مخابرات سیار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دکل تلفن همراه

مخابرات سیار (انگلیسی: Mobile telephony) مخابرات همراه یا تلفن سیار، ارائه خدمات مخابراتی به تلفن‌هایی است، که بطور آزادانه در حرکت می‌باشند، تا اینکه همچون تلفن ثابت، در یک محل ثابت شوند. تلفن‌های همراه به یک شبکه سلولی تلفن همراه زمینی، که از ایستگاه‌های پایه (سایت‌های تلفن همراه) تشکیل شده‌است، متصل می‌شوند، در حالی که تلفن‌های ماهواره‌ای به ماهواره‌های در مدار زمین، متصل می‌شوند. هر دو شبکه نیز به شبکه سوییچ تلفن عمومی (PSTN) متصل می‌شوند و از این طریق، می‌توانند هر تلفن دیگری در جهان را شماره‌گیری نمایند. در سال ۲۰۱۰ شمار مشترکین تلفن همراه در جهان بالغ بر ۵ میلیارد مشترک، برآورد گردید.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]