اتحادیه ایبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Iberian Union
Unión Ibérica
União Ibérica

 

 

1580–1640
 

 

Full ornamented coat of arms of فیلیپ دوم (اسپانیا)، inserting the coat of arms of Portugal over those of Castile and León و تاج آراگون.
پرچم نشان نظامی
Map of the Spanish-Portuguese Empire in 1598.

     Territories administered by the Council of Castile      Territories administered by the Council of Aragon      Territories administered by the Council of Portugal      Territories administered by the Council of Italy      Territories administered by the Council of the Indies      Territories appointed to the Council of Flanders

پایتخت مادرید (de facto)
زبان‌(ها) زبان اسپانیایی و زبان پرتغالی
دین کلیسای کاتولیک
دولت پادشاهی مطلقه under اتحاد شخصی
فهرست پادشاهان اسپانیا
 - 1580-1598 فیلیپ دوم (اسپانیا)
 - 1598–1621 فیلیپ سوم (اسپانیا)
 - 1621–1640 فیلیپ چهارم (اسپانیا)
تاریخچه
 - War of the Portuguese Succession 25 August 1580
 - Portuguese Restoration War 1 December 1640
یکای پول Spanish real و Portuguese real
آبی نشان‌دهندهٔ قلمرو پرتغال و سرخ نشان‌گر قلمرو اسپانیا در خلال اتحاد دودمانی این دو کشور

اتحادیهٔ ایبری یک اتحاد خاندانی میان پادشاهی پرتغال و پادشاهی اسپانیا میان سال‌های ۱۵۸۰ تا ۱۶۴۰ میلادی بود. این اتحادیه امپراتوری پرتغال و امپراتوری اسپانیا را زیر فرمان پادشاهان دودمان هابسبورگ اسپانیا - فیلیپ دوم، فیلیپ سوم و فیلیپ چهارم - درمی‌آورد. این اتحاد نتیجه بحران جانشینی پرتغال و جنگ متعاقب آن بود. اتحادیه ۶۰ سال پایدار ماند و سرانجام در پی جنگ احیای پرتغال و استقرار دودمان براگانسا به عنوان خاندان پادشاهی تازه، پرتغال فروپاشید.

در پی این اتحادیه همهٔ نهادهای سیاسی و اقتصادی پرتغال اتحاد خود را حفظ کردند و تنها نقطهٔ تلاقی و اشتراک این اتحاد شخص پادشاه بود. اتباع هر امپراتوری هم در دیگری بیگانه شناخته می‌شدند.

برآمدن و برافتادن اتحادیه[ویرایش]

با مرگ سباستیندر ۱۵۷۸ میلادی، عمر دودمان اویش هم به سر آمد. پس از او کاردینال انریکی ۷۰ ساله به جانشینی‌اش رسید. با مرگ انریکی میان مدعیان پادشاهی بحرانی پدیدآمد. سه نفر از جمله آنتونیو، دوشس کترینه و فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا، که همگی نوه‌های مانوئل اول بودند. در این میان آنتونیو خود را پادشاه خواند، گروهی از شورای حکومتی که پیشتر از فیلیپ دوم پشتیبانی کرده بودند، بدو پناه بردند. فیلیپ به پرتغال لشکر کشید و هواخواهان آنتونیو را شکست داد. او خود را پادشاه پرتغال فیلیپ یکم خواند و دودمان فلیپه را بنیاد نهاد. سپس آلبرشت هفتم را نایب‌السلطنه پرتغال نمود و در مادرید هم شورای پرتغال را برای دادن مشاوره بدو در امور مربوط به این کشور به راه انداخت.

پرتغال زیر پادشاهی فیلیپ دوم و پسرش فیلیپ سوم استقلال داخلی خود را حفظ نمود و اقتصاد، پول، دولت و قوانین پرتغال نیز پاس داشته شد.

ولی با پادشاهی فیلیپ چهارم رویهٔ تازه‌ای پی‌گرفته شد. مالیات‌ها بر پرتغالیان افزایش یافت. از ارج بزرگان پرتغالی در کرتس خنرالس (مجلس اسپانیا) کاسته شد و اسپانیایی‌ها بسیاری از مشاغل پرتعال را اشغال کردند. فیلیپ چهارم کوشید تا از قدرت بزرگان پرتغال بکاهد و این کشور را به صورت وفادار به خود درآورد. مجموعه‌ای از اختلافات دیگر نیز رخ داد. سرانجام مردمان پرتغال از ژان چهارم برای رسیدن به پادشاهی پشتیبانی کردند. جنگ احیای پرتغال برای کوتاه کردن دست اسپانیا آغاز شد. در آن زمان نیروهای زبده اسپانیا در مرزهای فرانسه درگیر بودند و بنا بر این نتوانستند کمکی به اسپانیایی‌های مستقر در پرتغال برسانند. ژان چهارم پیروزی‌های قاطعی به دست آورد و به تقویت نیروها و مواضعش پرداخت. او روابط حسنه‌ای را با انگلستان آغازید. سپس کوشید با اسپانیا آشتی کند، ولی این کوشش‌ها تا زمان جانشینش آلفونسوی ششم (پرتغال) میسر نشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Iberian Union," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iberian_Union&oldid=756114874 (accessed February 1, 2017).