ریشه‌یابی اندروید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تلفن‌هایی چون نکسوس ۵، بخشی از سری‌های گوگل نکسوس، اجازه دسترسی ریشه‌ای را می‌دهد.

ریشه‌یابی (به انگلیسی: Android rooting) یا روت‌کردن اندروید، ویژهٔ تلفن‌هایی می‌باشد که سیستم‌عامل اندروید روی آن‌ها نصب است. عملیات ریشه‌یابی، دستیابی به تمامی تنظیمات و دسترسی به پرونده‌های پنهان‌شده دستگاهی که توسط کارخانهٔ سازنده طراحی و امنیت‌گذاری شده‌است می‌باشد.

دسترسی به ریشه یا روت در بِرَندهای تلفن همراه و نسخه اندروید متفاوت می‌باشد.

اما KingrootCF و cf auto root از پرکارترین ابزارها در این زمینه می‌باشد. برای روت دستی از kingroot استفاده کنید.احتمال آسیب دیدن موبایل در روت ۰۶%۰ است.و برای نصب سپر ایمنی گوگل پلی را غیر فعال کنید.درصد موفقیت کینگ روت تا کنون بیش از ۶۰٪ بوده است.اگر برنامه های سیستم را با روت می خواهید حذف کنید می توانید به جایش آن ها را غیر فعال کنید.برای بهتر شدن سرعت گوشی در تنظیمات در گزینه های برنامه نویس گوشی بروید به قسمت طراحی و سه گزینه انمیشن کنار هم را در حالت خاموش قرار دهید.برای سریع شارژ شدن گوشیتان می توانید از شارژر آمپر بالا مثلا دو آمپری استفاده کنید.طبق آمار کسپرسکای ۷.۶% تمام کاربران اندروید گوشیشان را روت می کنند.

کاربران با ریشه‌یابی می‌توانند دسترسی به قسمت‌هایی از گوشی و سیستم‌عامل را داشته باشند و کارکردهای جدید و بیشتری روی آن اجرا کنند. در ضمن برخی از نرم‌افزارهای کارآمد که کاربران حرفه‌ای با آن کار می‌کنند، برای نصب نیاز به اندروید روت‌شده دارند، چون آن نرم‌افزارها دسترسی بیشتری را نسبت به نرم‌افزارهای معمولی نیاز دارند. توسعه دهندگان برای دسترسی به پرونده‌های سیستمی اندروید نیاز به دسترسی روت دارند. پس‌از روت‌کردن و دسترسی به پرونده‌های سیستمی، می‌توانید کارهایی مانند نصب رام‌های سفارشی، ایجاد برنامه‌ها با امکانات ویژه، نصب ریکاوری و… را انجام دهید. [۱]

مزایای ریشه‌یابی[ویرایش]

  • کنترل کامل روی گوشی.
  • نصب ماژول Xposed و تغییر بعضی از عملکردها
  • حذف برنامه‌های سیستم (نیازمند دانش مربوطه)
  • تنظیم پردازنده (CPU) برای عملکرد بهتر
  • دانلود برنامه هایی که برای گوشی های روت شده ساخته شده اند.
  • حالت ریکاوری برای انجام کارهای تخصصی (Custom Recovery).
  • تغییر تصویر بوت گوشی.
  • تغییر رزولوشن صفحه گوشی.
  • نصب خودکار برنامه ها (در مارکت کافه بازار)
  • استفاده از اپلیکیشن‌هایی که برای کارایی نیاز به دسترسی به پرونده‌های سیستمی دارند؛ مانند برنامه‌های محبوبی چون Titanium Backup, Root Explorer …
  • به شما اجازه می‌دهد تا انتخاب کنید کدام برنامه به روت دسترسی داشته باشد (ابر کاربر: SuperSu)
  • تهیهٔ پشتیبان از برنامه‌های گوشی: می‌توانید یک پوشه روی کارت حافظهٔ خود بسازید و پروندهٔ apk برنامه‌هایی که نصب کرده‌اید را در آن کپی کنید.
  • تغییر محل نصب برنامه‌ها به کارت حافظه.
  • اورکلاک‌کردن با دسترسی کامل بر روی سخت‌افزار گوشی
  • تغییردادن پروندهٔ سیستمی build.prop برای اعمال تغییرات مفید در دستگاه (مانند افزایش سرعت اینترنت و ماندگاری باتری)
  • استفاده از نرم‌افزارهای کرک مثل xmod game
  • افزایش سرعت دستگاه اندرویدی و افزایش عمر باتری: برنامه‌های زیادی برای افزایش سرعت و بالارفتن عمر باتری طراحی و تولید شده‌اند که بیشتر آن‌ها در دستگاه‌های روت‌شده قابل اجرا هستند مانند برنامهٔ Greenify

معایب ریشه‌یابی[ویرایش]

  • بخش به‌روزرسانی گوشی شما غیرفعال خواهد شد
  • بازگردانی پشتیبانی گوشی از دست می‌رود؛ یعنی به حالت تنظیمات کارخانه (Reset Factory) باز نخواهد گشت؛ البته با آن‌روت‌کردن (Unroot)[۲] درست می‌شود.
  • ضمانت‌نامهٔ گوشی باطل می شود.
  • بریک شدن و از بین رفتن کامل گوشی.
  • هنگی شدن زیاد گوشی.
  • حافظه داخل گوشی تغییری نخواهد کرد تا برنامه و بازی به جایش نصب کنید.
  • ویروسی شدن سریع گوشی.
  • به‌دلیل دسترسی آزاد برنامه‌ها به پرونده‌هایی سیستمی، ممکن است برنامه‌های غیر استاندارد به دستگاه شما آسیب بزنند؛ بنابراین اگر روت کردید، برنامه‌هایی را نصب کنید که شناخته‌شده باشد.

بررسی‌کردن روت[ویرایش]

برای بررسی روت‌بودن گوشی خود، می‌توانید از برنامه‌هایی مانند Root Check , Root Explorer و terminal emulator با دستور su... استفاده کنید.

پانویس[ویرایش]