محیط کشت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نگاره‌ای از یک ظرف آگار که نمونه‌ای از کشت خردزیستی و محیط کشت کمینه می باشد که به منظور رشد جرگه های میکروبی (به رنگ نارنجی) استفاده شده است.

محیط کشت (به انگلیسی: Growth medium) محیط دارای مایع یا ژل می‌باشد که به منظور رشد دادن میکروب‌ها، یاخته‌ها یا حتی گیاهان کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد. محیط‌های کشت به طور معمول شامل دو دسته می‌باشند، کشت یاخته (به انگلیسی: cell culture) که در آن از یاخته‌های ویژه‌ای استفاده می‌نمایند که از گیاهان و حیوان‌ها به دست آمده‌اند و کشت خردزیستی (به انگلیسی: microbiological culture) که به ویژه به منظور رشد دادن میکروب‌ها استفاده می‌گردد، از رایج ترین انواع کشت خردزیستی می‌توان به ظرف آگار و محیط کشت مایع مغذی اشاره نمود.

گونه‌های محیط کشت[ویرایش]

محیط کشت مغذی[ویرایش]

به منظور رشد باکتری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و دارای موادی چون آب، مواد کربنی چون گلوکز، نمک‌ها و آمینو اسیدها می‌باشد.

محیط کشت کمینه[ویرایش]

به منظور تنها رشد جرگه میکروبی مورد استفاده قرار می‌گیرد و دارای کمترین میزان مواد خوراکی و بیشترین میزان عناصر حیاتی می‌باشد و نیز دارای هیچگونه آمینو اسیدی نمی‌باشد.

محیط کشت انتخابی[ویرایش]

به منظور رشد انتخابی تنها یک نوع ویژه از میکروب مورد استفاده قرار می‌گیرد و در این محیط کشت از رشد سایر جانوران جلوگیری می‌شود.

محیط کشت تمایزی[ویرایش]

به منظور تمایز و تشخیص میکروب‌ها به هنگام رشد آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد و دارای شاخص‌های شناساگری همچون نوترال رد، ائوزین، متیلن بلو و غیره می‌باشد.

محیط کشت ترابری[ویرایش]

به منظور تنها نگهداری از جانور نمونه و به منظور جابه جایی یا ذخیره آن مورد استفاده قرار می‌گیرد و در آن از هرگونه رشد جانور نمونه و دیگر جانوران جلوگیری می‌شود.

محیط کشت غنی شده[ویرایش]

به منظور رشد طیف گسترده‌ای از موجودات زنده مورد استفاده قرار می‌گیرد، آگار خون و آگار شکلات از رایج ترین نمونه‌های محیط کشت غنی شده می‌باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Growth medium». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۵.