ایوان بونین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ایوان الکسیویچ بونین)
پرش به: ناوبری، جستجو
ایوان بونین
Ivan Bunin-1901.jpg
نام اصلی ایوان الکسیویچ بونین
زادروز ۲۲ اکتبر ۱۸۷۰(۱۸۷۰-10-۲۲)
وورونژ، امپراتوری روسیه
مرگ ۸ نوامبر ۱۹۵۳ میلادی (۸۳ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت روسیه روسی
محل زندگی پاریس
جایگاه خاکسپاری گورستان روسی سن‌ژنوف‌د-بوا در حومهٔ پاریس
پیشه نویسنده، شاعر
امضا Ivan Bunin (signature).jpg
بونین و همسرش

ایوان الکسی‌ویچ بونین (به روسی: Ива́н Алексе́евич Бу́нин) ‏(۲۲ اکتبر ۱۸۷۰ شهر وورونژ روسیه - ۸ نوامبر ۱۹۵۳ پاریس) نویسنده وشاعر معاصر روس و برنده‌ی نوبل ادبیات در سال ۱۹۳۳ است.

اوان زندگی[ویرایش]

ایوان الکسی‌ویچ بونین در اکتبر سال ۱۸۷۰ در شهر وارونژ روسیه چشم به جهان گشود. کودکی‌اش را در یک خانوادهٔ اشرافی ورشکسته گذراند، خواندن را خیلی زود فراگرفت، از همان آغاز قوهٔ تخیلی قوی داشت و بسیار حساس بود. در ۱۸۸۱ وارد مدرسه‌ای در یلتس شد، اما به علت وضع نابسامان خانواده تنها پنج سال در آنجا تحصیل کرد و مجبور شد تا تحصیلش را در خانه ادامه دهد. ایوان الکسی‌ویچ بونین اشراف‌زاده‌ای بود که حتی نتوانست مدرسه را به پایان برساند و این مسأله روی آیندهٔ او بی‌تأثیر نبود.

فعالیت ادبی[ویرایش]

سال ۱۸۹۱ اولین مجموعه اشعار بونین که هنوز سبک ویژهٔ بونین را به خود نگرفته بود، منتشر شد و در ۱۹۰۰ نخستین اثر نثر خود «سیب‌های آنتوناف» را به چاپ رسانید، که بسیار مورد توجه قرار گرفت اما به خاطر ستایش اشراف‌زادگان حساسیت منتقدان را برانگیخت.

سال ۱۹۱۷ بونین از روسیه خارج شد و به فرانسه رفت، در سال‌های ۱۹۲۷-۱۹۳۰ به ژانر داستان کوتاه روآورد و کارهای باارزشی از خود بر جای گذاشت، بونین اولین نویسندهٔ روس بود که به دریافت جایزهٔ نوبل (در سال ۱۹۳۳) نایل آمد. وی در سال‌های آخر زندگی‌اش بسیار تنگدست شده بود و با اینکه به سختی بیمار بود، کتاب خاطرات و همین طور به یاد چخوف را به پایان رسانید.

بونین ۸ نوامبر ۱۹۵۳ در پاریس درگذشت و در گورستان روسی سن‌ژنوف‌د-بوا در حومهٔ پاریس به خاک سپرده‌شد.

آثار[ویرایش]

شعر[ویرایش]

  • سقوط برگ‌ها (Листопад، ۱۹۰۱)

نثر[ویرایش]

  • سیب‌های آنتوناف (Антоновские яблоки، ۱۹۰۰)
  • رؤیاها (Сны، ۱۹۰۴)
  • جام زندگی (Чаша жизни، ۱۹۱۳)
  • نجیب‌زاده‌ای از سان‌فرانسیسکو (Господин из Сан-Франциско، ۱۹۱۵)
  • نفس راحت (Лёгкое дыхание، ۱۹۱۶)
  • گوش‌های پیچ‌خورده (Петлистые уши، ۱۹۱۷)
  • رؤیاهای چانگ (Сны Чанга، ۱۹۱۶، ۱۹۱۸)
  • عشق میتیا (Митина любовь، ۱۹۲۴)
  • کوچه‌های تاریک(Тёмные аллеи، ۱۹۴۳)

نولت[ویرایش]

  • روستا (Деревня، ۱۹۱۰)
  • دره‌ی خشک (Суходол، ۱۹۱۲)

رمان[ویرایش]

  • زندگی آرسنی‌یف (Жизнь Арсеньева، ۱۹۲۷-۱۹۳۳)

ترجمه‌ی آثار وی به فارسی[ویرایش]

در زبان فارسی تاکنون فقط یک کتاب از وی ترجمه شده است:


منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ivan Bunin»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ ژانویه ۲۰۱۴).
  • هرمز همایون‌پور. «ایوان الکسیویچ بونین». در برندگان جایزه نوبل(۱۹۰۱-۱۹۹۹). تهران: مرجع فرزان، ۱۳۷۸. شابک ‎۱-۵۵-۶۱۳۸-۹۶۴.