سینمای کردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پوستر فیلم زاره، تولید ۱۹۲۶ در شوروی.
بهمن قبادی، کارگردان کرد ایرانی که دو بار جایزه صدف طلایی جشنواره فیلم سن‌سباستین را از آن خود کرد.
جانو روژبیانی، کارگردان فیلم ژیان.

سینمای کرد یا سینمای کردی به جریانی در سینما که در حال تولید و ارائه فیلم به زبان کردی و با محوریت موضوعی فرهنگ کردی و کردها در جغرافیای کشورهای ایران، عراق، ترکیه، سوریه و نیز تولیدات پراکنده در سایر نقاط جهان بالأخص در کشورهای اروپایی است، اطلاق می‌شود.

اولین فیلمی که در تاریخ سینما و در قالب یک فیلم داستانی، تصویری مستند از کردهای ایزدی ساکن ارمنستان ارائه کرد، فیلم «زاره» تولید سال ۱۹۲۶ روسیه و اثر فیلم‌ساز ارمنی هاموبیک نازاریان بود؛ اما آثار سینمایی فیلم‌ساز کرد اهل ترکیه یلماز گونای هم‌چون رمه (۱۹۷۸)، دیوار (۱۹۸۳) و مشخصاً فیلم تحسین‌شده‌اش جاده (۱۹۸۲) را می‌توان جدی‌ترین قدم برای شکل‌گیری یک رویکرد جدید سینمایی دانست.[۱]

در سال ۱۹۹۵ بهمن قبادی فیلم کوتاه و مستند زندگی در مه ساخت، که به لحاظ حضور جشنواره‌ای و موفقیت در جشنواره‌ها از موفق‌ترین فیلم‌های مستند ایران به‌شمار می‌آید و بیشترین جوایز بین‌المللی را دریافت کرده‌است،[۲] تا جایی‌که عنوان «پرافتخارترین مستندِ تاریخِ ایران» از آن خود کرد.[۳]

در سال ۱۹۹۹ فیلم ایرانی «زمانی برای مستی اسب‌ها» به زبان کردی و در جغرافیای کردستان با قصه و قهرمانان بومی، مرزهای قومی و ملی را درنوردید و در اولین حضور جهانی‌اش به‌عنوان بهترین فیلم اول یک کارگردان از معتبرترین جشنواره هنری جهان «کن فرانسه» جایزه دوربین طلایی را کسب کرد و عملاً به پدیده جشنواره‌های معتبر جهانی تبدیل شد.[۴]

فیلمسازان[ویرایش]

فیلم‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. خسرو سینا (۱ دی ۱۳۹۵). «بالندگی سینمای بومی بر پرده‌های جهانی». روزنامه همشهری - استان‌ها.[پیوند مرده]
  2. 'زندگی در مه' و 'در اندوه شریف' در آپارات، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.
  3. زندگینامه: بهمن قبادی (۱۳۴۸-)، وب‌سایت همشهری‌آنلاین.
  4. خسرو سینا (۱۷ فروردین ۱۳۹۶). «هویت مهمترین عنصر سینمای کُرد». مهرنیوز.