صندل (پاافزار)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صندل پاشنه بلند
صندل مردانه
یک صندل قدیمی کشف شده در اسپانیا - ۵ یا ۶ هزار سال قبل از میلاد

صندل (به انگلیسی: sandals) نوعی پاافزار رو باز و سبک است که معمولاً با بندی که در پشت مچ پا قرار می‌گیرد پوشیده می‌شوند. صندل‌ها به دلیل راحتی در مناطق گرم محبوبیت فراوانی در بین مردم دارد.

تاریخچه[ویرایش]

قدیمی‌ترین صندل کشف شده مربوط می‌شود به غار راک‌فورت در ایالت اورگن کشور آمریکا که قدمت آن ده هزار سال تخمین زده شده‌ است.[۱]

در یونان باستان صندل را با استفاده از شاخ و برگ گیاهان می‌ساختند که بازیگران کمدی و فیلسوفان از آن استفاده می‌کردند. گاهی برای ضخامت بیشتر صندل از چوب پنبه نیز استفاده می‌کردند.[۲]

مصریان باستان نیز صندل را از برگ‌های درخت نخل و پاپیروس می‌ساختند.[۳] این‌گونه صندل در مجسمه‌های مصریان نیز دیده شده‌ است.

ساخت[ویرایش]

صندل‌ها ممکن است از چرم، پلاستیک، چوب، طناب یا دیگر مواد ساخته شوند. معمولاً صندل با یک یا دو بند که در پشت پا یا بین انگشتان پا قرار می‌گیرد طراحی می‌شود. صندل‌ها در اندازه‌ها و مدل های متنوعی به صورت لژدار، تخت، بنددار، انگشتی، پاشنه کوتاه یا پاشنه بلند نیز تولید می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

  1. Robbins, William G. (2005). Oregon: This Storied Land. Oregon Historical Society Press. ISBN 0987595-286-0. {{cite book}}: Check |isbn= value: length (help)
  2. Serv. in Virg. Ed. II. cc. (cited by Yates)
  3. Wilkinson, Manners and Customs vol. iii. p. 336. (cited by Yates)