انحراف تیغه بینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انحراف تیغه بینی

یک تصویر ام‌آرآی که در آن انحراف مادرزادی تیغه بینی دیده می‌شود.
آی‌سی‌دی-۱۰ J34.2
آی‌سی‌دی-۹ 470

در انحراف بینی (Septal Deviation) معمولاً کجی تیغه بینی در قسمت داخلی بینی است و تاثیری روی شکل ظاهری بینی نمی‌گذارد.

تیغه بینی دیواره ای است که که فضای داخل بینی را به دو حفره مجزای راست و چپ تقسیم می کند. قسمت پایینی این تیغه غضروفی و قسمت بالایی آن استخوانی است . تیغه بینی نیز مانند سایر اجزای دستگاه اسکلتی تا پایان بلوغ رشد می‌کند و بزرگتر می‌شود . چندین مرکز غضروف سازی واستخوان سازی در رشد هماهنگ تیغه بینی موثرند . بدیهی است اگر به هر دلیلی یکی یا چندتا از این مراکز غضروف‌سازی یا استخوان‌سازی کمتر و یا بیشتر از حد معمول رشد کنند، تیغه بینی ممکن است از خط وسط منحرف شده و در ناحیه ای به سمت راست یا چپ کج شود . ضربه به بینی یا شکستگی تیغه میانی بینی نیز می تواند موجب انحراف بینی شود.

تظاهرات بالینی[ویرایش]

در برخی بیماران انحراف بینی باعث گرفتگی یک یا هردو مجرای بینی ودر نتیجه بروز مشکل تنفسی می‌شود که به شکل انسداد تنفسی، خرخر شبانه، کاهش حس بویایی، خشکی بینی و خون دماغ بروز می‌کند والبته در دراز مدت می تواند علایم وعوارض دیگری ازجمله سینوزیت، مشکلات گوش و مشکلات ریوی را باعث شود .

تشخیص با معاینه بالینی بینی یا تصویربرداری رادیوگرافی است .

درمان[ویرایش]

انحراف بینی درمان دارویی ندارد (البته برای رفع علائم و عوارض بیماری می توان دارو مصرف کرد) . در موارد شدید نیاز به جراحی سپتوپلاستی و اصلاح انحراف می‌باشد . معمولاً جراحی بینی بعداز سن رشد صورت می پذیرد.

راینولوژی[ویرایش]

راینولوژی یک شاخه فوق‌تخصصی از رشته گوش و حلق و بینی و جراحی سر و گردن است و به بیماری‌ها و جراحی‌های ناحیه بینی می‌پردازد.

علاوه بر اینها امروزه محدوده راینولوژی فقط به بینی و سینوس‌ها محدود نمی‌شود، بلکه به ساختمان‌های مجاور سینوس‌ها و بینی نیز توجه نشان می‌دهد، از آنجا که این محدوده از بدن بسیار مهم و حیاتی است در نتیجه مشکلات و بیماری‌های مربوط به آن نیز چه از نظر جسمی و چه از نظر اجتماعی و روانی در کیفیت زندگی افراد نقش بسیار مهمی دارد. برخوردار نبودن از یک تنفس مطبوع و راحت نه تنها زندگی شغلی و شخصی فرد را مختل می‌کند، بلکه بر سیستم عمومی بدن نیز اثرات منفی خواهد گذاشت. علم راینولوژی درواقع بعد از بررسی این مشکلات تلاش می‌کند تا سطح عملکرد گوش، حلق و بینی را بهبود بخشد. امروزه روش‌های تشخیصی و درمانی متنوع و پیشرفته‌ای از جمله روش آندوسکوپیک در درمان نابهنجاری‌های بینی، سینوس‌ها و بیماری‌های وابسته به آن تأثیر چشمگیری دارند. برخی معتقدند روش تشخیص آندوسکوپیک به عنوان یک روش استاندارد طلایی در تشخیص و درمان بیماری‌های گوش و حلق و بینی اهمیت ویژه‌ای دارد. البته علاوه بر مزیت‌های این روش محدودیت‌های آن را نیز باید در نظر گرفت.

منابع[ویرایش]

  • دورلند، فرهنگ اصطلاحات پزشکی