کنفرانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کُنفِرانس (به فرانسوی: Conference) کانفِرِنس (به انگلیسی: Conference، /ˈkɑːn.fɚ.əns/) یا همایش به یک نوع تجمع گفته می‌شود که راجع به یک موضوع بحث یا سخنرانی می‌کنند.

معنی واژه‌ی کنفرانس در لغتنامه دهخدا به این صورت آمده است:
کنفرانس . [ ک ُ ف ِ ](فرانسوی ، اِ) اجتماع گروهی از متخصصان فن برای شور و بحث در مسائل فنی؛ اجتماع سیاستمداران، رؤسای دول و وزیران، به منظور حل یک مسئله سیاسی، داخلی یا بین‌المللی.

فرهنگ فارسی معین نیز واژهٔ کنفرانس را به این صورت تعریف کرده‌ است:
(کُ فِ) [ فر. ] (اِ.) انجمن سیاسی که از سران دولت یا نمایندگان سیاسی آنان تشکیل شود؛ جلسه‌ای رسمی با تعداد شرکت کنندگان معدود که در آن یک یا چند نفر سخنرانی می‌کنند و پس از بحث و مذاکره تصمیماتی اتخاذ و گاه قطعنامه‌ای صادر می‌شود، اجلاس، فراهمایی.

فرهنگستان زبان فارسی [۱] معنی واژه‌ی همایش را به این صورت تعریف می‌کند:
«نشست‌هایی که شرکت‌کنندگان در آن‌ها نمایندگان دولت‌ها و سازمان‌ها یا متخصصان امور فرهنگی و ادبی و اجتماعی و سیاسی هستند و برای بحث و تبادل نظر و تصمیم‌گیری درباره‌ی موضوعی خاص گرد هم می‌آیند. چنین نشست‌هایی در سطح ملی یا بین‌المللی و به‌صورت دائمی یا موقت، برگزار می‌شوند».

اصول و مبانی کنفرانس[۲] [ویرایش]

اصول و مبانی کنفرانس، نام کتابی است که در سه فصل به نحوه ارائه و کنفرانس اشاره میکند. این کتاب نوشته امید مرادی است. از ویژگی های بارز این کتاب، میتوان به خلاصه بودن مطالب و گویایی و سهولت در استفاده اشاره کرد. این کتاب شامل سه فصل است:

  • آمادگی برای کنفرانس
  • ارائه ای بی نقص
  • بحران

در نخستین بخش این کتاب، کنفرانس راهی برای ارائه مطالب و انتقال مفاهیم به مخاطب تعریف شده است.

نحوه برگزاری کنفرانس[۳][ویرایش]

کنفرانسها در سالهای گذشته فقط به صورت حضوری (فیزیکی) برگزار می شدند ولی در سالهای اخیر با پیشرفت تکنولوژی های ارتباطی سفارشی سازی شده، و نرم افزارهایی تخصصی ویدیو کنفرانس، امکان برگزاری در بستر مجازی نیز برای کنفرانسها فراهم گردیده است. در حال حاضر کنفرانسها به سه صورت برگزار می شوند:

  • کنفرانسهای حضوری: در این نوع از کنفرانسها، شرکت کنندگان با حضور در یک محل برگزاری (سالن کنفرانس) به مذاکره و تبادل نظر می پردازند.
  • کنفرانسهای مجازی: در این روش برگزاری، شرکت کنندگان فقط به صورت مجازی در همایش شرکت میکنند و نیازی به حضور فیزیکی در محل برگزاری نیست و اصولا محلی برای حضور وجود ندارد.
  • کنفرانسهای ترکیبی (Hybrid Events): در این روش برگزاری، کنفرانس اصلی در سالن برگزاری با حضور تعدادی از متخصصان و شرکت کنندگان برگزاری می شود ولی همزمان امکان شرکت در کنفرانس به صورت مجازی نیز وجود دارد و شرکت کنندگانی که به دلایل متعدد امکان حضور در محل برگزاری را ندارند، می توانند از طریق زیر ساخت مجازی، وارد سالن همایش شده و به سخنرانی ها گوش دهند و یا در بحث ها شرکت نمایند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب پارسی، دفتر نخست تا دوازدهم
  2. نام کتابی از امید مرادی
  3. «روشهای مختلف برگزاری کنفرانس». confref.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۵.