گلودرد استرپتوکوکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گلودرد استرپتوکوکی
A set of large tonsils in the back of the throat covered in white exudate
فارنژیت استرپتوکوکی با ترشحات لوزه (۱۶ ساله)
آی‌سی‌دی-۱۰ J02.0
آی‌سی‌دی-۹ 034.0
دادگان بیماری‌ها ۱۲۵۰۷
مدلاین پلاس ۰۰۰۶۳۹
ای‌مدیسین med/۱۸۱۱

گلودرد استرپتوکوکی یا التهاب حلق استرپتوکوکی یک بیماری است که عامل ایجاد آن نوعی باکتری به نام “استرپتوکوک گروه A[۱] است. گلودرد استرپتوکوکی دهان و لوزه‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. لوزه‌ها، دو غده هستند که در قسمت گلو و در پشت دهان قرار دارند. گلودرد استرپتوکوکی می‌تواند بر روی جعبه صدا (حنجره) نیز اثرگذار باشد. نشانههای شایع عبارتند از تب، گلو درد (زخم گلو نیز گفته می‌شود)، و متورم وجود غده‌هایی (موسوم به غدد لنفاوی) در ناحیه گردن. گلودردهای استرپتوکوکی، ۳۷٪ از موارد گلودرد را در بین کودکان تشکیل می‌دهند.[۲]

گلودرد استرپتوکوکی از طریق تماس نزدیک با فرد بیمار منتقل می‌شود. برای تایید ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی، لازم است آزمایشی موسوم به کشت حلق انجام گیرد. حتی بدون این آزمایش، مورد احتمالی گلودرد استرپتوکوکی را می‌توان از روی نشانهها تشخیص داد. مصرف آنتی بیوتیک می‌تواند برای فرد مبتلا به گلودرد استرپتوکوکی مفید باشد. آنتی بیوتیک‌ها داروهایی هستند که باکتری‌ها را از بین می‌برند. این داروها اغلب برای پیشگیری از بروز عوارضی نظیر تب رماتیسمی استفاده می‌شوند و کمتر برای کاستن از دوره بیماری مصرف می‌شوند.[۳] گلودرد استرپتوکوکی جزو دسته گسترده گلو درد یا التهاب حلق است. سالانه حدود ۱۱ میلیون نفر در ایالات متحده به گلو درد مبتلا می‌شوند.[۴]عامل بروز بیشتر موارد گلو درد، ویروس است. باکتری استرپتوکوک بتا-همولیتیک گروه A عامل ۱۵ تا ۳۰ درصد از موارد گلو درد کودکان است. این باکتری عامل ۵ تا ۲۰ درصد از موارد گلو درد بزرگسالان است.[۵] موارد گلو درد معمولاً در اواخر زمستان و اوایل بهار بروز می‌کنند.[۶]

نشانه‌ها[ویرایش]

نشانه‌های عادی گلودرد استرپتوکوکی عبارتند از التهاب حلق، تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت)، چرک (مایع زرد یا سبز رنگ متشکل از باکتری‌های مرده و گلبول‌های سفید خون) روی لوزه‌ها و تورم غدد لنفاوی.[۳]

سایر نشانه‌های این بیماری عبارتند از:

نشانه‌های بیماری در فرد مبتلا به گلودرد استرپتوکوکی سه روز پس از برقراری تماس با فرد بیمار، بروز می‌کنند.[۳]

دلیل[ویرایش]

دلیل بروز گلودرد استرپتوکوکی، نوعی باکتری به نام استرپتوکوک بتا-همولیتیک گروه A یا GAS است.[۹]سایر باکتری‌ها یا ویروس‌ها نیز می‌توانند باعث بروز گلودرد استرپتوکوکی شوند.[۳][۸] انتقال گلودرد استرپتوکوکی از راه تماس نزدیک با فرد بیمار صورت می‌گیرد. این بیماری در محیط‌های شلوغ راحت‌تر منتشر می‌شود.[۸][۱۰] از محیط‌های شلوغ می‌توان به محیط‌های نظامی یا مدارس اشاره کرد. باکتری GAS در خاک خشک می‎شود و نمی‌تواند افراد را بیمار کند. باکتری‌هایی که مرطوب بمانند می‌توانند تا ۱۵ روز افراد را بیمار کنند.[۸] باکتری‌های مرطوب بر روی اشیایی نظیر مسواک وجود دارند. این باکتری‌ها می‌توانند درون مواد غذایی نیز زندگی کنند ولی این مورد بسیار نادر است. افرادی که این مواد غذایی را مصرف کنند، ممکن است بیمار شوند.[۸] دوازده درصد از کودکانی که نشانه‌های گلودرد استرپتوکوکی در آنها دیده نمی‌شود، معمولاً GAS را در حلق خود دارند.[۲]

تشخیص[ویرایش]

امتیاز احتمال گلودرد استرپتوکوکی درمان
۱ یا کمتر <۱۰٪ نیازی به آنتی بیوتیک یا کشت نیست
۲ ۱۱–۱۷٪ آنتی بیوتیک مبتنی بر کشت یا RADT
۳ ۲۸–۳۵٪
۴ یا ۵ ۵۲٪ آنتی بیوتیک بدون کشت

فهرست بازبینی موسوم به نمره اصلاح شده سنتور به پزشکان کمک می‌کند تا درباره روش درمان افراد مبتلا به گلودرد تصمیم بگیرند. نمره سنتور دارای پنج معیار یا نشانه بالینی است. این نمره نشان می‌دهد که احتمال ابتلای فرد به گلودرد چقدر است.[۳]

برای هر یک از این معیارها یک امتیاز در نظر گرفته می‌شود:[۳]

  • بدون سرفه
  • تورم غدد لنفاوی یا دردناکی غدد لنفاوی در هنگام لمس کردن آنها
  • دمای بالاتر از ۳۸ درجه سانتی گراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت)
  • چرکین یا متورم شدن لوزه‌ها
  • زیر سن ۱۵ سال (اگر فرد بالای ۴۴ سال داشته باشد، یک امتیاز کسر می‌شود)

تست آزمایشگاهی[ویرایش]

به عمل آوردن آزمایشی به نام کشت حلق راه اصلی[۱۱] تشخیص ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی است. پاسخ این آزمایش در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد دقیق است.[۳] آزمایش دیگری به نام آزمایش سریع استرپتوکوک یا آزمایش سریع تشخیص آنتی‌ژن|RADT نیز وجود دارد. آزمایش سریع استرپتوکوک، سریعتر از کشت حلق جواب می‌دهد ولی در ۷۰ درصد موارد بیماری را به درستی تشخیص می‌دهد. هر دو آزمایش می‌توانند نشان دهند که فرد به گلودرد استرپتوکوکی مبتلا نیست. این آزمایش‌ها در ۹۸ درصد موارد عدم ابتلا را به درستی مشخص می‌کنند.[۳]

در مورد افراد بیمار، کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک می‌تواند مشخص کند که فرد دچار گلودرد استرپتوکوکی هست یا خیر.[۱۲] کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک نباید بر روی افراد بدون نشانه‌های بیماری انجام بگیرد زیرا برخی افراد به طور عادی و بدون عوارض نامطلوب در گلوی خود باکتری‌های استرپتوکوکی را دارند. و این افراد به درمان نیازی ندارند.[۱۲]

دلایل بروز نشانه‌های مشابه[ویرایش]

برخی از نشانه‌های گلودرد استرپتوکوکی با سایر بیماری‌ها مشترک است. به همین دلیل، بدون به عمل آوردن کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک، به راحتی نمی‌توان ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی را تشخیص داد.[۳] اگر فردی تب و گلو درد را به همراه نشانه‌های سرفه، آبریزش بینی، اسهال، و خارش و قرمزی چشم داشته باشد، به احتمال زیاد وی به گلودرد ناشی از ویروس دچار است.[۳] عفونی مونونوکلئوز می‌تواند باعث تورم غدد لنفاوی گردن، گلودرد و تب شده و لوزه‌ها را بزرگتر کند.[۱۳] این تشخیص با آزمایش خون تایید می‌شود. هرچند مونونوکلئوز عفونی درمان خاصی ندارد.

پیشگیری[ویرایش]

احتمال ابتلای برخی افراد به گلودرد استرپتوکوکی بیش از سایر افراد است. برداشتن لوزه‌ها یکی از راه‌های جلوگیری از ابتلای این افراد به گلودرد استرپتوکوکی است.[۱۴][۱۵] ابتلا به گلودرد استرپتوکوکی به تعداد حداقل سه نوبت در سال، می‌تواند دلیل مناسبی برای برداشتن لوزه‌ها باشد.[۱۶] صبر کردن نیز کار مناسبی است.[۱۴]

درمان[ویرایش]

گلودرد استرپتوکوکی بدون درمان معمولاً چند روز باقی می‌ماند.[۳] درمان با آنتی بیوتیک معمولاً باعث می‌شود تا نشانه‌ها ۱۶ ساعت زودتر ناپدید شوند.[۳] دلیل اصلی درمان با آنتی بیوتیک، کاستن از احتمال ابتلا به بیماری‌های خطرناک‌تر است. مثلاً، نوعی بیماری قلبی به نام تب رماتیسمی یا تجمع چرک در گلو موسوم به ورم پشت حلقی.[۳] مصرف آنتی بیوتیک در بازه زمانی ۹ روز از شروع بروز نشانه‌ها بیشترین کارآیی را دارد.[۹]

تسکین درد[ویرایش]

داروهای کاهنده درد می‌توانند به کاهش درد ناشی از گلودرد استرپتوکوکی کمک کنند.[۱۷] این داروها معمولاً شامل داروهای غیر استروییدی ضد تورم|NSAIDها یا پاراستامول هستند که به استامینوفن نیز معروف است. استرویید|استروییدها نیز مفید هستند،[۹][۱۸] زیرا لیدوکایین چسبناک است.[۱۹] آسپرین می‌تواند مورد مصرف بزرگسالان قرار بگیرد. تجویز آسپرین برای کودکان مناسب نیست زیرا این دارو احتمال ابتلای کودکان به نشانگان رای را بالا می‌برد.[۹]

داروی آنتی بیوتیک[ویرایش]

پنی سیلین V متداول‌ترین آنتی بیوتیک مورد استفاده در ایالات متحده برای درمان گلودرد استرپتوکوکی است. این دارو به دلیل ایمنی، کارآیی و ارزانی پرطرفدار است.[۳] آموکسی سیلین معمولاً در اروپا مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۲۰] در هند، احتمال ابتلای مردم به تب رماتیسمی بیشتر است. به همین دلیل، نوعی داروی تزریقی به نام بنزاتین پنی سیلین G درمان متداول آن منطقه‌است.[۹] مصرف آنتی بیوتیک میانگین مدت بروز نشانه‌ها را کوتاه می‌کند. مدت میانگین، سه تا پنج روز است. آنتی بیوتیک‎ها این دوره را به میزان تقریباً یک روز کاهش می‌دهند. این داروها احتمال انتشار بیماری را نیز کاهش می‌دهند.[۱۲] این داروها اغلب برای حذف عوارض نادر استفاده می‌شوند. این عوارض عبارتند از تب روماتیسمی، خارش یا عفونت.[۲۱] اثرات مثبت آنتی بیوتیک‌ها باید با عوارض جانبی احتمالی خنثی شوند.[۸] داروهای آنتی بیوتیک نباید برای بزرگسالانی که به دارو حساسیت دارند، تجویز شود.[۲۱] Aتناوب مصرف آنتی بیوتیک‌ها برای درمان گلودرد استرپتوکوکی به شدت این بیماری و سرعت انتشار آن بستگی دارد.[۲۲] داروی اریترومایسین (و سایر داروهای موسوم بهماکرولیدها) باید برای افرادی که حساسیت به پنی سیلین دارند، باید تجویز شود.[۳]سفالوسپورینها را می‌توان برای افرادی با حساسیت کمتر تجویز کرد.[۳] عفونت‌های استرپتوکوکی ممکن است به تورم کلیهها (گلومرولونفریت حاد) منجر شود. آنتی بیوتیک‌ها احتمال ابتلا به این بیماری را کاهش نمی‌دهند.[۹]

چشم انداز[ویرایش]

نشانه‌های گلودرد استرپتوکوکی، با درمان یا بدون درمان، معمولاً ظرف مدت سه تا پنج روز بهبود می‌یابند.[۱۲]درمان با آنتی بیوتیک احتمال بروز بیماری‌های خطرناک‌تر را کاهش می‌دهد. همچنین درمان با آنتی بیوتیک احتمال انتشار بیماری را کاهش می‌دهد. کودکان ۲۴ ساعت پس از اولین نوبت مصرف آنتی بیوتیک می‌توانند به مدرسه باز گردند.[۳]

گلودرد استرپتوکوکی ممکن است این مشکلات حاد را به دنبال داشته باشد:

  • تب رماتسیمی[۷] یا تب اسکارلت[۲۳]
  • یک بیماری کشنده به نام نشانگان شوک سمی[۲۳][۲۴]
  • گلومرولونفریت[۲۵]
  • یک بیماری به نام نشانگان PANDAS.[۲۵] این یک مشکل ایمنی است که باعث بروز مشکلات رفتاری ناگهانی و گاهی حاد می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. "streptococcal pharyngitis" در فرهنگ پزشکی دورلندز
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Shaikh N, Leonard E, Martin JM (September ۲۰۱۰). "Prevalence of streptococcal pharyngitis and streptococcal carriage in children: a meta-analysis". Pediatrics ۱۲۶ (۳): e557–64. doi:10.1542/peds.2009-2648. PMID ۲۰۶۹۶۷۲۳ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  3. ۳٫۰۰ ۳٫۰۱ ۳٫۰۲ ۳٫۰۳ ۳٫۰۴ ۳٫۰۵ ۳٫۰۶ ۳٫۰۷ ۳٫۰۸ ۳٫۰۹ ۳٫۱۰ ۳٫۱۱ ۳٫۱۲ ۳٫۱۳ ۳٫۱۴ ۳٫۱۵ ۳٫۱۶ ۳٫۱۷ ۳٫۱۸ Choby BA (March ۲۰۰۹). "Diagnosis and treatment of streptococcal pharyngitis". Am Fam Physician ۷۹ (۵): ۳۸۳–۹۰. PMID ۱۹۲۷۵۰۶۷ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  4. Choby BA (March 2009). "Diagnosis and treatment
  5. Choby BA (March 2009). "Diagnosis and treatment
  6. Choby BA (March 2009). "Diagnosis and treatment
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ Brook I, Dohar JE (December ۲۰۰۶). "Management of group A beta-hemolytic streptococcal pharyngotonsillitis in children". J Fam Pract ۵۵ (۱۲): S1–11; quiz S12. PMID ۱۷۱۳۷۵۳۴ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ ۸٫۴ ۸٫۵ Hayes CS, Williamson H (April ۲۰۰۱). "Management of Group A beta-hemolytic streptococcal pharyngitis". Am Fam Physician ۶۳ (۸): ۱۵۵۷–۶۴. PMID ۱۱۳۲۷۴۳۱ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ ۹٫۵ Baltimore RS (February ۲۰۱۰). "Re-evaluation of antibiotic treatment of streptococcal pharyngitis". Curr. Opin. Pediatr. ۲۲ (۱): ۷۷–۸۲. doi:10.1097/MOP.0b013e32833502e7. PMID ۱۹۹۹۶۹۷۰ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  10. Lindbaek M, Høiby EA, Lermark G, Steinsholt IM, Hjortdahl P (۲۰۰۴). "Predictors for spread of clinical group A streptococcal tonsillitis within the household". Scand J Prim Health Care ۲۲ (۴): ۲۳۹–۴۳. doi:۱۰٫۱۰۸۰/۰۲۸۱۳۴۳۰۴۱۰۰۰۶۷۲۹ Check |doi= value (help). PMID ۱۵۷۶۵۶۴۰ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  11. Smith, Ellen Reid; Kahan, Scott; Miller, Redonda G. (۲۰۰۸). In A Page Signs & Symptoms. In a Page Series. Hagerstown, Maryland: Lippincott Williams & Wilkins. pp. ۳۱۲. ISBN ۰-۷۸۱۷-۷۰۴۳-۲ Check |isbn= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ Bisno AL, Gerber MA, Gwaltney JM, Kaplan EL, Schwartz RH; Gwaltney (July ۲۰۰۲). "Practice guidelines for the diagnosis and management of group A streptococcal pharyngitis. Infectious Diseases Society of America". Clin. Infect. Dis. ۳۵ (۲): ۱۱۳–۲۵. doi:۱۰٫۱۰۸۶/۳۴۰۹۴۹ Check |doi= value (help). PMID ۱۲۰۸۷۵۱۶ Check |pmid= value (help).  Missing |last2= in Authors list (help); Check date values in: |date= (help)
  13. Ebell MH (۲۰۰۴). "Epstein-Barr virus infectious mononucleosis". Am Fam Physician ۷۰ (۷): ۱۲۷۹–۸۷. PMID ۱۵۵۰۸۵۳۸ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ Paradise JL, Bluestone CD, Bachman RZ, et al. (March ۱۹۸۴). "Efficacy of tonsillectomy for recurrent throat infection in severely affected children. Results of parallel randomized and nonrandomized clinical trials". N. Engl. J. Med. ۳۱۰ (۱۱): ۶۷۴–۸۳. doi:10.1056/NEJM198403153101102. PMID ۶۷۰۰۶۴۲ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  15. Alho OP, Koivunen P, Penna T, Teppo H, Koskela M, Luotonen J (May ۲۰۰۷). "Tonsillectomy versus watchful waiting in recurrent streptococcal pharyngitis in adults: randomised controlled trial". BMJ ۳۳۴ (۷۶۰۰): ۹۳۹. doi:10.1136/bmj.39140.632604.55. PMC ۱۸۶۵۴۳۹ Check |pmc= value (help). PMID ۱۷۳۴۷۱۸۷ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  16. Johnson BC, Alvi A (March ۲۰۰۳). "Cost-effective workup for tonsillitis. Testing, treatment, and potential complications". Postgrad Med ۱۱۳ (۳): ۱۱۵–۸, ۱۲۱. PMID ۱۲۶۴۷۴۷۸ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  17. Thomas M, Del Mar C, Glasziou P (October ۲۰۰۰). "How effective are treatments other than antibiotics for acute sore throat?". Br J Gen Pract ۵۰ (۴۵۹): ۸۱۷–۲۰. PMC ۱۳۱۳۸۲۶ Check |pmc= value (help). PMID ۱۱۱۲۷۱۷۵ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  18. "Effectiveness of Corticosteroid Treatment in Acute Pharyngitis: A Systematic Review of the Literature.". Andrew Wing. 2010; Academic Emergency Medicine. 
  19. "Generic Name: Lidocaine Viscous (Xylocaine Viscous) side effects, medical uses, and drug interactions". MedicineNet.com. Retrieved ۲۰۱۰-۰۵-۰۷.  Check date values in: |accessdate= (help)
  20. Bonsignori F, Chiappini E, De Martino M (۲۰۱۰). "The infections of the upper respiratory tract in children". Int J Immunopathol Pharmacol ۲۳ (1 Suppl): ۱۶–۹. PMID ۲۰۱۵۲۰۷۳ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ Snow V, Mottur-Pilson C, Cooper RJ, Hoffman JR (March ۲۰۰۱). "Principles of appropriate antibiotic use for acute pharyngitis in adults". Ann Intern Med ۱۳۴ (۶): ۵۰۶–۸. PMID ۱۱۲۵۵۵۲۹ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  22. Linder JA, Bates DW, Lee GM, Finkelstein JA (November ۲۰۰۵). "Antibiotic treatment of children with sore throat". J Am Med Assoc ۲۹۴ (۱۸): ۲۳۱۵–۲۲. doi:10.1001/jama.294.18.2315. PMID ۱۶۲۷۸۳۵۹ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ "UpToDate Inc.". 
  24. Stevens DL, Tanner MH, Winship J, et al. (July ۱۹۸۹). "Severe group A streptococcal infections associated with a toxic shock-like syndrome and scarlet fever toxin A". N. Engl. J. Med. ۳۲۱ (۱): ۱–۷. doi:10.1056/NEJM198907063210101. PMID ۲۶۵۹۹۹۰ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ Hahn RG, Knox LM, Forman TA (May ۲۰۰۵). "Evaluation of poststreptococcal illness". Am Fam Physician ۷۱ (۱۰): ۱۹۴۹–۵۴. PMID ۱۵۹۲۶۴۱۱ Check |pmid= value (help).  Check date values in: |date= (help)