جان جی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جان جی
John Jay (Gilbert Stuart portrait).jpg
پرتره جان جی اثر استوارت گیلبرت
۲مین وزیر امور خارجه ایالات متحده
گمارنده کنگره کنفدراسیون
پس از رابرت لیوینگستون
پیش از توماس جفرسون
سفیر ایالات متحده اسپانیا
سفیر ایالات متحده در فرانسه
اولین رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۱۷۸۹ – ۱۷۹۵
اطلاعات شخص
زاده ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵(۱۷۴۵-12-۱۲)
نیویورک سیتی، نیویورک
درگذشت ۱۷ مه ۱۸۲۹ میلادی (۸۳ سال)
بدفورد، نیویورک
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی رهبر حزب فدرالیست (۱۸۰۱-۱۷۹۵)
همسر(ان) سارا لیوینگستون
فرزندان پیتر، سوزان، ماریا, آن، ویلیام، سارا لوئیزا
محل
تحصیل
دانشگاه کلمبیا
شغل دولت‌مند، قاضی، سیاستمدار
تخصص از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا
مذهب کلیسای اسقفی
امضا

جان جِی (به انگلیسی: John Jay) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۷۴۵ در نیویورک - درگذشته ۱۷ مه ۱۸۲۹ در وستچستر، نیویورک) سیاست‌مدار، دولت‌مند، قاضی و رئیس دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا و از انقلابیون و بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا است.

جی در دوران انقلاب آمریکا به عنوان سفیر در فرانسه و اسپانیا حضور داشت. در سال ۱۷۷۷ در نوشتن مقالات فدرالیست به الکساندر همیلتون و جیمز مدیسون کمک کرد. او از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۵ به عنوان اولین رئیس دیوان عالی ایالات متحده انجام وظیفه کرد و در مقام رهبر حزب فدرالیست در سال‌های ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ به عنوان فرماندار ایالت نیویورک نیز انتخاب شد.

جی همچنین از مخالفان برده‌داری نیز به شمار می‌رفت و در سال ۱۷۹۹ توانست پس از دو بار تلاش ناموفق قانون رهایی بردگان را به تصویب مجلس نیویورک برساند.

منابع[ویرایش]