جان جی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جان جی
پرتره جان جی اثر استوارت گیلبرت
۲مین وزیر امور خارجه ایالات متحده
برگزیده توسط کنگره کنفدراسیون
پیش از او: رابرت لیوینگستون
بعد از او: توماس جفرسون
سفیر ایالات متحده اسپانیا
سفیر ایالات متحده در فرانسه
اولین رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۱۷۸۹ – ۱۷۹۵
اطلاعات شخصی
تولد ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵(۱۷۴۵-12-۱۲)
نیویورک سیتی، نیویورک
مرگ ۱۷ مه ۱۸۲۹ میلادی (۸۳ سال)
بدفورد، نیویورک
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی رهبر حزب فدرالیست (۱۸۰۱-۱۷۹۵)
همسر سارا لیوینگستون
فرزندان پیتر، سوزان، ماریا, آن، ویلیام، سارا لوئیزا
محل تحصیل دانشگاه کلمبیا
پیشه دولت‌مند، قاضی، سیاستمدار
تخصص از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا
دین کلیسای اسقفی
امضاء

جان جِی (به انگلیسی: John Jay) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵ در نیویورک - درگذشته ۱۷ مه ۱۸۲۹ در وستچستر، نیویورک) سیاست‌مدار، دولت‌مند، قاضی و رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا و از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا است.

جی در دوران انقلاب آمریکا به عنوان سفیر در فرانسه و اسپانیا حضور داشت. در سال ۱۷۷۷ در نوشتن مقالات فدرالیست به الکساندر همیلتون و جیمز مدیسون کمک کرد. او از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۵ به عنوان اولین رئیس دیوان عالی ایالات متحده انجام وظیفه کرد و در مقام رهبر حزب فدرالیست در سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ به عنوان فرماندار ایالت نیویورک نیز انتخاب شد.

جی همچنین از مخالفان برده‌داری نیز به شمار می‌رفت و در سال ۱۷۹۹ توانست پس از دو بار تلاش ناموفق قانون رهایی بردگان را به تصویب مجلس نیویورک برساند.

منابع[ویرایش]