جان جی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جان جی
John Jay (Gilbert Stuart portrait).jpg
پرتره جان جی اثر استوارت گیلبرت
۲مین وزیر امور خارجه ایالات متحده
گمارندهکنگره کنفدراسیون
پس ازرابرت لیوینگستون
پیش ازتوماس جفرسون
سفیر ایالات متحده اسپانیا
سفیر ایالات متحده در فرانسه
اولین رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۱۷۸۹ – ۱۷۹۵
اطلاعات شخصی
زاده۱۲ دسامبر ۱۷۴۵
نیویورک سیتی، نیویورک
درگذشت۱۷ مهٔ ۱۸۲۹ (۸۳ سال)
بدفورد، نیویورک
ملیت ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسیرهبر حزب فدرالیست (۱۸۰۱-۱۷۹۵)
همسر(ان)سارا لیوینگستون
فرزندانپیتر، سوزان، ماریا, آن، ویلیام، سارا لوئیزا
محل
تحصیل
دانشگاه کلمبیا
شغلدولت‌مند، قاضی، سیاستمدار
تخصصاز انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا
مذهبکلیسای اسقفی
امضا

جان جِی (به انگلیسی: John Jay) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵ در نیویورک - درگذشته ۱۷ مه ۱۸۲۹ در وستچستر، نیویورک) سیاست‌مدار، دولت‌مند، قاضی و رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا و از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا است.

جی در دوران انقلاب آمریکا به عنوان سفیر در فرانسه و اسپانیا حضور داشت. در سال ۱۷۷۷ در نوشتن مقالات فدرالیست به الکساندر همیلتون و جیمز مدیسون کمک کرد. او از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۵ به عنوان اولین رئیس دیوان عالی ایالات متحده انجام وظیفه کرد و در مقام رهبر حزب فدرالیست در سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ به عنوان فرماندار ایالت نیویورک نیز انتخاب شد.

جی همچنین از مخالفان برده‌داری نیز به شمار می‌رفت و در سال ۱۷۹۹ توانست پس از دو بار تلاش ناموفق قانون رهایی بردگان را به تصویب مجلس نیویورک برساند.

منابع[ویرایش]