امارت سوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

امارت سوران یکی از امارت‌های کرد است که در کردستان عراق فعلی قرار داشته است. این امارت تا پیش از احیای مجددش در اوایل سده ۱۹ میلادی، رو به افول رفته بود. تحت حکومت میر محمد، پاشای رواندوز یا سوران (که به دلیل مشکلاتی که برای چشمش بوجود آمده بود «میر کور» نامیده می‌شد) تا پس از ۱۸۱۴ بیشتر کردستان عراق را با بی‌رحمی فتح کرد. این امارت تنها تا سال ۱۸۳۴ که عثمانی‌ها نابودش کردند به حیات خود ادامه داد. این رویداد با توطئه‌چینی امپراطوری عثمانی، بریتانیای کبیر، ایران و روسیه اتفاق افتاد. سرانجام میر محمد به استانبول دعوت شد و بسیار مورد احترام قرار گرفت؛ اما هنگام برگشت در راه کردستان، به طرز مرموزی ناپدید شد. رسول برادر میر محمد، حاکم رواندوز بود تا اینکه والی یا حاکم عثمانی بغداد او را در سال ۱۸۴۷ اخراج کرد.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. Gunter ۲۰۰۹, p. ۱۹۱.

منابع[ویرایش]