گلودرد استرپتوکوکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Right
 این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آن‌را از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد.


گلودرد استرپتوکوکی
A set of large tonsils in the back of the throat covered in white exudate
فارنژیت استرپتوکوکی با ترشحات لوزه (۱۶ ساله)
آی‌سی‌دی-۱۰ J02.0
آی‌سی‌دی-۹ 034٫0
دادگان بیماری‌ها ۱۲۵۰۷
مدلاین پلاس ۰۰۰۶۳۹
ای‌مدیسین med/۱۸۱۱


گلودرد استرپتوکوکی یا التهاب حلق استرپتوکوکی یک بیماری است که عامل ایجاد آن نوعی باکتری به نام “استرپتوکوک گروه A”[۱] است. گلودرد استرپتوکوکی دهان و لوزه‏ها را تحت تاثیر قرار می‏دهد. لوزه‏ها، دو غده هستند که در قسمت گلو و در پشت دهان قرار دارند. گلودرد استرپتوکوکی می‏تواند بر روی جعبه صدا (حنجره) نیز اثرگذار باشد. نشانههای شایع عبارتند از تب، گلو درد (زخم گلو نیز گفته می‏شود)، و متورم وجود غده‏هایی (موسوم به غدد لنفاوی) در ناحیه گردن. گلودردهای استرپتوکوکی، ۳۷% از موارد گلودرد را در بین کودکان تشکیل می‏دهند.[۲]

گلودرد استرپتوکوکی از طریق تماس نزدیک با فرد بیمار منتقل می‏شود. برای تایید ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی، لازم است آزمایشی موسوم به کشت حلق انجام گیرد. حتی بدون این آزمایش، مورد احتمالی گلودرد استرپتوکوکی را می‏توان از روی نشانهها تشخیص داد. مصرف آنتی بیوتیک می‏تواند برای فرد مبتلا به گلودرد استرپتوکوکی مفید باشد. آنتی بیوتیک‏ها داروهایی هستند که باکتری‏ها را از بین می‏برند. این داروها اغلب برای پیشگیری از بروز عوارضی نظیر تب رماتیسمی استفاده می‏شوند و کمتر برای کاستن از دوره بیماری مصرف می‏شوند.[۳]

محتویات

نشانه‏ها [ویرایش]

نشانه‏های عادی گلودرد استرپتوکوکی عبارتند از التهاب حلق، تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت)، چرک (مایع زرد یا سبز رنگ متشکل از باکتری‏های مرده و گلبول‏های سفید خون) روی لوزه‏ها و تورم غدد لنفاوی.[۳]

سایر نشانه‏های این بیماری عبارتند از:

نشانه‏های بیماری در فرد مبتلا به گلودرد استرپتوکوکی سه روز پس از برقراری تماس با فرد بیمار، بروز می‏کنند.[۳]

  • مورد گلودرد استرپتوکوکی. به لوزه‏های دارای چرک سفید رنگ دقت کنید.

  • مورد گلودرد استرپتوکوکی. به جوشهای ریز قرمز رنگ دقت کنید. این خارش، نشانه‏ای غیر شایع ولی ویژه‌است.[۳]

  • مورد گلودرد استرپتوکوکی در یک کودک ۸ ساله. به لوزه‏های بزرگ در پشت حلق که با چرک سفید رنگ پوشیده شده‏اند، دقت کنید.

دلیل [ویرایش]

دلیل بروز گلودرد استرپتوکوکی، نوعی باکتری به نام استرپتوکوک بتا-همولیتیک گروه A یا GAS است.[۶]سایر باکتری‏ها یا ویروس‏ها نیز می‏توانند باعث بروز گلودرد استرپتوکوکی شوند.[۳][۵] انتقال گلودرد استرپتوکوکی از راه تماس نزدیک با فرد بیمار صورت می‏گیرد. این بیماری در محیط‏های شلوغ راحت‏تر منتشر می‏شود.[۵][۷] از محیط‏های شلوغ می‏توان به محیط‏های نظامی یا مدارس اشاره کرد. باکتری GAS در خاک خشک می‎شود و نمی‏تواند افراد را بیمار کند. باکتری‏هایی که مرطوب بمانند می‏توانند تا ۱۵ روز افراد را بیمار کنند.[۵] باکتری‏های مرطوب بر روی اشیایی نظیر مسواک وجود دارند. این باکتری‏ها می‏توانند درون مواد غذایی نیز زندگی کنند ولی این مورد بسیار نادر است. افرادی که این مواد غذایی را مصرف کنند، ممکن است بیمار شوند.[۵] دوازده درصد از کودکانی که نشانه‏های گلودرد استرپتوکوکی در آنها دیده نمی‏شود، معمولاً GAS را در حلق خود دارند.[۲]

تشخیص [ویرایش]

امتیاز احتمال گلودرد استرپتوکوکی درمان
۱ یا کمتر <۱۰% نیازی به آنتی بیوتیک یا کشت نیست
۲ ۱۱–۱۷% آنتی بیوتیک مبتنی بر کشت یا RADT
۳ ۲۸–۳۵%
۴ یا ۵ ۵۲% آنتی بیوتیک بدون کشت

فهرست بازبینی موسوم به نمره اصلاح شده سنتور به پزشکان کمک می‏کند تا درباره روش درمان افراد مبتلا به گلودرد تصمیم بگیرند. نمره سنتور دارای پنج معیار یا نشانه بالینی است. این نمره نشان می‏دهد که احتمال ابتلای فرد به گلودرد چقدر است.[۳]

برای هر یک از این معیارها یک امتیاز در نظر گرفته می‏شود:[۳]

  • بدون سرفه
  • تورم غدد لنفاوی یا دردناکی غدد لنفاوی در هنگام لمس کردن آنها
  • دمای بالاتر از ۳۸ درجه سانتی گراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت)
  • چرکین یا متورم شدن لوزه‏ها
  • زیر سن ۱۵ سال (اگر فرد بالای ۴۴ سال داشته باشد، یک امتیاز کسر می‏شود)

تست آزمایشگاهی [ویرایش]

به عمل آوردن آزمایشی به نام کشت حلق راه اصلی[۸] تشخیص ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی است. پاسخ این آزمایش در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد دقیق است.[۳] آزمایش دیگری به نام آزمایش سریع استرپتوکوک یا RADT نیز وجود دارد. آزمایش سریع استرپتوکوک، سریعتر از کشت حلق جواب می‏دهد ولی در ۷۰ درصد موارد بیماری را به درستی تشخیص می‏دهد. هر دو آزمایش می‏توانند نشان دهند که فرد به گلودرد استرپتوکوکی مبتلا نیست. این آزمایش‏ها در ۹۸ درصد موارد عدم ابتلا را به درستی مشخص می‏کنند.[۳]

در مورد افراد بیمار، کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک می‏تواند مشخص کند که فرد دچار گلودرد استرپتوکوکی هست یا خیر.[۹] کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک نباید بر روی افراد بدون نشانه‏های بیماری انجام بگیرد زیرا برخی افراد به طور عادی و بدون عوارض نامطلوب در گلوی خود باکتری‏های استرپتوکوکی را دارند. و این افراد به درمان نیازی ندارند.[۹]

دلایل بروز نشانه‏های مشابه [ویرایش]

برخی از نشانه‏های گلودرد استرپتوکوکی با سایر بیماری‏ها مشترک است. به همین دلیل، بدون به عمل آوردن کشت حلق یا آزمایش سریع استرپتوکوک، به راحتی نمی‏توان ابتلای فرد به گلودرد استرپتوکوکی را تشخیص داد.[۳] اگر فردی تب و گلو درد را به همراه نشانه‏های سرفه، آبریزش بینی، اسهال، و خارش و قرمزی چشم داشته باشد، به احتمال زیاد وی به گلودرد ناشی از ویروس دچار است.[۳] عفونی مونونوکلئوز می‏تواند باعث تورم غدد لنفاوی گردن، گلودرد و تب شده و لوزه‏ها را بزرگتر کند.[۱۰] این تشخیص با آزمایش خون تایید می‏شود. هرچند مونونوکلئوز عفونی درمان خاصی ندارد.

پیشگیری [ویرایش]

احتمال ابتلای برخی افراد به گلودرد استرپتوکوکی بیش از سایر افراد است. برداشتن لوزه‏ها یکی از راه‌های جلوگیری از ابتلای این افراد به گلودرد استرپتوکوکی است.[۱۱][۱۲] ابتلا به گلودرد استرپتوکوکی به تعداد حداقل سه نوبت در سال، می‏تواند دلیل مناسبی برای برداشتن لوزه‏ها باشد.[۱۳] صبر کردن نیز کار مناسبی است.[۱۱]

درمان [ویرایش]

گلودرد استرپتوکوکی بدون درمان معمولاً چند روز باقی می‏ماند.[۳] درمان با آنتی بیوتیک معمولاً باعث می‏شود تا نشانه‏ها ۱۶ ساعت زودتر ناپدید شوند.[۳] دلیل اصلی درمان با آنتی بیوتیک، کاستن از احتمال ابتلا به بیماری‏های خطرناک‏تر است. مثلاً، نوعی بیماری قلبی به نام تب رماتیسمی یا تجمع چرک در گلو موسوم به ورم پشت حلقی.[۳] مصرف آنتی بیوتیک در بازه زمانی ۹ روز از شروع بروز نشانه‏ها بیشترین کارآیی را دارد.[۶]

تسکین درد [ویرایش]

داروهای کاهنده درد می‏توانند به کاهش درد ناشی از گلودرد استرپتوکوکی کمک کنند.[۱۴] این داروها معمولاً شاملNSAIDها یا پاراستامول هستند که به استامینوفن نیز معروف است. استروییدها نیز مفید هستند[۶][۱۵]، زیرا لیدوکایین چسبناک است.[۱۶] آسپرین می‏تواند مورد مصرفبزرگسالان قرار بگیرد. تجویز آسپرین برای کودکان مناسب نیست زیرا این دارو احتمال ابتلای کودکان به نشانگان رای را بالا می‏برد.[۶]

داروی آنتی بیوتیک [ویرایش]

پنی سیلین V متداول‏ترین آنتی بیوتیک مورد استفاده در ایالات متحده برای درمان گلودرد استرپتوکوکی است. این دارو به دلیل ایمنی، کارآیی و ارزانی پرطرفدار است.[۳] آموکسی سیلین معمولاً در اروپا مورد استفاده قرار می‏گیرد.[۱۷] در هند، احتمال ابتلای مردم به تب رماتیسمی بیشتر است. به همین دلیل، نوعی داروی تزریقی به نام بنزاتین پنی سیلین G درمان متداول آن منطقه‌است.[۶] مصرف آنتی بیوتیک میانگین مدت بروز نشانه‏ها را کوتاه می‏کند. مدت میانگین، سه تا پنج روز است. آنتی بیوتیک‎ها این دوره را به میزان تقریباً یک روز کاهش می‏دهند. این داروها احتمال انتشار بیماری را نیز کاهش می‏دهند.[۹] این داروها اغلب برای حذف عوارض نادر استفاده می‏شوند. این عوارض عبارتند از تب روماتیسمی، خارش یا عفونت.[۱۸] اثرات مثبت آنتی بیوتیک‏ها باید با عوارض جانبی احتمالی خنثی شوند.[۵] داروهای آنتی بیوتیک نباید برای بزرگسالانی که به دارو حساسیت دارند، تجویز شود.[۱۸] Aتناوب مصرف آنتی بیوتیک‏ها برای درمان گلودرد استرپتوکوکی به شدت این بیماری و سرعت انتشار آن بستگی دارد.[۱۹] داروی اریترومایسین (و سایر داروهای موسوم بهماکرولیدها) باید برای افرادی که حساسیت به پنی سیلین دارند، باید تجویز شود.[۳]سفالوسپورینها را می‏توان برای افرادی با حساسیت کمتر تجویز کرد.[۳] عفونت‏های استرپتوکوکی ممکن است به تورم کلیهها (گلومرولونفریت حاد) منجر شود. آنتی بیوتیک‏ها احتمال ابتلا به این بیماری را کاهش نمی‏دهند.[۶]

چشم انداز [ویرایش]

نشانه‏های گلودرد استرپتوکوکی، با درمان یا بدون درمان، معمولاً ظرف مدت سه تا پنج روز بهبود می‏یابند.[۹]درمان با آنتی بیوتیک احتمال بروز بیماری‏های خطرناک‏تر را کاهش می‏دهد. همچنین درمان با آنتی بیوتیک احتمال انتشار بیماری را کاهش می‏دهد. کودکان ۲۴ ساعت پس از اولین نوبت مصرف آنتی بیوتیک می‏توانند به مدرسه باز گردند.[۳]

گلودرد استرپتوکوکی ممکن است این مشکلات حاد را به دنبال داشته باشد:

احتمال [ویرایش]

گلودرد استرپتوکوکی جزو دسته گسترده گلو درد یا التهاب حلق است. سالانه حدود ۱۱ میلیون نفر در ایالات متحده به گلو درد مبتلا می‏شوند.[۳] عامل بروز بیشتر موارد گلو درد، ویروس است. باکتری استرپتوکوک بتا-همولیتیک گروه A عامل ۱۵ تا ۳۰ درصد از موارد گلو درد کودکان است. این باکتری عامل ۵ تا ۲۰ درصد از موارد گلو درد بزرگسالان است.[۳] موارد گلو درد معمولاً در اواخر زمستان و اوایل بهار بروز می‏کنند.[۳]

منابع [ویرایش]

  1. ↑ "streptococcal pharyngitis" در فرهنگ پزشکی دورلندز
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Shaikh N, Leonard E, Martin JM (September 2010). "Prevalence of streptococcal pharyngitis and streptococcal carriage in children: a meta-analysis". Pediatrics 126 (3): e557–64. DOI:10.1542/peds.2009-2648. PMID 20696723. 
  3. ↑ ۳٫۰۰ ۳٫۰۱ ۳٫۰۲ ۳٫۰۳ ۳٫۰۴ ۳٫۰۵ ۳٫۰۶ ۳٫۰۷ ۳٫۰۸ ۳٫۰۹ ۳٫۱۰ ۳٫۱۱ ۳٫۱۲ ۳٫۱۳ ۳٫۱۴ ۳٫۱۵ ۳٫۱۶ ۳٫۱۷ ۳٫۱۸ ۳٫۱۹ ۳٫۲۰ ۳٫۲۱ Choby BA (March 2009). "Diagnosis and treatment of streptococcal pharyngitis". Am Fam Physician 79 (5): 383–90. PMID 19275067. http://www.aafp.org/afp/2009/0301/p383.html. 
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Brook I, Dohar JE (December 2006). "Management of group A beta-hemolytic streptococcal pharyngotonsillitis in children". J Fam Pract 55 (12): S1–11; quiz S12. PMID 17137534. 
  5. ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ Hayes CS, Williamson H (April 2001). "Management of Group A beta-hemolytic streptococcal pharyngitis". Am Fam Physician 63 (8): 1557–64. PMID 11327431. http://www.aafp.org/afp/20010415/1557.html. 
  6. ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ Baltimore RS (February 2010). "Re-evaluation of antibiotic treatment of streptococcal pharyngitis". Curr. Opin. Pediatr. 22 (1): 77–82. DOI:10.1097/MOP.0b013e32833502e7. PMID 19996970. 
  7. ↑ Lindbaek M, Høiby EA, Lermark G, Steinsholt IM, Hjortdahl P (2004). "Predictors for spread of clinical group A streptococcal tonsillitis within the household". Scand J Prim Health Care 22 (4): 239–43. Error: Bad DOI specified. PMID 15765640. 
  8. ↑ Smith, Ellen Reid; Kahan, Scott; Miller, Redonda G. (2008). In A Page Signs & Symptoms. In a Page Series. Hagerstown, Maryland: Lippincott Williams & Wilkins. pp. 312. ISBN 0-7817-7043-2. 
  9. ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ Bisno AL, Gerber MA, Gwaltney JM, Kaplan EL, Schwartz RH (July 2002). "Practice guidelines for the diagnosis and management of group A streptococcal pharyngitis. Infectious Diseases Society of America". Clin. Infect. Dis. 35 (2): 113–25. Error: Bad DOI specified. PMID 12087516. 
  10. ↑ Ebell MH (2004). "Epstein-Barr virus infectious mononucleosis". Am Fam Physician 70 (7): 1279–87. PMID 15508538. http://www.aafp.org/afp/20041001/1279.html. 
  11. ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Paradise JL, Bluestone CD, Bachman RZ, et al. (March 1984). "Efficacy of tonsillectomy for recurrent throat infection in severely affected children. Results of parallel randomized and nonrandomized clinical trials". N. Engl. J. Med. 310 (11): 674–83. DOI:10.1056/NEJM198403153101102. PMID 6700642. 
  12. ↑ Alho OP, Koivunen P, Penna T, Teppo H, Koskela M, Luotonen J (May 2007). "Tonsillectomy versus watchful waiting in recurrent streptococcal pharyngitis in adults: randomised controlled trial". BMJ 334 (7600): 939. DOI:10.1136/bmj.39140.632604.55. PMC 1865439. PMID 17347187. http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=1865439. 
  13. ↑ Johnson BC, Alvi A (March 2003). "Cost-effective workup for tonsillitis. Testing, treatment, and potential complications". Postgrad Med 113 (3): 115–8, 121. PMID 12647478. 
  14. ↑ Thomas M, Del Mar C, Glasziou P (October 2000). "How effective are treatments other than antibiotics for acute sore throat?". Br J Gen Pract 50 (459): 817–20. PMC 1313826. PMID 11127175. http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=1313826. 
  15. ↑ "Effectiveness of Corticosteroid Treatment in Acute Pharyngitis: A Systematic Review of the Literature.". Andrew Wing. 2010; Academic Emergency Medicine. http://www3.interscience.wiley.com/journal/123372200/abstract. 
  16. ↑ "Generic Name: Lidocaine Viscous (Xylocaine Viscous) side effects, medical uses, and drug interactions". MedicineNet.com. http://www.medicinenet.com/lidocaine_viscous/article.htm. Retrieved 2010-05-07. 
  17. ↑ Bonsignori F, Chiappini E, De Martino M (2010). "The infections of the upper respiratory tract in children". Int J Immunopathol Pharmacol 23 (1 Suppl): 16–9. PMID 20152073. 
  18. ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Snow V, Mottur-Pilson C, Cooper RJ, Hoffman JR (March 2001). "Principles of appropriate antibiotic use for acute pharyngitis in adults". Ann Intern Med 134 (6): 506–8. PMID 11255529. http://www.annals.org/cgi/reprint/134/6/506.pdf. 
  19. ↑ Linder JA, Bates DW, Lee GM, Finkelstein JA (November 2005). "Antibiotic treatment of children with sore throat". J Am Med Assoc 294 (18): 2315–22. DOI:10.1001/jama.294.18.2315. PMID 16278359. http://jama.ama-assn.org/cgi/content/full/294/18/2315. 
  20. ↑ ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ "UpToDate Inc.". http://www.utdol.com/online/content/topic.do?topicKey=upp_resp/4610. 
  21. ↑ Stevens DL, Tanner MH, Winship J, et al. (July 1989). "Severe group A streptococcal infections associated with a toxic shock-like syndrome and scarlet fever toxin A". N. Engl. J. Med. 321 (1): 1–7. DOI:10.1056/NEJM198907063210101. PMID 2659990. 
  22. ↑ ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ Hahn RG, Knox LM, Forman TA (May 2005). "Evaluation of poststreptococcal illness". Am Fam Physician 71 (10): 1949–54. PMID 15926411. 
ن • ب • و
سرماخوردگی
ویروس‌ها
نشانه‌های بیماری
عوارض
داروهای ضدویروسی

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=گلودرد_استرپتوکوکی&oldid=9677456»