دانشگاه علم و صنعت ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دانشگاه علم و صنعت ایران
نشان دانشگاه علم و صنعت
نشان دانشگاه علم و صنعت
سردر دانشگاه علم و صنعت
سردر دانشگاه علم و صنعت
شعار هیچ چیز نشدنی نیست
تأسیس ۱۳۰۸ خورشیدی
نوع دانشگاه عمومی
رئیس جبار علی ذاکری
(۲۰ اسفند ۱۳۹۶ تاکنون)[۱]
معاون آموزشی ابوالفضل واحدی
معاون دانشجویی حبیب‌الله اکبری
معاون پژوهشی تورج محمدی
شعبه‌ها تهران، بهشهر، دماوند و نور
هیئت علمی ۴۳۰ نفر[۲]
دانشجویان ۱۱۹۵۷ نفر
کارشناسی ۵۵۲۵
کارشناسی ارشد ۵۴۴۵
دکترا ۹۸۷[۳]
مکان تهران
نشانی نارمک، خیابان حیدرخانی
نام مستعار علموص
وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وب‌گاه www.iust.ac.ir

دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاهی دولتی و کهن‌ترین مؤسسه آموزش عالی در ایران است که هستهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۳۰۸ شکل گرفته‌است.[۴] پردیس اصلی این دانشگاه در تهران واقع است و شعبه‌های آن در شهرهای بهشهر، دماوند و نور قرار گرفته‌اند. این دانشگاه در سال ۲۰۱۶ در رتبه‌بندی تایمز به عنوان «بهترین دانشگاه ایران» و بالاتر از دانشگاه‌های صنعتی شریف و تهران قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵ نیز این دانشگاه به همراه دانشگاه شریف تنها دانشگاه‌های ایرانی در بین ۶۰ دانشگاه برتر آسیا بودند.[۵][۶] رتبه‌بندی سال ۲۰۱۷–۲۰۱۶ کیو اس، دانشگاه علم و صنعت ایران را به عنوان دومین دانشگاه برتر کشور معرفی کرد.[۷][۸][۹][۱۰]

دانشگاه علم و صنعت ایران، تنها دارندهٔ دانشکدهٔ مهندسی راه‌آهن و دانشکدهٔ مهندسی پیشرفت در خاورمیانه و دانشکدهٔ مهندسی خودرو در ایران است؛ همچنین اولین و سال‌ها تنها دانشگاه صنعتی ایران بوده‌است که دارای دانشکدهٔ معماری و شهرسازی بوده و تنها دانشگاه صنعتی در ایران است که به‌طور تخصصی به رشتهٔ توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی، می‌پردازد.

سطح آموزشی بالا از یک سو، و داشتن امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی پیشرفته از سویی دیگر به خصوص در رشته‌های مهندسی عمران، مواد و متالورژی و مکانیک باعث شده تا وجههٔ صنعتی این دانشگاه پررنگ‌تر شود و دانش‌آموختگان آن بتوانند به سرعت جذب واحدهای صنعتی ایران شوند. همچنین اخیراً پروژه‌های نوینی همچون طراحی ماهواره ملی نوید و ظفر علم و صنعت و پروژه سپر ملی دفاع سایبری در مرکز ملی دفاع سایبری کشور همچنین طراحی موتور هواپیماهای جت و طراحی پلتفرم ملی خودرو کلاس B از طرح‌ها و برنامه‌های ملی و ویژه این دانشگاه محسوب می‌شوند.

در حال حاضر حدود ۱۲۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، در رشته‌های مختلف مهندسی و علوم پایه (۴۲ رشتهٔ تخصصی) در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند.

پیشینه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران، در سال ۱۳۰۸، با نام هنر سرای عالی و با هدف ایجاد زمینه‌های لازم برای تحصیلات دورهٔ عالی مهندسی در ایران، تأسیس گردید. محل آن، ابتدا در خیابان سی‌تیر (قوام‌السلطنهٔ سابق) و پس از آن در سال ۱۳۳۶، بعد از اعمال تغییراتی به محل فعلی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، انتقال یافت و به عنوان انستیتوی فناوری تهران (TIT)، به فعالیت خود ادامه داد.

در سال ۱۳۴۱ بار دیگر این مؤسسه دستخوش تحولاتی گردید و ساختمان آن نیز به شمال شرق تهران، به زمینی با مساحت ۴۲۰٬۰۰۰ مترمربع(۴۲ هکتار)، در منطقهٔ نارمک منتقل شد. از آن زمان به بعد هدف اصلی در نظر گرفته‌شده برای آن تربیت دبیر فنی برای تأمین نیروی آموزشی لازم برای هنرستان‌های صنعتی بود. در سال ۱۳۵۱ هنر سرای عالی به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران تغییر نام داد و در نهایت در سال ۱۳۵۷، با توجه به گسترش و تغییرات کیفی کارگاه‌های علمی و آموزشی، از سوی وزارت آموزش عالی وقت به دانشگاه علم و صنعت ایران تبدیل گردید.

این مؤسسه، از بدو تأسیس، چندین بار تغییر نام و مکان داده‌است که مهم‌ترین آن‌ها بدین شرح است:

  • سال ۱۳۰۸: تأسیس با نام هنر سرای عالی در خیابان سی تیر (قوام‌السلطنه)
  • سال ۱۳۳۶: تغییر نام به انستیتو تکنولوژی تهران (TIT)
  • سال ۱۳۴۲: تغییر نام به هنر سرای عالی و انتقال به منطقهٔ نارمک (محل کنونی)
  • سال ۱۳۵۱: تغییر نام به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران
  • سال ۱۳۵۷: ارتقا به دانشگاه علم و صنعت ایران
دانشکده‌های مهندسی برق و مهندسی صنایع و مهندسی پیشرفت

ویژگی‌های خاص دانشگاه علم و صنعت[ویرایش]

- تأسیس تنها دانشکده مهندسی راه‌آهن در خاورمیانه با حمایت شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران

- تأسیس اولین دانشکده مهندسی خودرو در ایران با مشارکت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران

- تأسیس مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات با همکاری وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات

- تأسیس مرکز فناوری عصبی ایران

- تأسیس تنها مؤسسه کامپوزیت ایران با مشارکت نهاد ریاست جمهوری

- راه اندازی سیستم آموزش مجازی و پذیرش دانشجو در سه رشته مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی کامپیوتر – نرم‌افزار و علوم کامپیوتری

- انتخاب دانشگاه به عنوان قطب علمی در سه گروه از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از جمله: الکترونیک، مواد پیشرفته، سازه و سازه‌های هیدرولیکی و مهندسی مکانیک جامدات

- انتشارات پنج مجله تخصصی و بین‌المللی برای اولین بار در کشور

- کسب رتبه اول در میان دانشگاه‌های تخصصی کشور در ارتباط با صنعت

- اولین و تنها گنجینه محصولات تحقیقاتی دانشگاه در بین دانشگاه‌های کشور

- افتتاح و راه اندازی کلینک صنعتی برای اولین بار در کشور در بین دانشگاه‌های فنی و مهندسی[۱۱]

واحدهای وابسته[ویرایش]

واحد اراک[ویرایش]

اکنون این واحد به دانشگاه صنعتی اراک ارتقاء یافته و مستقل از دانشگاه علم و صنعت می‌باشد.

واحد بهشهر[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر، شعبه‌ای از دانشگاه علم و صنعت ایران است که در سال ۱۳۷۳ در شهرستان بهشهر تأسیس شد. در بدو تأسیس سه رشتهٔ مهندسی کامپیوتر (گرایش نرم‌افزارمهندسی صنایع (گرایش تولید صنعتی) و ریاضی کاربردی در این دانشگاه فعال بودند. رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) نیز از سال ۱۳۸۸ به این رشته‌ها اضافه گردید. روند ادارهٔ این واحد تا شهریور ۱۳۸۸ فقط به صورت شبانه بوده‌است. از سال ۱۳۸۸ در دو رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) و ریاضی کاربردی در نوبت روزانه نیز دانشجو پذیرش می‌کند. سرانجام واحد پردیس خودگردان بهشهر در سال ۹۱ به دانشگاه علم و فناوری مازندران ارتقا یافت.

واحد دماوند[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد دماوند در سال ۱۳۸۴ راه‌اندازی شد و برای یک دوره در رشتهٔ مهندسی مکانیک به صورت فراگیر در مقطع کارشناسی فعال شد. طرح توسعه و ایجاد زیرساخت‌های این دانشگاه همچنان ادامه دارد.

واحد نور[ویرایش]

واحد نور دانشگاه علم و صنعت ایران از سال ۱۳۸۳ تأسیس شد. طرح‌های توسعه‌ای این دانشگاه همچنان ادامه دارد. این واحد در حال حاضر در ۱۳ رشته در مقطع کارشناسی ارشد در مجموع دارای حدود ۲۰۰ دانشجو است.

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشکده مهندسی کامپیوتر

دانشگاه علم و صنعت ایران دارای ۱۵ دانشکده، مرکز آموزش الکترونیک و سه گروه مستقل آموزشی فرهنگ و معارف اسلامی، زبان‌های خارجه و تربیت بدنی است.

همچنین سه گروه زبان‌های خارجی، تربیت بدنی و علوم ورزشی و معارف اسلامی هم در این دانشگاه به ارائه واحدهای درسی مرتبط می‌پردازند.

پژوهشکده‌ها و مرکزهای پژوهشی[ویرایش]

دانشکده معماری و شهرسازی

جایگاه دانشگاه در رتبه‌بندی‌های معتبر بین‌المللی[ویرایش]

بر اساس نظام معتبر رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۱۶، دانشگاه علم و صنعت ایران به عنوان دانشگاه اول کشور در جایگاه ۴۷۵ دانشگاه‌های جهان قرار گرفت که بعد از آن دانشگاه صنعتی شریف به عنوان دانشگاه دوم کشور جایگاه ۴۸۳ جهان را به خود اختصاص داد.[۵][۶] همچنین در سال ۲۰۱۷ نیز این دانشگاه به عنوان دانشگاه اول کشور معرفی شد.[۱۲]

در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۷–۲۰۱۶ کیو اس، دانشگاه علم و صنعت ایران به عنوان دومین دانشگاه کشور معرفی شد. همچنین این دانشگاه در میان دانشگاه‌های جهان رتبه ۴۹۱–۵۰۰ را به دست آورد.[۷]

براساس نظام رتبه‌بندی بین‌المللی دانشگاهی لایدن در سال ۲۰۱۶، دانشگاه علم و صنعت ایران رتبه ۴۳۶ رابین دانشگاه‌های برتر جهان کسب کرد. همچنین این دانشگاه در رشته‌های فنی و مهندسی نیز در رتبه ۱۸۹ جهان قرار گرفت.[۸]

در رتبه‌بندی معتبر یواس نیوز اند ورلد ریپورت سال ۲۰۱۶، علوم مهندسی دانشگاه علم و صنعت ایران در رتبه ۱۱۹ جهان و همچنین علوم مواد این دانشگاه در رتبه ۱۹۰ قرار گرفتند.[۱۳]

همچنین بر اساس رتبه‌بندی NTU در سال ۲۰۱۵، این دانشگاه در رشته‌های فنی و مهندسی در رتبه ۱۶۷ جهان و دانشکده مهندسی مکانیک این دانشگاه در جایگاه ۴۸ دانشکده‌های مهندسی مکانیک دانشگاه‌های جهان قرار دارد.[۹][۱۰]

در رتبه‌بندی سال 2018 NTU، دانشگاه علم و صنعت در رشته مهندسی مکانیک رتبه ۴۳ جهان و سوم ایران[۱۴]و در رشته مهندسی عمران رتبه ۱۳۰ جهان و دوم ایران را کسب کرد.[۱۵]

کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت یکی از زاینده‌ترین دانشگاه‌های کشور در مورد تولیدات فرهنگی و برنامه‌های هنری بوده‌است. در ساختار سازمانی دانشگاه علم و صنعت ایران کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه زیر مجموعه امور فرهنگی دانشجویان از معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هستند. طبق اعلام سایت دانشگاه در حال حاضر کانون‌های زیر فعال هستند:[نیازمند منبع]

  • مجمع دانشجویان حزب‌الله دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون تئاتر
  • کانون شعر و ادب
  • کانون فیلم و سیما
  • کانون بهار
  • کانون هلال احمر
  • کانون قرآن و عترت
  • کانون کتاب و کتابخوانی
  • کانون فرهنگ و زبان ملل
  • کانون هنرهای تجسمی
  • کانون پژوهش‌های اجتماعی
  • کانون ایران‌شناسی و گردشگری
  • کانون مهدویت
  • کانون ترویج ارزشهای اسلامی

همکاری‌های بین‌المللی[ویرایش]

در جهت شناخت توانایی‌ها و ظرفیت‌های دانشجویان، دانشگاه علم و صنعت ایران طرح‌های مشترکی را با تعدادی از برجسته‌ترین دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی در سراسر جهان در حال اجرا دارد. از قبیل: برگزاری برنامه‌های مشترک در مقطع تحصیلات تکمیلی، کنفرانس‌های بین‌المللی، تبادل استادان و دانشجویان و تشکیل کلاس‌های برخط به صورت مشترک با دانشگاه‌های خارجی.

دانشگاه علم و صنعت ایران، هم‌اکنون با مؤسسات زیر همکاری بین‌المللی دارد:

همچنین از طریق برنامه‌های انجمن بین‌المللی تبادل دانشجویان برای کسب تجارب فنی، تعدادی از دانشجویان به عنوان کارآموز به مؤسسه‌های تحقیقاتی و آموزشی در آلمان، ترکیه، یونان و اتریش فرستاده شده‌اند. دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو سازمان‌های بین‌المللی ذیل نیز می‌باشد:

مدیران دانشگاه[ویرایش]

دانشکده‌های مهندسی صنایع و مهندسی برق و مهندسی پیشرفت

اسامی رؤسای دانشگاه علم و صنعت ایران از سال ۱۳۵۷ تا کنون به شرح زیر است:

ردیف زمان نام رئیس محل اخذ دکترا رشته
۱ ۱۳۵۷–۱۳۵۹ دکتر جلیل شاهی انگلستان دانشگاه برادفورد مهندسی عمران - حمل و نقل
۲ ۱۳۵۹–۱۳۶۰ دکتر ابراهیم اسرافیلیان انگلستان دانشگاه ساوتامپتون ریاضی
۳ ۱۳۶۰–۱۳۶۱ دکتر ابراهیم ثنایی فرانسه دانشگاه پیر و ماری کوری مهندسی عمران - سازه
۴ ۱۳۶۱–۱۳۶۲ مهندس احد کاظمی ایالات متحده آمریکا دانشگاه اکلاهما مهندسی برق
۵ ۱۳۶۲–۱۳۶۳ دکتر ابراهیم ثنایی فرانسه دانشگاه پیر و ماری کوری مهندسی عمران - سازه
۶ ۱۳۶۳–۱۳۶۴ مهندس محمد ذهبیون ایالات متحده آمریکا آمریکا مهندسی صنایع
۷ ۱۳۶۴–۱۳۶۶ دکتر عباس شولایی فرانسه دانشگاه مون پلیه مهندسی برق
۸ ۱۳۶۶–۱۳۶۸ مهندس احد کاظمی ایالات متحده آمریکا دانشگاه اکلاهما مهندسی برق
۹ ۱۳۶۸–۱۳۷۲ دکتر عباس طائب اتریش دانشگاه فنی گراتس مهندسی شیمی
۱۰ ۱۳۷۲–۱۳۷۶ دکتر محمود ملاباشی کانادا دانشگاه نیوبرانزویک فیزیک
۱۱ ۱۳۷۶ دکتر محمد سلمانی ایران ایران جغرافیای انسانی
۱۲ ۱۳۷۶–۱۳۸۰ دکتر سید جواد ازهری انگلستان دانشگاه منچستر مهندسی برق
۱۳ ۱۳۸۰–۱۳۸۳ دکتر سید محمد شهرتاش ایران دانشگاه صنعتی شریف مهندسی برق
۱۴ ۱۳۸۳–۱۳۸۴ دکتر محمد تقی صالحی انگلستان دانشگاه منچستر مهندسی مواد
۱۵ ۱۳۸۴–۱۳۸۵ دکتر مهدی بید آبادی کانادا دانشگاه مک گیل مهندسی مکانیک
۱۶ ۱۳۸۵–۱۳۹۲ دکتر محمد سعید جبل عاملی ایران دانشگاه تربیت مدرس مهندسی صنایع
۱۷ ۱۳۹۲–۱۳۹۶ دکتر محمدعلی برخورداری بافقی ایالات متحده آمریکا دانشگاه ایالتی میشیگان مهندسی عمران - سازه
۱۷ ۱۳۹۶ دکتر جبار علی ذاکری چین چین مهندسی عمران - راه و ترابری

چهره‌های برجسته[ویرایش]

چهره‌های علمی و صنعتی[ویرایش]

  • محمد باقر نیو، اولین دانش‌آموختهٔ مهندسی در ایران، پایه‌گذار صنعت کاشی و نساجی جدید، صنعت ضرابخانه، صنعت چینی‌سازی، صنعت چای‌کاری در ایران، دانش‌آموخته سال ۱۳۱۱ مهندسی ماشین (برق و ماشین)
  • علی نیو، پایه‌گذار صنعت قند، دانش‌آموختهٔ دانشگاه
  • علی کاوه، چهرهٔ ماندگار رشته مهندسی عمران در اولین همایش، دارای حدود ۳۰۰ مقالهٔ علمی در مجلات بین‌المللی، بیش از ۵ کتاب به زبان انگلیسی و ۲۵ کتاب به زبان فارسی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ عمران
  • فرخ حجت کاشانی، چهره ماندگار مهندسی برق، عضو هیئت علمی دانشکده برق
  • نصرالله بهرام زادگان، پدر علم جوش در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • زهرا محمدی، چهره شاخص در زمینه آنالیز عددی، دانشکده ریاضی (علوم پایه)، عضو هیئت علمی دانشگاه بوستون
  • ابرهیم صادقی، پدر علم ماشین‌افزار در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • منوچهر سالور، پایه‌گذار صنعت سیمان در ایران، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۱۴ مهندسی شیمی
  • جلال حجازی، پایه‌گذار صنعت ریخته‌گری در ایران، چهره ماندگار رشته مهندسی متالورژی در پنجمین همایش، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ مهندسی مواد و متالورژی، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۴۴ مهندسی مواد و متالورژی
  • واهاک کاسپاری مارقوسیان، پدر علم سرامیک در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مواد و متالورژی[۱۷]
جمعی از فارغ التحصیلان

چهره‌های فرهنگی، ادبی و هنری[ویرایش]

رؤسای سایر دانشگاه‌ها و مراکز علمی[ویرایش]

2مسجد الشهدا

چهره‌های سیاسی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رئیس دانشگاه علم و صنعت عزل شد شفاف
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ فوریه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۵ فوریه ۲۰۱۷.
  3. http://www.iust.ac.ir/page.php?slc_lang=fa&sid=1&slct_pg_id=17
  4. http://www.hamshahrionline.ir/news/69785/آشنایی-با-دانشگاه-علم-و-صنعت-ایران
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/2016/world-ranking#!/page/0/length/25/country/30/sort_by/rank_label/sort_order/asc/cols/rank_only
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ http://www.iust.ac.ir/find-112.14457.42577.fa.html
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ http://www.topuniversities.com/university-rankings/world-university-rankings/2016
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ http://www.leidenranking.com/ranking/2016/list
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۶.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۶.
  11. http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=دانشگاه+علم+و+صنعت&SSOReturnPage=Check&Rand=0id=138112210176%23T8. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  12. https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/2017/world-ranking#!/page/0/length/25/country/2388/sort_by/rank_label/sort_order/asc/cols/rank_only
  13. http://www.usnews.com/education/best-global-universities/iran-university-science-technology-505518
  14. http://nturanking.lis.ntu.edu.tw/ranking/BySubject/MechEng. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  15. http://nturanking.lis.ntu.edu.tw/ranking/BySubject/CivilEng. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  16. «IUST Prospectus 2009-2010» (PDF). دانشگاه علم و صنعت ایران. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۱.
  17. «پایه‌گذاران صنایع ایران». دانشگاه علم و صنعت ایران. دریافت‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۱۱.
  18. «تهمینه رضایی میلانی». وبگاه سوره. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  19. ««نگهبان» پیمان اسماعیلی به بازار نشر آمد».
  20. «بلایی که سر نگهبان آمد».
  21. «Gazelle International». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ مه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  22. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  23. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  24. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  25. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  26. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱.
  27. «وبسایت رسمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی».

پیوند به بیرون[ویرایش]