مدارگزینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روشی برای اتصال دو گره از طریق شبکه بطوری که پس از برقراری تماس، مسیری بین دو گره بوجود می‌اید و تا پایان تماس وجود خواهد داشت. در واقع این مسیر تنها توسط این دو گره اشغال شده و باعث هدر رفتن منابع می شود. برای مثال می توانید اختصاص یافتن یک خیابان در زمان عبور اتومبیل‌های تشریفاتی یا خطوط مختص خودروهای امدادی را در نظر بگیرید. این مفهوم در مقابل مفهوم راه‌گزینی بسته کوچک قرار می گیرد.