اگزومارس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اگزومارس
ExoMars Trace Gas Orbiter.jpg
اگزومارس، شیاپارلی و مریخ نورد
اپراتور ایسا & روس‌کاسموس
پیمانکاران عمده مدارگرد: تالس آلنیا اسپیس، OHB
مریخ‌نورد: ایرباس دیفنس اند اسپیس
فرودگر: روس‌کاسموس
نوع ماموریت مدارگرد، ۲ فرودگر و سطح‌پیما
Orbital insertion date ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹
تاریخ راه‌اندازی مارس ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸
خودرو راه‌انداز Two Proton rockets
مدت ماموریت شیاپارلی EDM lander: 4 sols
Rover: ≥6 months
Orbiter: several years
صفحه خانگی ExoMars programme
جرم

TGO: 3,130 kg[۱]
سطح‌نشین ای‌دی‌ام اسکیاپارلی: 600 kg
Russian lander: ≈1800 kg[۲]

Rover: ≈300 kg[۳]
قدرت TGO: Solar power
Schiaparelli EDM lander: electric battery
Rover: Solar power
Russian lander: TBD

برنامهٔ اگزومارس یا دگرزیست‌شناسی مریخ (به انگلیسی: Exobiology on Mars یا ExoMars) یک مأموریت گستردهٔ شناسایی مریخ برای جستجو پیرامون وضعیت زیستی در مریخ و بن‌مایه‌های زندگی و زندگی مریخی، در گذشته یا حال‌است. این مأموریت اخترزیست‌شناسی توسط آژانس فضایی اروپا (ESA ایسا) با همکاری سازمان فضایی فدرال روسیه (روس‌کاسموس) در حال اجراست.[۴] این برنامه شامل فرستادن چندین گونه فضاپیما و فضاافزار است که با به‌راه‌اندازی دو پرتاب به سیارهٔ مریخ فرستاده می‌شوند. مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس (TGO تی‌جی‌اُ) و فرودگر-کاوشگر ثابت شیاپارلی (EDMای‌دی‌ام) در ۱۴ ماه مارس سال ۲۰۱۶ با پرتاب نخست راه‌اندازی شدند. مدارگرد ردیاب اگزومارس بردن کاوشگر ثابت شیاپارلی را به مریخ بر عهده دارد. شیاپارلی را آژانس فضایی اروپا در ایتالیا ساخته‌است. پس از آن، اگزومارس به گردآوری نقشهٔ منبع‌های گاز متان و سایر گازها در جوّ مریخ می‌پردازد و با انجام این کار، به یافتن محلی مناسب برای فرود مریخ‌نورد اگزومارس در سال ۲۰۱۸ که یک سکوی خودرو پرتاب سنگین روسی پروتون را به مریخ می‌برد کمک می‌کند. مدارگرد اگزومارس (تی‌جی‌اُ) دارای چهار ابزار ویژه‌است و نیز خود به عنوان یک ماهوارهٔ رله برای پیگیری ارتباط زمین با مریخ نورد عمل می‌کند.

در سال ۲۰۱۸ فرودگری که روس‌کاسموس آن را ساخته قرار است مریخ نورد ساخت آژانس فضایی اروپا ESA را در سطح مریخ پیاده کند. این مریخ نورد خود دارای برخی ابزار ساخته شده توسط روس‌کاسموس‌است. در کل حدود دو سوم این پروژه بر عهدهٔ روسکاموس و کمتر از یک سوم آنرا سازمان همکاری فضایی اروپا تکمیل می‌کند، تعهدات مالی فنی کشورهای تامین‌کننده بارها دست‌خوش دگرگونی بوده‌است.[۵][۶]

منابع[ویرایش]

  1. Smith, Michael (10 September 2009). "Presentation to the NRC Decadal Survey Mars Panel - Mars Trace Gas Mission Science Rationale & Concept" (PDF). 
  2. Amos, Jonathan (18 June 2013). "Europe". BBC News. 
  3. Amos, Jonathan (15 March 2012). "Europe still keen on Mars missions". BBC News. 
  4. http://www.esa.int/Our_Activities/Space_Science/ExoMars_ESA_and_Roscosmos_set_for_Mars_missions Jump up to: a b c d e "ExoMars: ESA and Roscosmos set for Mars missions". European Space Agency (ESA). 14 March 2013.
  5. http://aviationweek.com/awin/nasa-units-hope-robotic-mars-mission-2018 Morring, Jr. , Frank (14 February 2012). "NASA Units Hope For Robotic Mars Mission in 2018". Aviation Week.
  6. http://www.universetoday.com/93512/experts-react-to-obama-slash-to-nasas-mars-and-planetary-science-exploration/ Kremer, Ken (1 February 2012). "Experts React to Obama Slash to NASA's Mars and Planetary Science Exploration". Universe Today