مریخ‌نورد استقامت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مریخ‌نورد استقامت، مریخ‌نورد پشتکار
Perseverance Landing Skycrane.jpg
نمایی از استقامت چند ثانیه پیش از فرود از دید دوربین اسکای‌کرین
ویژگی‌های فضاپیما
سازندهآزمایشگاه پیشرانش جت
ابعاد۳ × ۲٫۷ × 2.2 m
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱
موشکائتلاف پرتاب و راه‌اندازی اتلس ۵ Rocket
Entered service۱۸ فوریه ۲۰۲۱
ابزار و تجهیزات
----
مریخ‌نوردهای ناسا
مریخ‌نورد کنجکاوی

مریخ‌نورد[۱][۲] پشتکار[۳] یا پشتکاری،[۴] (به انگلیسی: Perseverance) که گاهی با نام «پرسی» هم شناخته می‌شود، یک کاوشگر مریخ‌نورد سیارهٔ مریخ است که آزمایشگاه پیش‌رانش جت برای استفاده در مأموریت مریخ ۲۰۲۰ ناسا آن را ساخته‌است. این مریخ نورد در تاریخ ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ برای مأموریت مدارگردی مریخ در ساعت ۷:۵۰ دقیقهٔ بعد از ظهر پرتاب شد EDT (11:50 UTC),[۵] و در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۱ در ساعت ۰۰:۳۰ (به وقت ایران) در مریخ فرود آمد.[۶] این مریخ‌نورد از مرکز فضایی کندی در پایگاه کیپ کاناورال، فلوریدا رهسپار مریخ شد. محل فرود مریخ‌نورد استقامت دهانهٔ مریخی جیزرو در نظر گرفته شده‌است.

مریخ‌نورد استقامت که به بزرگی یک اتومبیل سواری است با هفت ابزار علمی برای مطالعهٔ سطح مریخ در دهانهٔ جیزرو مجهز است. تجهیزات مریخ‌نورد استقامت در مجموع ۲۳ دوربین و دو میکروفون یک دستگاه تهیهٔ اکسیژن با خود دارند.

این مریخ‌نورد همچنین بالگرد مریخی نبوغ؛ که پهباد کوچکی است را به همراه دارد. این پهباد آزمایشی امکان پرواز این‌گونه وسیله را در جو مریخ مشخص خواهد کرد. در صورت موفقیت این بالگرد پیشاهنگ می‌تواند در پیدا کردن مکان‌های مورد نظر برای بررسی، مریخ‌نورد استقامت کمک کند.

این کاوشگر در تاریخ ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۱ ساعت ۲۰:۵۵ (UTC) فوریه ۲۰۲۱. برابر با بامداد ۱ اسفند ماه ۱۳۹۹ خبر فرود خود را بر سطح مریخ و نخستین عکس خود را از این سیاره ثبت و به زمین فرستاد.

پیشینه[ویرایش]

با وجود فرود موفقیت‌آمیز کاوشگر کنجکاوی در اوت ۲۰۱۲ و دستاوردهای برجستهٔ آن، برنامهٔ اکتشاف مریخ ناسا به دلیل کاهش بودجهٔ ناسا در سال ۲۰۱۰ در وضعیت عدم اطمینانی قرار گرفته بود. ناسا ناچار شد که از همکاری برنامه‌ریزی شده با آژانس فضایی اروپا که شامل یک مأموریت مریخ‌نورد بود، خارج شود. در تابستان ۲۰۱۲، برنامه‌ای که شامل هر دو سال یکبار مأموریت به مریخ بود به تصویب نرسید، ناسا ناگهان خود را بی هیچ مأموریت تصویب شده‌ای پس از ۲۰۱۳ یافت.

در سال ۲۰۱۱، نظرسنجی دهه‌ای علوم سیاره‌ای، گزارشی از آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی با انتشار مجموعه‌ای تأثیرگذار از توصیه‌هایی که به انجمن علوم سیاره ارائه داده بود، بیان کرد که اولویت اصلی برنامهٔ اکتشاف‌های سیاره‌ای ناسا در دههٔ ۲۰۱۳–۲۰۲۲ باید برای شروع یک رفت و آمد بازآوری نمونه از مریخ، یک پروژهٔ سه مأموریتی برای جمع‌آوری، پرتاب و بازگشت امن نمونه‌های سطح مریخ به زمین باشد. در این گزارش آمده‌است که ناسا باید با هدف نگه‌داشتن هزینه‌ها زیر ۲٫۵ میلیارد دلار، در یک مریخ‌نورد نمونه‌برداری سرمایه‌گذاری کند.[۷]

ناسا، قصد خود را برای راه‌اندازی یک مأموریت جدید مریخ‌نوردی تا سال ۲۰۲۰ در کنفرانس اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا در دسامبر ۲۰۱۲، با توجه به موفقیت کاوشگر کنجکاوی و در پاسخ به توصیه‌های نظرسنجی دهه‌ای، اعلام کرد.[۸]

هرچند در ابتدا متعهد شدن به توانایی نمونه برداری بلند پروازانه می‌نمود و مأموریت‌های بعدی متعاقب آن نیز در تردید بود، اما تیم تعریف علمی ناسا برای پروژه مریخ ۲۰۲۰ در گزارشی که در ژوئیه ۲۰۱۳ انتشار داد اعلام کرد که مأموریت باید «مجموعه‌ای از یک رشته نمونه جذاب را پیدا و در جای قابل بازگشتی ذخیره کند».[۹]

مأموریت[ویرایش]

هدف‌های علمی[ویرایش]

  1. در جست‌وجوی نشانی از قابلیت زندگی (حیات): شناسایی محیط‌هایی که در گذشته می‌توانسته‌اند قادر به پشتیبانی از زندگی میکروبی باشند.
  2. به دنبال نشانه‌های زیستی: یافتن نشانه‌هایی از حیات میکروبی پیشین در آن محیط‌های دارای قابلیت میزبانی زیست، به‌ویژه در سنگ‌های بخصوصی که با گذشت زمان چنین نشانه‌هایی را در خود حفظ می‌کنند.
  3. یافتن و ذخیره‌سازی نمونه‌ها: یافتن نمونه‌هایی از سنگ اصلی و سنگ‌پوشه‌ها (خاک) و جمع‌آوری آن‌ها در سطح مریخ.
  4. آماده‌سازی برای انسان: آزمودن روش تهیهٔ اکسیژن از جو مریخ.

طرح[ویرایش]

کار طراحی مریخ‌نورد جدید را همان تیم از مهندسانی که در طراحی مریخ‌نورد کنجکاوی دست داشتند بر عهده گرفتند و با توجه به وضعیت کنونی کنجکاوی آنها توانستند مریخ‌نورد مقاوم‌تری را ارائه دهند. چرخ‌های کنجکاوی فرسودگی بیشتری را نسبت به آنچه که در سطح زمین پیش‌بینی می‌شود متحمل شده و یکی از چرخ‌ها آسیب دیده‌است.[۱۰]این بار از آلیاژ جدیدی از آلومینیوم با دوام بیشتر، قطر بزرگ‌تر، عرض باریک‌تر و ضخامت بیشتر نسبت به چرخ‌های کنجکاوی در نظر گرفته شده‌است.[۱۱][۱۲] علاوه بر این چرخ‌های آلومینیومی با پره‌های منحنی تیتانیوم پوشانده شده‌اند.[۱۳] در نتیجهٔ به‌کارگیری ابزار بزرگ‌تر برای نمونه‌برداری و سیستم جدید ذخیره‌سازی و بهسازی چرخ‌ها استقامت را ۱۷ درصد (از ۸۹۹ کیلوگرم به ۱۰۵۰ کیلوگرم) سنگین‌تر از مدل پیشین خود ساخته‌است. بازوی رباتیک پنج مفصلهٔ این مریخ‌نورد ۲٫۱ متر طول دارد. از این بازو و برجک آن برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های زمین‌شناسی از سطح مریخ استفاده خواهد شد.[۱۴]

ابزار و تجهیزات[ویرایش]

خلاصه‌ای از مشخصات و ویژگی‌های ابزارهای عملیاتی در دسترس مریخ نورد
ابزار نوع ابزار هدف‌های در پیش ویژگی‌های اصلی مصرفی
توان
حجم
داده
موقعیت وضعیت
Mastram-Z[۱۵] دوربین رنگی (تصویر و ویدیو) با توانایی زوم گرفتن فیلم و تصویرهای سه‌بعدی از زمین و آسمان محل (بالا و پایین) ۱۶۰۰–۱۲۰۰ پیکسل وضوح مکانی: ۱۵۰ میکرون در ۷٫۴ میلی‌متر بسته به فاصله ۱۷٬۴ وات ۱۴۸ مگابایت در روز بالای دکل تعریف
MEDA[۱۶] ایستگاه هواشناسی اندازه‌گیری دما، فشار اتمسفر، رطوبت، تابش، اندازه و مقدار گرد و غبار، باد، پرتوهای فروسرخ ۱۷ وات ۱۱ مگابایت در روز در دکل و در بخش بالای شاسی (توزیع شده) تعریف
PIXL[۱۷] طیف‌سنج پرتو ایکس ترکیب شیمیایی سنگ‌ها با وضوح بالا ۱۶۰۰–۱۲۰۰ پیکسل وضوح مکانی: ۱۵۰ میکرون در ۷٫۴ میلی‌متر بسته به فاصله ۲۵ وات ۱۶ مگابایت در روز در انتهای بازو تعریف
RIMFAX[۱۸] رادار ساختار زمین‌شناسی در زیرزمین (خاک) عمق حداکثر ۱۰ متر وضوح عمودی: ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر ۵ تا ۱۰ وات ۵ تا ۱۰ کیلوبایت در هر سایت مورد بررسی در زیر شاسی (قسمت عقب) تعریف
SHERLOC شرلاک[۱۹] Spectromètre, laser et caméra (contexte) تشخیص مواد معدنی، مولکول‌های آلی و بقایای بیوژئوشیمیایی میکروارگانیسم‌ها با وضوح بالا وضوح تصویر: لیزر ۵۰ میکرون ، دوربین ۳۰ میکرونی با میدان دید: دوربین طیف سنج 2 mm 3 1.5 1.5 سانتی متر 7 7 7 میلی‌متر ۴۹ وات ۸۰ مگابایت در روز (ناخالص) در انتهای بازو تعریف
SuperCam سوپرکم[۲۰] طیف‌سنج، لیزر و دوربین (زمینه) ترکیب شیمیایی (اتمی و مولکولی) سنگ‌ها و خاک‌ها طیف‌سنجی LIBS (محدوده ۷ متر) طیف‌سنجی Raman و طیف‌سنج مادون قرمز لومینسانس ۱۷٬۹ وات ۱۵٫۲ مگابایت در روز حسگرهای سر دکل تعریف
MOXIE[۲۱] تجهیزات ISRU تهیهٔ اکسیژن از جو مریخ (نمونه آزمایشی اولیه تهیهٔ ۱۰ گرم در روز. ۳۰۰ وات در بدنهٔ مریخ‌نورد تعریف

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «با ابزار آنلاین ناسا؛ مشاهده لحظه به لحظه سفر مریخ نورد ممکن شد». مهرنیوز. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۱.
  2. «همه چیز در مورد مریخ نورد استقامت». ایسنا. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۱.
  3. «تنها چند ساعت تا «۷ دقیقه وحشت»؛ مریخ‌نورد ناسا برای فرود آماده می‌شود». یورونیوز فارسی. ۱۸ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۱.
  4. «شرایط برای فرود کاوشگر جدید ناسا بر مریخ 'مهیا است'». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۸ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۱.
  5. mars.nasa.gov. "Launch Windows". mars.nasa.gov. Retrieved 2020-07-28.
  6. Taylor, Alan. "Photos: NASA Prepares to Launch the Mars Rover Perseverance - The Atlantic". The Atlantic. Retrieved 30 July 2020.
  7. Kremer, Ken (11 February 2012). "Budget Axe to Gore America's Future Exploration of Mars and Search for Martian Life". Universe Today.
  8. "Vision and Voyages for Planetary Science in the Decade 2013–2022". National Research Council. 7 March 2011.
  9. Mustard, J.F.; Adler, M.; Allwood, A.; et al. (1 July 2013). "Report of the Mars 2020 Science Definition Team" (PDF). Mars Explor. Progr. Anal. Gr. NASA.  This article incorporates text from this source, which is in the مالکیت عمومی.
  10. Lakdawalla, Emily (19 August 2014). "Curiosity wheel damage: The problem and solutions". planetary.org. The Planetary Society. Retrieved 22 August 2014.
  11. Gebhardt, Chris. "Mars 2020 rover receives upgraded eyesight for tricky skycrane landing". NASASpaceFlight.com. Retrieved 11 October 2016.
  12. "Mars 2020 – Body: New Wheels for Mars 2020". NASA/JPL. Retrieved 6 July 2018.  This article incorporates text from this source, which is in the مالکیت عمومی.
  13. "Mars 2020 Rover – Wheels". NASA. Retrieved 9 July 2018.  This article incorporates text from this source, which is in the مالکیت عمومی.
  14. "Mars 2020 Rover's 7-Foot-Long Robotic Arm Installed". mars.nasa.gov. 28 June 2019. Retrieved 1 July 2019. The main arm includes five electrical motors and five joints (known as the shoulder azimuth joint, shoulder elevation joint, elbow joint, wrist joint and turret joint). Measuring 7 feet (2.1 meters) long, the arm will allow the rover to work as a human geologist would: by holding and using science tools with its turret, which is essentially its "hand".  This article incorporates text from this source, which is in the مالکیت عمومی.
  15. "Mastram-Z". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  16. "MEDA". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  17. "PIXL". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  18. "RIMFAX". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  19. "SHERLOC". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  20. "SuperCam". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.
  21. "MOXIE". NASA - Mars 2020. NASA. Retrieved 13 June 2020.

پیوند به بیرون[ویرایش]