مصالحه ۱۸۵۰
مصالحهٔ ۱۸۵۰ (انگلیسی: Compromise of 1850) مجموعه‌ای از پنج قانون بود که کنگره ایالات متحده آمریکا در سپتامبر ۱۸۵۰ برای کاهش بحران سیاسی میان ایالات آزاد و ایالات برده‌دار تصویب کرد. زمینه این بحران پس از جنگ آمریکا و مکزیک و واگذاری سرزمین‌های وسیعی از مکزیک به ایالات متحده بر پایهٔ معاهده گوادالوپه ایدالگو در ۱۸۴۸ شکل گرفت. مسئله اصلی این بود که آیا برده‌داری در سرزمین‌های تازه به دست آمده مجاز خواهد بود یا نه. درخواست کالیفرنیا برای پیوستن به اتحادیه به عنوان یک ایالت آزاد نیز موازنهٔ سیاسی میان ایالات آزاد و برده‌دار در مجلس سنا را به مسئله‌ای فوری تبدیل کرد. هم‌زمان، اختلاف بر سر مرز تگزاس و قلمرو نیومکزیکو و مسئله بردگان فراری بر تنش میان شمال و جنوب می‌افزود. هنری کلی، سناتور کنتاکی، در ۲۹ ژانویه ۱۸۵۰ مجموعه‌ای از هشت قطعنامه را برای حل هم‌زمان این اختلافات پیشنهاد کرد. طرح اولیهٔ او که چند موضوع را در یک لایحهٔ بزرگ گرد آورده بود در سنا شکست خورد، اما استیون ای. داگلاس از ایلینوی اجزای اصلی آن را به صورت لوایح جداگانه مطرح کرد و هر پنج بخش اصلی در سپتامبر همان سال به تصویب رسیدند.[۱][۲]
پنج قانون مصالحه هر یک بخشی از اختلافات را هدف قرار می‌دادند. کالیفرنیا به عنوان یک ایالت آزاد به اتحادیه پذیرفته شد. قلمروهای نیومکزیکو و یوتا تشکیل شدند، بدون آنکه کنگره هنگام تشکیل آنها برده‌داری را مستقیماً ممنوع یا الزامی کند و وضعیت آن در آینده بر پایهٔ تصمیم ساکنان و روند تشکیل دولت ایالتی تعیین می‌شد. اختلاف مرزی تگزاس نیز حل شد و تگزاس در برابر دریافت ۱۰ میلیون دلار از دولت فدرال از ادعاهای خود نسبت به بخش بزرگی از سرزمین‌های مورد اختلاف در غرب صرف نظر کرد.[۳] تجارت برده در واشینگتن، دی.سی. ممنوع شد، هرچند خود برده‌داری در پایتخت ممنوع نشد. در مقابل، کنگره قانون بردگان فراری ۱۸۵۰ را نیز تصویب کرد که اختیارات دولت فدرال را برای بازداشت و بازگرداندن افرادی که از بردگی گریخته بودند افزایش می‌داد. مأموران فدرال و مقام‌های محلی حتی در ایالات آزاد موظف به اجرای این قانون بودند و کمک به فرار افراد برده می‌توانست مجازات کیفری و جریمه در پی داشته باشد. این بخش از مصالحه یکی از مهم‌ترین امتیازهایی بود که سیاستمداران جنوب به دست آوردند و در سال‌های بعد به یکی از مناقشه‌برانگیزترین اجزای توافق تبدیل شد.[۱][۴]
مصالحهٔ ۱۸۵۰ بحران فوری بر سر سرزمین‌های تازه را فرو نشاند و برای مدتی امکان ادامه سازش سیاسی میان شمال و جنوب را فراهم کرد، اما اختلاف بنیادی دربارهٔ گسترش برده‌داری را حل نکرد. قانون بردگان فراری به جای کاهش تنش، مخالفت با برده‌داری را در بخش‌هایی از شمال تشدید کرد و مسئله برده‌داری را حتی در ایالاتی که خود آن را ممنوع کرده بودند به موضوعی مستقیم در سیاست و زندگی عمومی تبدیل ساخت.[۱] چهار سال بعد، قانون کانزاس نبراسکا که بار دیگر با ابتکار استیون داگلاس تصویب شد، به ساکنان قلمروهای کانزاس و نبراسکا اجازه داد درباره برده‌داری تصمیم بگیرند و محدودیت جغرافیایی ایجادشده بر پایه مصالحه میسوری را عملاً کنار گذاشت. مهاجرت طرفداران و مخالفان برده‌داری به کانزاس سپس به دوره‌ای از خشونت معروف به کانزاس خونین انجامید. از این رو، مصالحه ۱۸۵۰ بیشتر توافقی موقت برای مهار بحران سیاسی بود تا راه‌حلی پایدار برای مسئله برده‌داری. این مصالحه توانست رویارویی فوری را به تأخیر بیندازد، اما اختلاف‌هایی را که در نهایت به جنگ داخلی آمریکا انجامید از میان نبرد.[۵][۶]
نگارخانه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
هنری کلی، سناتور کنتاکی و از طراحان اصلی مصالحه
گسترش ایالات آزاد و برده‌دار در ایالات متحده میان ۱۷۸۹ و ۱۸۶۱
نقشهٔ ایالات آزاد و برده‌دار ایالات متحده
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- 1 2 3 "Compromise of 1850 (1850)". National Archives (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
- ↑ "Clay's Last Compromise". United States Senate (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
- ↑ "Constitutional Amendments, Treaties, and Major Acts of Congress". United States House of Representatives: History, Art and Archives (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
- ↑ "Fugitive Slaves". National Archives (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
- ↑ "The Civil War: The Senate's Story". United States Senate (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
- ↑ "Compromise of 1850: Primary Documents in American History". Library of Congress (in English). Retrieved 4 اکتبر 2026.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
- ایالات متحده آمریکا در ۱۸۵۰ (میلادی)
- برده‌داری در ایالات متحده آمریکا
- تاریخ توسعهطلبی ایالات متحده آمریکا
- تاریخچه ایالات متحده آمریکا (۱۸۴۹-۱۸۶۵)
- تگزاس در ۱۸۵۰ (میلادی)
- ریاستجمهوری میلارد فیلمور
- سی و یکمین کنگره ایالات متحده
- سیاستهای آمریکا در ۱۸۵۰ (میلادی)
- قانون در ۱۸۵۰ (میلادی)
- قلمرو نیومکزیکو در ۱۸۵۰ (میلادی)
- قلمرو نیومکزیکو
- قلمرو یوتا در ۱۸۵۰ (میلادی)
- قلمرو یوتا
- کالیفرنیا در ۱۸۵۰ (میلادی)
- گسترش برده‌داری در ایالات متحده آمریکا
- سپتامبر ۱۸۵۰ (میلادی)