کردهای ترکمنستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کردهای ترکمنستان
کل جمعیت
۶٬۰۹۷ (۱۹۹۵ سرشماری)[۱]
مناطق با جمعیت قابل توجه
عشق آباد، بایرامعلی، غارری قلا، مرو و در حاشیه رودخانه اترک
زبان‌ها
کردی کرمانجی، روسی و ترکمنی
دین
سنی، شیعه[۲]

کردهای جمهوری ترکمنستان (به کردی: Kurdên Tirkmenistanê) به ساکنان کردتبار جمهوری ترکمنستان (شوروی سابق) گفته می‌شود.

تاریخ[ویرایش]

پیشینهٔ کردهای ترکمنستان به اویل قرن ۲۰میلادی بازمی‌گردد. پس از انعقاد عهدنامه آخال در سال ۱۸۸۱ بین ایران و روسیه تزاری در آن سوی مرز در قلمرو روسیه در سال ۱۹۳۷ با انحلال جمهوری کردستان شوروی در قفقاز تعداد کثیری از کردها به ترکمنستان تبعید و مجدداً تعدادی نیز در سال ۱۹۴۴ به دستور استالین تبعید شدند.

زندگی[ویرایش]

از سال۱۹۹۹کردهای ترکمنستان توانستند وارد ادارات و مراکز دولتی جمهوری سوسیالیستی ترکمنستان شده و سمت‌ها مهمی را تا به امروز عهده‌دار می‌باشند.[۳] کردهای ترکمنستان در دوران اتحادیه جماهیر شوروی دارای روزنامه و مدارس مستقل کرد زبان بوده اما پس از استقلال ترکمنستان تمامی مدارس غیر زبان ترکمنی تعطیل شد.[۴] اکثر کردهای ترکمنستان مسلمان سنی مذهب و اقلیت‌های کوچکی نیز شیعه، ایزدی و مسیحی می‌توانند آزادانه اعمال دینی خود را بجا آورند.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]