آبسه ریوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آبسه ششی

سی‌تی‌اسکن محدوده سینه (بیمار مرد و ۳۷ ساله)که پنومونی دوطرفه همراه با آبسه و حفره را نشان می‌دهد.
آی‌سی‌دی-۱۰ J85
آی‌سی‌دی-۹ 513.0
دادگان بیماری‌ها 7607
ای‌مدیسین med/1332
سمپ D008169

آبسه ریه (به انگلیسی: Lung abscess) در پزشکی به نکروز و مرگ بافت پارانشیم ریه و ایجاد شدن سوراخ در آن و پر شدن آن از چرک و عفونت میکروبی گفته می‌شود.

این بیماری بیشتر در افراد با نقص واکنش ایمنی دیده می‌شود که در آن یک روند چرکی درون پارانشیم شش‌ها تبدیل به یک آبسه بسته پر شده از چرک٬ می‌گردد. گاهی این آبسه باز شده و چرک بدرون برونش راه می‌یابد و دراین حالت بیمار دارای سرفه خلط‌دار بوده و احتمال عفونی شدن ریه سمت مخالف آن نیز وجود دارد. در پاره‌ای موارد اگر دلیل ابتلا به آبسه ریوی خود پارانشیم نبوده و حاصل از بیماری‌های دیگر مانند آمبولی و آبسه‌های برون ششی باشد آبسه ثانویه نام دارد. درمان: ۱. بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌، كشت‌ چرك‌ به‌دست‌ آمده‌ از آبسه‌ جهت‌ تعیین‌ نوع‌ آنتی‌بیوتیك‌ تجویزی‌ و عكس‌ ساده‌ ریه‌ و اسكن‌ ریه‌ باشد. برونكوسكوپی‌ (استفاده‌ از یك‌ وسیله‌ بصری‌ با چراغی‌ در نوك‌ آن‌ كه‌ از نای‌ عبور داده‌ شده‌ و وارد برونش‌ها می‌گردد) در موارد مشكوك‌ به‌ ورود جسم‌ خارجی‌ به‌ ریه‌. ۲. ترك‌ استعمال‌ دخانیات‌ ۳. در حد امكان‌ به‌ تمرین‌های‌ ورزشی‌ با تنفس‌ عمیق‌ بپردازید. ۴. نحوه‌ تخلیه‌ وضعیتی‌ ریه‌ را بیاموزید تا به‌ خروج‌ ترشحات‌ نایژه‌ای‌ كمك‌ كنید. از ناحیه‌ شكم‌ به‌طوری‌ بر روی‌ تخت‌ قرار گیرید كه‌ سر و سینه‌ شما از لبه‌ تخت‌ آویزان‌ باشد. خود را وادار به‌ سرفه‌ كنید. این‌ كار را تا هنگامی‌ كه‌ دیگر قادر به‌ دفع‌ خلط‌ نباشید، ادامه‌ دهید. این‌ عمل‌ را دوبار در روز به‌ مدت‌ 10-5 دقیقه‌ انجام‌ دهید. ۵. در صورت‌ عدم‌ بهبود آبسه‌، گاهی‌ جراحی‌ جهت‌ تخلیه‌ چرك‌ آبسه‌ یا برداشت‌ آبسه‌ و قسمت‌ درگیر ریه‌ لازم‌ می‌شود. ـ داروها: آنتی‌بیوتیك‌ها به‌ مدت‌ طولانی‌ برای‌ مقابله‌ با عفونت‌ و جلوگیری‌ از عود آن‌.

سبب شناسی[ویرایش]

هموار کننده شرایط[ویرایش]

ارگانیک درونی[ویرایش]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

بیش‌تر نشانه‌ها و سمپتوم‌ها به صورت تدریجی نمود می‌یابند اما در انواعی از آبسه ریوی ناشی از باکتری‌های گرم‌منفی٬ بیمار دارای سمپتوم‌هایی چون سرفه و تب همراه با تعریق شبانه است. سرفه بیمار در ۷۰ درصد موارد همراه خروج چرک از نای و در باقی ۳۰ درصد با خروج خون(هموپتیز) همراه است. در یک سوم بیماران مبتلا به آبسه ریوی پدیده انگشت چماقی دیده می‌شود.

تشخیص[ویرایش]

تصویرنگاری[ویرایش]

رادیوگرافی سینه و سی‌تی‌اسکن می‌تواند شیوه‌ای در تشخیص آبسه ریوی باشد. آبسه ششی بیشتر یکی از ریه‌ها را درگیر کرده و محدوده عمده درگیری شامل لوب بالایی شش در قسمت پسین(پسترال) و در لوب‌های پایین(سفلی) در قسمت سقف لوب خود را بصورت حفره خالی در عکس رادیوگرافی نشان می‌دهد.

آزمایش خون[ویرایش]

مارکرهای التهابی مانند ای‌اس‌آر و سی‌آرپی از روشهای تشخیصی مناسب به‌شمار می‌روند.

منبع[ویرایش]

Rossana Alloni, Lucia Gianotti(2010)."Infermieristica clinica in chirurgia" ; page 225,226