ویروس سین‌سیشیال تنفسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ویروس سین سیشیال تنفسی(به انگلیسی: Respiratory Syncytial Virus) شایع ترین علت بیماری دستگاه تنفسی تحتانی در نوزادان و نیز مهمترین پاتوژن در کودکان کم سن است.

بیماریزایی[ویرایش]

اپیدمی عفونتهای تنفسی با ویروس سن سی شیوم در پائیز، زمستان و بهار دیده شده و معمولاً طی یک اپیدمی، نیمی از کودکان در معرض خطر مبتلا می‌شوند. در بزرگسالان، عفونت حاصله، سندرمی شبیه سرماخوردگی با علائم آبریزش بینی، گلودرد، سرفه و در بعضی موارد، بیحالی، سردرد و تب ایجاد می‌کند.

انتقال[ویرایش]

این عفونت تنفسی به طور مؤثری بین اعضای خانواده پخش شده و تا ۴۰% بچه‌ها آلوده می‌شوند. انتقال از راه تماس نزدیک با دست آلوده یا گرد و غبار و خود آلوده سازی از ملتحمه یا بینی و نیز عطسه و سرفه با انتشار ذرات درشت معلق انجام می‌گیرد. دورهٔ نهفتگی۶-۴ روز است. ممکنست کودکان تا دو هفته وبالغین به مدت کمتر، ویروس را دفع کنند. عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی ناشی از RSV گاه به سمت سیستم تنفسی تحتانی پیشرفت کرده و بندرت منجر به پنومونی‌های کشنده می‌گردد (مگر در موارد ضعف ایمنی).

درمان[ویرایش]

در بیماری خفیف، درمان علامتی با آنتی هیستامینها و سمپاتومیمتیکها صورت می‌گیرد. در موارد شدید باید بیمار را بستری نمود. درمان ضدٌ ویروس خاصی وجود ندارد البته ریباورین موثر است.

پیشگیری[ویرایش]

ایزوله معکوس٬تهویه مناسب با حداقل ۱۲ بار گردش هوا در ساعت و استفاده از وسایل حفاظتی از جمله گان، ماسک و دستکش در هنگام تماس با بیمار می‌باشد. رعایت تغذیه مناسب نیز به منظور تقویت سیستم ایمنی ٬تسریع بهبودی بیمار و جلوگیری از سوتغذیه دارای اهمیت فراوان می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سرماخوردگی

منابع[ویرایش]

ویستا