اپیگلوت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اپیگلوت | |
|---|---|
 |
|
| نمای پشت حنجره، ساختار اپیگلوت مشخص شده است.. | |
| زبان لاتین | Pronounced (epig-lottis) |
| در گری | subject #236 1075 |
| رویانشناسی | برجستگی هیپوفارنکس[۱][منبع نامعتبر؟] |
| سرعنوانهای موضوعی پزشکی | Epiglottis |
| الزویر | epiglottis |
اپیگلوت یا دریچه نای پردهای است که از بافت غضروفی انعطافپذیر و پوشیدهشده با غشای لعابمانند تشکیل میشود و به ورودی حنجره متصل است. این پرده در تولید برخی آواهای زبانی در برخی زبانها مانند عربی نقش دارد.
اپیگلوت به صورت مایل به پشت در انتهای خلفی زبان و پشت استخوان هیوئید قرار دارد و در معاینه داخل حلق اغلب به سختی قابل مشاهده است.اپیگلوت هنگام بلع غذا مانع ورود آن به نای می شود.
[ویرایش] نگارخانه
[ویرایش] منابع
- ↑ Stevenson, Roger E. (2006). Human malformations and related anomalies. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-516568-3.
