دانشگاه علم و صنعت ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


دانشگاه علم و صنعت ایران
لوگوی رسمی دانشگاه
لوگوی رسمی دانشگاه
تأسیس ۱۳۰۸
نوع دانشگاه عمومی
رئیس محمدعلی برخورداری
(۲۶ آذر ۱۳۹۲ تاکنون)[۱]
معاون آموزشی محسن کلانتر
معاون دانشجویی حبیب‌الله اکبری
معاون پژوهشی تورج محمدی
شعبه‌ها تهران، بهشهر، دماوند و نور
هیئت علمی ۴۱۵ نفر
دانشجویان ۱۱۹۵۷ نفر
کارشناسی ۵۵۲۵
کارشناسی ارشد ۵۴۴۵
دکترا 987[۲]
مکان تهران
وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وب‌گاه http://www.iust.ac.ir

دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاهی دولتی و به اعتقاد برخی اولین مؤسسهٔ آموزش عالی در ایران است که هستهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۳۰۸ شکل‌گرفته است. این دانشگاه در تهران واقع است و شعبه‌های آن در شهرهای اراک، بهشهر، دماوند و نور قرار گرفته‌اند. این دانشگاه در سال ۲۰۱۶ در رتبه‌بندی تایمز به عنوان بهترین دانشگاه ایران و بالاتر از دانشگاه‌های شریف و تهران قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵ نیز این دانشگاه به همراه دانشگاه شریف تنها دانشگاه‌های ایرانی در بین ۶۰ دانشگاه برتر آسیا بودند.[۳][۴] رتبه‌بندی سال ۲۰۱۷–۲۰۱۶ کیو اس، دانشگاه علم و صنعت ایران را به عنوان دومین دانشگاه کشور معرفی کرد.[۵] با وجود اساتید بسیار معروف و مجرب در بسیاری از رشته‌های فنی همچون مهندسی مکانیک و مهندسی برق این دانشگاه یکی از ۳ دانشگاه برتر ایران محسوب می‌شود.[۶][۷][۸]

دانشگاه علم و صنعت ایران، تنها دارندهٔ دانشکدهٔ مهندسی راه‌آهن و دانشکدهٔ مهندسی پیشرفت در خاورمیانه و دانشکدهٔ مهندسی خودرو در ایران است؛ همچنین اولین و سالها تنها دانشگاه صنعتی ایران بوده است که دارای دانشکدهٔ معماری و شهرسازی بوده و تنها دانشگاه صنعتی در ایران است که به طور تخصصی به رشتهٔ توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی، می‌پردازد.

سطح آموزشی بالا از یک سو، و داشتن امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی پیشرفته از سویی دیگر بخصوص در رشته‌های مهندسی عمران، مواد و متالورژی و مکانیک باعث شده تا وجههٔ صنعتی این دانشگاه پررنگ‌تر شود و دانش‌آموختگان آن بتوانند به سرعت جذب واحدهای صنعتی ایران شوند. همچنین اخیراً پروژه‌های نوینی همچون طراحی ماهواره ملی نوید و ظفر علم و صنعت و پروژه سپر ملی دفاع سایبری در مرکز ملی دفاع سایبری کشور همچنین طراحی موتور هواپیماهای جت و طراحی پلتفرم ملی خودرو کلاس B از طرحها و برنامه‌های ملی و ویژه این دانشگاه محسوب می‌شوند.

در حال حاضر حدود ۱۲۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، در رشته‌های مختلف مهندسی و علوم پایه (۴۲ رشتهٔ تخصصی) در این دانشگاه مشغول به تحصیلند.

پیشینه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران، در سال ۱۳۰۸، با نام هنرسرای عالی و با هدف ایجاد زمینه‌های لازم برای تحصیلات دورهٔ عالی مهندسی در ایران، تأسیس گردید. محل آن، ابتدا در خیابان سی‌تیر (قوام‌السلطنهٔ سابق) و پس از آن در سال ۱۳۳۶، بعد از اعمال تغییراتی به محل فعلی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، انتقال یافت و به عنوان انستیتوی فناوری تهران (TIT) هنرسرای عالی فنی، به فعالیت خود ادامه داد.

در سال ۱۳۴۱ بار دیگر این مؤسسه دستخوش تحولاتی گردید و ساختمان آن نیز به شمال شرق تهران، به زمینی با مساحت ۴۲۰٬۰۰۰ مترمربع، در منطقهٔ نارمک منتقل شد. از آن زمان به بعد هدف اصلی در نظر گرفته‌شده برای آن تربیت دبیر فنی برای تأمین نیروی آموزشی لازم برای هنرستان‌های صنعتی بود. در سال ۱۳۵۱ هنرسرای عالی به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران تغییر نام داد و در نهایت در سال ۱۳۵۷، باتوجه به گسترش و تغییرات کیفی کارگاه‌های علمی و آموزشی، از سوی وزارت آموزش عالی وقت به دانشگاه علم و صنعت ایران تبدیل گردید.

این مؤسسه، از بدو تأسیس، چندین بار تغییر نام و مکان داده‌است که مهم‌ترین آن‌ها بدین شرح است:

  • سال ۱۳۰۸: تأسیس با نام هنرسرای عالی در خیابان سی تیر (قوام‌السلطنه)
  • سال ۱۳۳۶: تغییر نام به انستیتو تکنولوژی تهران (TIT)
  • سال ۱۳۴۲: تغییر نام به هنرسرای عالی و انتقال به منطقهٔ نارمک (محل کنونی)
  • سال ۱۳۵۱: تغییر نام به دانشکدهٔ علم و صنعت ایران
  • سال ۱۳۵۷: ارتقا به دانشگاه علم و صنعت ایران
دانشکده مهندسی برق و صنایع

ویژگیهای خاص دانشگاه علم و صنعت[ویرایش]

- تأسیس تنها دانشکده مهندسی راه آهن در خاورمیانه با حمایت شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران

- تأسیس اولین دانشکده مهندسی خودرو در ایران با مشارکت سازمان گسترش و نو سازی صنایع ایران

- تأسیس مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات با همکاری وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات

- تأسیس مرکز فناوری عصبی ایران

- تأسیس تنها مؤسسه کامپوزیت ایران با مشارکت نهاد ریاست جمهوری

- راه اندازی سیستم آموزش مجازی و پذیرش دانشجو در سه رشته مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی کامپیوتر – نرم‌افزار و علوم کامپیوتری

- انتخاب دانشگاه به عنوان قطب علمی در سه گروه از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از جمله: الکترونیک، مواد پیشرفته، سازه و سازه‌های هیدرولیکی

- انتشارات پنج مجله تخصصی و بین‌المللی برای اولین بار در کشور

- کسب رتبه اول در میان دانشگاه‌های تخصصی کشور در ارتباط با صنعت

- اولین و تنها گنجینه محصولات تحقیقاتی دانشگاه در بین دانشگاه‌های کشور

- افتتاح و راه اندازی کلینک صنعتی برای اولین بار در کشور در بین دانشگاه‌های فنی و مهندسی[۹]

واحدهای وابسته[ویرایش]

واحد اراک[ویرایش]

اکنون این واحد به دانشگاه صنعتی اراک ارتقاء و مستقل از دانشگاه علم و صنعت می‌باشد.

واحد بهشهر[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد بهشهر، شعبه‌ای از دانشگاه علم و صنعت ایران است که در سال ۱۳۷۳ در شهرستان بهشهر تأسیس شد. در بدو تأسیس سه رشتهٔ مهندسی کامپیوتر (گرایش نرم‌افزارمهندسی صنایع (گرایش تولید صنعتی) و ریاضی کاربردی در این دانشگاه فعال بودند. رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) نیز از سال ۱۳۸۸ به این رشته‌ها اضافه گردید. روند ادارهٔ این واحد تا شهریور ۱۳۸۸ فقط به صورت شبانه بوده‌است. از سال ۱۳۸۸ در دو رشتهٔ مهندسی برق (گرایش الکترونیک) و ریاضی کاربردی در نوبت روزانه نیز دانشجو پذیرش می‌کند. سرانجام واحد پردیس خودگردان بهشهر در سال ۹۱ به دانشگاه علم و فناوری مازندران ارتقا یافت.

واحد دماوند[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت ایران واحد دماوند در سال ۱۳۸۴ راه‌اندازی شد و برای یک دوره در رشتهٔ مهندسی مکانیک به صورت فراگیر در مقطع کارشناسی فعال شد. طرح توسعه و ایجاد زیرساخت‌های این دانشگاه همچنان ادامه دارد.

واحد نور[ویرایش]

واحد نور دانشگاه علم و صنعت ایران از سال ۱۳۸۳ تأسیس شد. طرح‌های توسعه‌ای این دانشگاه همچنان ادامه دارد. این واحد در حال حاضر در ۱۳ رشته در مقطع کارشناسی ارشد در مجموع دارای حدود ۲۰۰ دانشجو است.[نیازمند منبع]

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشکده مهندسی کامپیوتر

دانشگاه علم و صنعت ایران دارای ۱۵ دانشکده، مرکز آموزش الکترونیک و سه گروه مستقل آموزشی فرهنگ و معارف اسلامی، زبان‌های خارجه و تربیت بدنی است.

همچنین سه گروه زبان‌های خارجی، تربیت بدنی و علوم ورزشی و معارف اسلامی هم در این دانشگاه به ارایه واحدهای درسی مرتبط می‌پردازند.

پژوهشکده‌ها و مرکزهای پژوهشی[ویرایش]

دانشکده معماری و شهرسازی
دانشکده برق

کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه[ویرایش]

دانشگاه علم و صنعت یکی از زاینده‌ترین دانشگاه‌های کشور در مورد تولیدات فرهنگی و برنامه‌های هنری بوده است. پس از انتخابات سال ۱۳۷۶ و بازشدن فضای سیاسی و اهمیت دادن دولت سید محمد خاتمی به تولیدات فرهنگی، کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه دانشگاه علم و صنعت فعالتر شدند. چهار کانون فعال دانشگاه عبارت بودند از:

  • کانون تیاتر دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون موسیقی دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون فیلم دانشگاه علم و صنعت ایران
  • کانون شعر و ادبیات دانشگاه علم و صنعت ایران

با مطرح شدن ایده گفتگوی تمدن‌ها کانون گفتگوی تمدن‌ها و چند کانون فوق برنامه دیگر مانند کانون قرآن و عترت شروع به کار کردند. مدیریت فرهنگی دانشگاه در دوران دولت نهم و دهم تلاش فراوانی برای محدود کردن فعالیت کانون‌ها انجام داد که در نتیجه آن نرخ تولید کانون‌ها به شدت پایین آمد، چند کانون تعطیل شده و بقیه به تعطیلی کشیده شدند. در عین حال کانون‌های بهار، مهدویت و ترویج ارزش‌های اسلامی تشکیل شدند. مدیریت فرهنگی دانشگاه در سال ۱۳۸۴ اساسنامه همه کانون‌های را بصورت خودسرانه تغییر داد. در ساختار سازمانی دانشگاه علم و صنعت ایران کانون‌های فرهنگی و فوق برنامه زیر مجموعه امور فرهنگی دانشجویان از معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هستند. طبق اعلام سایت دانشگاه در حال حاضر کانون‌های زیر فعال هستند که اغلب اجازه کار و برگزاری انتخابات ندارند:[نیازمند منبع]

  • کانون تیاتر
  • کانون شعر و ادب
  • کانون فیلم و سیما
  • کانون بهار
  • کانون هلال احمر
  • کانون قرآن و عترت
  • کانون کتاب و کتابخوانی
  • کانون فرهنگ و زبان ملل
  • کانون هنرهای تجسمی
  • کانون پژوهش‌های اجتماعی
  • کانون ایران شناسی و گردشگری
  • کانون مهدویت
  • کانون ترویج ارزشهای اسلامی

تشکل‌های دانشجویی[ویرایش]

  • انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۲ و با تغییر ریاست دانشگاه علم و صنعت، دانشجویان منتقد و مستقل در پی احیای نهادهایی برآمدند که در دولت‌های نهم و دهم، تعطیل و یا منحل شده بودند. در دانشگاه علم و صنعت چندی پس از تغییر ریاست دانشگاه در آذرماه سال ۹۲، دانشجویان درخواست تأسیس تشکلی تحت عنوان «آرمان» را به هیئت نظارت دانشگاه تقدیم کردند. تلاش برای بازپس‌گیری انجمن اسلامی دانشجویان علم و صنعت که از سال ۸۳ به دلایل اختلافات داخلی شورای مرکزی آن تشکیل نشده بود و در دورهٔ ریاست جبل‌عاملی بر دانشگاه به طور غیرقانونی منحل شده و انتخابات آن برگزار نمی‌شد، با تأیید اساسنامه عناصر وابسته به نهاد رهبری دانشگاه و اتحادیه تحکیم وحدت جعلی، با بن‌بست روبه‌رو شد. پس از آن طیف منتقد دانشگاه درخواست ابتدایی را به «انجمن اسلامی آرمان دانشجویان» تغییر داد و نهایتاً پس از دو سال تلاش و ردصلاحیت‌های پیاپی، نهایتاً آذرماه سال ۹۴، این تشکل تأسیس شد. انتخابات دور اول شورای مرکزی آن اسفندماه سال ۹۴ برگزار شد و ائتلافی تحت عنوان «دموکراسی‌خواهان»، شامل اصلاحطلبان و تحول‌خواهان، اولین شورای مرکزی را تشکیل دادند.

نقشه دانشگاه علم و صنعت

همکاری‌های بین‌المللی[ویرایش]

در جهت شناخت توانایی‌ها و ظرفیت‌های دانشجویان، دانشگاه علم و صنعت ایران طرح‌های مشترکی را با تعدادی از برجسته‌ترین دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی در سراسر جهان در حال اجرا دارد. از قبیل: برگزاری برنامه‌های مشترک در مقطع تحصیلات تکمیلی، کنفرانس‌های بین‌المللی، تبادل اساتید و دانشجویان و تشکیل کلاس‌های برخط به صورت مشترک با دانشگاه‌های خارجی.

دانشگاه علم و صنعت ایران، هم‌اکنون با مؤسسات زیر همکاری بین‌المللی دارد:

همچنین از طریق برنامه‌های انجمن بین‌المللی تبادل دانشجویان برای کسب تجارب فنی، تعدادی از دانشجویان به عنوان کارآموز به مؤسسه‌های تحقیقاتی و آموزشی در آلمان، ترکیه، یونان و اتریش فرستاده شده‌اند. دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو سازمان‌های بین‌المللی ذیل نیز می‌باشد:

حضور آیت الله خامنه‌ای در دانشگاه علم و صنعت

جایگاه دانشگاه در رتبه‌بندی‌های معتبر بین‌المللی[ویرایش]

بر اساس نظام معتبر رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۱۶، دانشگاه علم و صنعت ایران به عنوان دانشگاه اول کشور در جایگاه ۴۷۵ دانشگاه‌های جهان قرار گرفت که بعد از آن دانشگاه صنعتی شریف به عنوان دانشگاه دوم کشور جایگاه ۴۸۳ جهان را به خود اختصاص داد.[۳][۴] همچنین در سال 2017 نیز این دانشگاه به عنوان دانشگاه اول کشور معرفی شد.[۱۱]

در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۷–۲۰۱۶ کیو اس، دانشگاه علم و صنعت ایران به عنوان دومین دانشگاه کشور معرفی شد. همچنین این دانشگاه در میان دانشگاه‌های جهان رتبه ۴۹۱–۵۰۰ را به دست آورد.[۵]

براساس نظام رتبه‌بندی بین‌المللی دانشگاهی لایدن در سال ۲۰۱۶، دانشگاه علم و صنعت ایران رتبه ۴۳۶ رابین دانشگاه‌های برتر جهان کسب کرد. همچنین این دانشگاه در رشته‌های فنی و مهندسی نیز در رتبه ۱۸۹ جهان قرار گرفت.[۶]

در رتبه‌بندی معتبر یواس نیوز اند ورلد ریپورت سال ۲۰۱۶، علوم مهندسی دانشگاه علم و صنعت ایران در رتبه ۱۱۹ جهان و همچنین علوم مواد این دانشگاه در رتبه ۱۹۰ قرار گرفتند.[۱۲]

همچنین بر اساس رتبه‌بندی NTU در سال ۲۰۱۵، این دانشگاه در رشته‌های فنی و مهندسی در رتبه ۱۶۷ جهان و دانشکده مهندسی مکانیک این دانشگاه در جایگاه ۴۸ دانشکده‌های مهندسی مکانیک دانشگاه‌های جهان قرار دارد.[۷][۸]

مدیران دانشگاه[ویرایش]

  1. دکتر جلیل شاهی؛ از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ به مدت ۲ سال ریاست دانشگاه علم و صنعت را بر عهده داشت.
  2. دکتر ابراهیم اسرافیلیان؛ تنها یک سال رئیس دانشگاه بود. وی از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ این مسئولیت را بر عهده داشت.
  3. دکتر ابراهیم ثنایی؛ نیز تنها یکسال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. وی از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱ رئیس علم و صنعت بود.
  4. مهندس احد کاظمی؛ از دیگر مدیران یکساله دانشگاه است. این رئیس دانشگاه نیز تنها از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۲ مسئولیت دانشگاه را بر عهده داشت.
  5. دکتر ابراهیم ثنایی؛ مجدداً به مدت یک‌سال از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۳ ریاست دانشگاه را به عهده گرفت.
  6. مهندس محمد ذهبیون؛ از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۴ به مدت یک‌سال مدیریت دانشگاه را بر عهده داشت.
  7. دکتر عباس شولایی؛ از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶ به مدت دو سال رئیس علم و صنعت بود.
  8. مهندس احد کاظمی؛ از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ به مدت دو سال رئیس دانشگاه بود.
  9. دکتر عباس طائب؛ از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به مدت ۴ سال رئیس دانشگاه بود.
  10. دکتر محمود ملاباشی؛ از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ به مدت چهار سال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت. ملاباشی در دولت نهم معاون دانشجویی وزیر علوم بود.
  11. دکتر محمد سلمانی؛ در سال ۱۳۷۶ تنها یکسال رئیس دانشگاه بود.
  12. دکتر سید جواد ازهری؛ از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ به مدت ۴ سال رئیس دانشگاه بود.
  13. دکتر سید محمد شهرتاش؛ از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ به مدت ۳ سال ریاست دانشگاه را بر عهده داشت.
  14. دکتر محمد تقی صالحی؛ ایشان با رای استادان دانشگاه و در راستای استقلال بیشتر دانشگاه‌های کشور گزیده شد. وی از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ رئیس دانشگاه بود. او پس از سخنرانی دکتر ابراهیم یزدی ودر دانشگاه، توسط اعضای بسیج دانشجویی به تحریک نماینده ولی فقیه مورد ضرب و شتم قرار گرفت و با روی کار آمدن دولت نهم از این سمت برکنار شد.[۱۳][۱۴][۱۵]
  15. دکتر مهدی بید آبادی؛ از دیگر روسایی است که دوران مدیریت بسیار کوتاهی داشت. این رئیس دانشگاه تنها یکسال مدیریت این دانشگاه را بر عهده داشت. وی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ رئیس دانشگاه بود.
  16. دکتر محمد سعید جبل عاملی؛ از ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۹۲ مدیر دانشگاه بود.[۱۶]
  17. دکتر محمدعلی برخورداری بافقی؛ از ۲۷ آذر ۱۳۹۲ ریاست این دانشگاه را بر عهده دارد.[۱۷]
دانشکده مهندسی صنایع و برق

چهره‌های برجسته[ویرایش]

چهره‌های علمی و صنعتی[ویرایش]

  • محمد باقر نیو، اولین دانش‌آموختهٔ مهندسی در ایران، پایه‌گذار صنعت کاشی و نساجی جدید، صنعت ضرابخانه، صنعت چینی‌سازی، صنعت چای‌کاری در ایران، دانش‌آموخته سال ۱۳۱۱ مهندسی ماشین (برق و ماشین)
  • علی نیو، پایه‌گذار صنعت قند، دانش‌آموختهٔ دانشگاه
  • علی کاوه، چهرهٔ ماندگار رشته مهندسی عمران در اولین همایش، دارای حدود ۳۰۰ مقالهٔ علمی در مجلات بین‌المللی، بیش از ۵ کتاب به زبان انگلیسی و ۲۵ کتاب به زبان فارسی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ عمران
  • فرخ حجت کاشانی، چهره ماندگار مهندسی برق، عضو هیئت علمی دانشکده برق
  • نصرالله بهرام زادگان، پدر علم جوش در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • زهرا محمدی، چهره شاخص در زمینه آنالیز عددی، دانشکده ریاضی (علوم پایه)، عضو هیئت علمی دانشگاه بوستون
  • ابرهیم صادقی، پدر علم ماشین‌افزار در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده صنایع
  • منوچهر سالور، پایه‌گذار صنعت سیمان در ایران، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۱۴ مهندسی شیمی
  • جلال حجازی، پایه‌گذار صنعت ریخته‌گری در ایران، چهره ماندگار رشته مهندسی متالورژی در پنجمین همایش، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ مهندسی مواد و متالورژی، دانش‌آموختهٔ سال ۱۳۴۴ مهندسی مواد و متالورژی
  • واهاک کاسپاری مارقوسیان، پدر علم سرامیک در ایران، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مواد و متالورژی[۱۸]
جمعی از فارغ التحصیلان

چهره‌های فرهنگی، ادبی و هنری[ویرایش]

رؤسای سایر دانشگاه‌ها و مراکز علمی[ویرایش]

2مسجد الشهدا

چهره‌های سیاسی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. رئیس دانشگاه علم و صنعت عزل شد شفاف
  2. http://www.iust.ac.ir/page.php?slc_lang=fa&sid=1&slct_pg_id=17
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/2016/world-ranking#!/page/0/length/25/country/30/sort_by/rank_label/sort_order/asc/cols/rank_only
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ http://www.iust.ac.ir/find-112.14457.42577.fa.html
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ http://www.topuniversities.com/university-rankings/world-university-rankings/2016
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ http://www.leidenranking.com/ranking/2016/list
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ http://nturanking.lis.ntu.edu.tw/DataPage/countries.aspx?query=Engineering&country=Iran&y=2015
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ http://nturanking.lis.ntu.edu.tw/DataPage/countries.aspx?query=MechanicalEngineering&country=Iran&y=2015
  9. . http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=دانشگاه+علم+و+صنعت&SSOReturnPage=Check&Rand=0id=138112210176%23T8. 
  10. «IUST Prospectus 2009-2010». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۱۱. 
  11. https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/2017/world-ranking#!/page/0/length/25/country/2388/sort_by/rank_label/sort_order/asc/cols/rank_only
  12. http://www.usnews.com/education/best-global-universities/iran-university-science-technology-505518
  13. «دانشجویان بر ضرورت تعطیلی فعالیت بسیج دانشجویی و پاسخگویی نهاد رهبری تأکید کردند». 
  14. «رئیس دانشگاه علم و صنعت حادثه مضروب شدن خود را بخشی از مخالفت جناح راست جمهوری اسلامی با انتخابی شدن روسای دانشگاه‌ها دانست». 
  15. «اعتراض رئیس دانشگاه علم و صنعت به گزارش کمیته تحقیق مجلس دربارهٔ ضرب و شتم خود توسط عناصر سپاه بسیج». 
  16. «دانشگاه علم و صنعت؛ 16 رئیس در 31 سال». روزنامه همشهری. 
  17. «سعید جبل‌عاملی با حکم وزیر علوم عزل و برخورداری سرپرست دانشگاه علم و صنعت شد.». خبر گزاری تسنیم. 
  18. «پایه گذاران صنایع ایران». دانشگاه علم و صنعت ایران. بازبینی‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۱۱. 
  19. «تهمینه رضایی میلانی». وب‌گاه سوره. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  20. ««نگهبان» پیمان اسماعیلی به بازار نشر آمد». 
  21. «بلایی که سر نگهبان آمد». 
  22. «Gazelle International». 
  23. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  24. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  25. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  26. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 
  27. «مصوبهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی». دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۱. 

پیوند به بیرون[ویرایش]