نوای زنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Ringtone symbol.svg

نوای زنگ (به انگلیسی: Ringtone) ، صدایی است که توسط یک تلفن برای نشان دادن تماس های دریافتی یا پیام های متنی ساخته می شود.

زنگ تلفن در واقع زمانی اتفاق می افتد که آن شبکه تماس های دریافتی دارد یا هشدارهایی را به کاربر می دهد . برای تلفن های ثابت سیگنال تماس می تواند یک جریان الکتریکی تولید شده توسط سوئیچ یا تبادل که به تلفن متصل است ، باشد . برای تلفن های موبایل ، شبکه یک پیام را به تلفن که نشان دهنده ی یک تماس دریافتی است می فرستد.

یک "زنگ" تلفن ؛ صدای تولید شده از یک تماس است که در واقعیت این اصطلاح نمایانگر یک مکانیزم زنگ شامل زنگ های متال و یک زبانه ی الکترومغناطیسی است که منجر به تولید صدای زنگ می شود.

سیگنال الکتریکی مذکور به یکسری الکترومگنتهایی که به سرعت حرکت می کنند ، مجهز شده که ضربه هایی را منتشر می کنند و در نهایت به صدای زنگ منجر می شوند و توجه ما را به خود جلب می کند.

این سیستم زنگ الکترومغناطیسی هنوز هم به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد . سیگنال زنگ‌های ارسال شده به یک تلفن مشتری در شمال آمریکا ۹۰ ولت AC در یک فرکانس ۲۰ هرتزی است .

در اروپا این میزان حدوداً بین ۶۰ تا ۹۰ volts AC در فرکانس ۲۵ هرتز است . برخی از خطوط در ایالات متحده نیز تحت فرکانس های چندگانه (۲۰/۳۰/۴۰ Hz ، ۲۲/۳۳/۴۴ Hz و ... ) مورد استفاده قرار می گیرند و امکان زنگ انتخابی را فراهم می کنند .

منابع[ویرایش]