یا ریلی) وجود دارد، که در این صورت محصول، به خروجی‌های عمده یا توزیع‌کنندگان هدایت می‌شود.

پیش از ساخت، کارهای طراحی مهندسی فرایند با یک نمودار جعبه‌ای آغاز می‌شود، که مواد، عملیات واحد و عملیات انتقال مورد نیاز، در آن نشان داده می‌شود. سپس کارهای طراحی انجام می‌شود تا یک نمودار جریان فرایند (PFD) مشخص شود. در این نمودار مسیر جریان مواد، تجهیزات ذخیره‌سازی (مانند تانک‌ها و سوله‌ها) عملیات واحد یا انتقال (مانند برج‌های تقطیر، تانک‌های اصلی و یا دریافت کننده، مخلوط کننده‌ها، جدا کننده‌ها و پمپ‌ها) همچنین میزان دبی‌ها مشخص می‌گردد. سپس از نمودارهای جریان فرایند برای توسعه نمودار خطوط لوله و ابزار دقیق (P&ID) استفاده می‌شود، که شامل اطلاعات اندازه خطوط لوله و تسمه نقاله می‌باشد، تا دبی‌های مورد نظر و کنترل‌های فرایندی نیز تأمین شوند. سپس نمودارهای خطوط لوله و ابزار دقیق، به عنوان پایه برای توسعه "راهنمای عملیات سیستم" مورد استفاده قرار می‌گیرند، که عملیات فرایند را بیان می‌کند.

منابع[ویرایش]