سوسپانسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوسپانسیون یا تعلیق[۱] یا آویزش[۲] به مخلوط کلوئیدی جامد در مایع گفته می‌شود. به مخلوط غیرهمگنی که از پخش شدن ذرات جامد در مایع به وجود می‌آید ( يا مايع در گاز )سوسپانسیون می‌گویند، مانند خاکشیر در آب، شربت آنتی بیوتیک، شربت معده، دوغ، آبلیمو، آب گل آلود.

سوسپانسیون‌ها در حال عادی ناپایدار هستند و پس از مدتی نگهداری در حالت سکون، کلوئیدها لخته شده (coagulate) و ته‌نشین می‌شوند در اثر این پدیده فاز مایع از جامد جدا می‌شود. برای پایدار سازی امولسیون‌ها از مواد دفلوکولانت استفاده می‌شود.

سوسپانسیون‌ها ویژگی‌هایی دارند که عبارتند از:

  1. محلول کدری هستند چون مولکول‌های ماده حل شونده از حلال بزرگ ترند و به همین علت نور از آن‌ها عبور نمی‌کند.
  2. ناپایدار هستند، یعنی پس از زمان کوتاهی ذرات جامد از مایع جدا شده و ته ظرف جمع می‌شوند.
  3. ذرات مولکول‌های حل شونده بسیار بزرگ‌تر از مولکول‌های حلالند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «تعلیق» [شیمی] هم‌ارزِ «سوسپانسیون» (به انگلیسی: suspension)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «فارسی (ا-ر)»، در (۱۳۷۶-۱۳۸۵)، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۷-۱ (ذیل سرواژهٔ تعلیق) 
  2. هاجری، سید ضیاءالدین. فرهنگ بیست هزار. نشر به آفرین.